کتاب چریک قشقایی

کتاب چریک قشقایی نوشتۀ مجید ایزدی است. این کتاب به سفارش حوزۀ هنری استان فارس منتشر شده است. محمدحسین پرنیا، یکی از رزمندگان دلاور فارس و از عشایر و ایل بزرگ قشقایی است که به همین طریق، نگارش خاطرات خود از سال‌های حضور در صحنۀ نبرد را شروع کرد و حاصل آن کتابی است که در پیش‌رو دارید.

درباره کتاب چریک قشقایی

بدون شک استان فارس، با هزاران رزمنده و ده‌ها یگان نظامی از لشکر و تیپ در انواع سازمان‌های سپاه، ارتش، بسیج، جهاد و بیش از پانزده هزار شهید، نقش بی‌بدیل و ماندگاری در طول دفاع مقدس از خود به جا گذاشته است. رزمندگان دلاور این استان در پهنه‌ای گسترده از جزایر نیلگون خلیج‌فارس تا جبهه‌های جنوب و غرب و مرزهای شمال غربی، در طول دفاع مقدس در خطوط عملیاتی و پدافندی حضور داشته و همیشه در صحنۀ مبارزه با دشمنان متجاوز به خاک عزیز ایران پیش‌قدم بوده‌اند؛ اما متأسفانه این حضور چشمگیر در صحنۀ نبرد، باگذشت سال‌ها از پایان دفاع مقدس، کمتر به نمایش گذاشته شده و در تاریخ این سرزمین ثبت شده است. از سال ۱۳۹۲ باهمت و پشتکار "سردار احمد عبدالله زاده که خود از پیش‌کسوتان و یادگاران دفاع مقدس است، نهضت ثبت و نشر خاطرات رزمندگان و شهدای فارس در فضای مجازی، به‌صورت خودجوش شروع و هزاران خاطره جمع‌آوری شد که بخشی از آنها در قالب چندین کتاب منتشر شده است.

متن حاضر، پس از چندین بار بازنویسی و بازخوانی خاطرات، تصحیح و تکمیل شده است. خاطرات آقای پرنیا، از چند جهت قابل‌توجه است. اول اینکه به حضور پرشور غیور مردان عشایر، خاصه ایل بزرگ قشقایی در دفاع مقدس اشاره می‌کند و دوم آنکه صحنه‌های ناب و کمتر گفته شده‌ای از جنگ را به نمایش می‌گذارد که عمدتاً در جبهه‌های غرب و کردستان به وقوع پیوسته است.

خواندن کتاب چریک قشقایی را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

کتاب چریک قشقایی برای علاقه‌مندان به ادبیات مقاومت و حماسی می‌تواند جذاب باشد.

بخش‌هایی از کتاب چریک قشقایی

مقصود به‌تنهایی وارد میدان می‌شود و از همان صبح، تک‌تک بازیکنان شش بلوکی را از میدان بیرون می‌کند و تا عصر هیچ بازیکن سالمی از آنها باقی نمی‌ماند. در آخر روز، آخرین نفر که بهترین بازیکن طایفة شش بلوکی، همان نو داماد پسر امیر تیمور خان بود وارد میدان می‌شود. آن زمان نام پسر امیر تیمور لرزه بر اندام هر چوب بازی می‌انداخت. هر دو دور میدان می‌چرخند و صدها تماشاگر آنها را تشویق می‌کنند، شکست هرکدام از این دو یک ذلت همیشگی برای

طایفه‌اش بود، برای یک‌لحظه نفس‌ها در سینه حبس می‌شود، مقصود حمله می‌کند و با یک ضربه حریف را به زمین می‌زند. بلافاصله صدای کل و هلهله و تیر هوایی طایفة فارسیمدان بلند می‌شود که اگر وساطت بزرگان دو طایفه نبود جنگ و خونریزی بین دو طایفه شروع می‌شد. امیر تیمور خان ضمن تبریک گفتن به برادرم مقصود و احترام به او، از اصل‌ونسب او می‌پرسد. برادرم با افتخار می‌گوید: من نوة نوروز پرنیا هستم.

پدرم حسنعلی پرنیا فرزند ولی، نوۀ نوروز پرنیا، از همسر اول خود هفت فرزند داشت. چهار پسر به نام‌های مقصود، متصور، ناصر و مسیح و سه دختر به نام‌های جان صنم، ماه صنم و گل صنم. مقصود، قامتی بلند و هیکلی درشت داشت. او بهترین چوب‌باز قشقایی بود و در درگیری با چوب و چماق حریفی نداشت. بسیاری از کدخدا و کدخدا زاده‌های قشقایی طعم چوب او را چشیده و از او کتک‌خورده بودند.