کتاب نخواستیم که بشه

کتاب نخواستیم که بشه نوشته حسین نهاردانی است. این کتاب یک نمایشنامه جذاب به همراه مقدمه‌ای کاربردی برای خواندن نمایشنامه است.

درباره کتاب نخواستیم که بشه

در مقدمه کتاب مطلبی کاربردی و مفصل به قلم نویسنده آمده است که مانند یک راهنما به خوانندگان نمایشنامه کمک می‌کند تا بتوانند راحت‌تر این نوع ادبی را بخوانند و از آن لذت ببرند. در این مقدمه به آن‌ها کمک می‌شود راحت‌تر با شخصیت‌ها و فضاسازی داستان کنار بیایند و از آن لذت ببرند. 

نویسنده در این مقدمه شرح می‌دهد که ما زمان خواندن یک اثر نمایشی در واقع ما با کلماتی مواجه هستیم که اطلاعاتی از ظاهر شخصیت ها، خصوصیات منحصر به فرد، مکان و زمان و... را به ما می‌دهند پس باید توضیحات را دقیق بخوانیم. شخصیت ها، موقعیت‌ها، رفتار و موارد دیگری که در ساختمان نمایشنامه وجود دارد می‌تواند تجربه حسی جدیدی در خواننده به وجود آورد که این پدیده به نوبه خود در افزایش قدرت تخیّل کارآمد واقع می‌شود پس نویسنده سعی دارد در بخشی از مقدمه توضیح دهد عنصر طلایی در خواندن یک اثر نمایشی تخیل است. با تخیل می‌شود یک اثر را خواند و درک کرد. 

نمایشنامه نخواستیم که بشه داستان پنج مرد است که با شماره روی لباس‌هایشان معرفی می‌شوند. مرد ۱ و ۲ و ۳ شخصیت‌هایی هستند که مانند متهم با آن ها رفتار می‌شود و شخصیت ۱۰ و ۷ صاحبان قدرت هستند. اما در راس قدرت شماره ۱۰ است. شماره ۱۰ دستور می‌دهد و ۷ اجرا می‌کند. شماره ۷ ایرادگیر، تندخو و بداخلاق است و تحمل هیچ اعتراضی ندارد. فضای نمادین داستان کم‌کم گره‌ها را برای مخاطب باز می‌کند. 

خواندن کتاب نخواستیم که بشه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به نمایشنامه پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب نخواستیم که بشه

به عنوان مثال اگر دو شخصیت دروغگو را که در نمایشنامه‌های مختلف مشاهده کردیم، در قوهٔ مخیلهٔ خود در کنار هم قرار دهیم به درک مطلوبی نسبت به هر کدام می رسیم.

(البته بهتر آن است که هر شخصیت را ابتدا در موقعیتی که در آن قرار دارد تحلیل کرده سپس با شخصیت متناقض یا مشابه خود مقایسه کنیم) مثال دیگری که می توان بیان کرد مقایسهٔ یک شخص کم حرف با یک شخص پر حرف می باشد. در این زمینه هم اگر دو شخصیت را در کنار هم قرار دهیم تا میزان قابل توجهی به درک بهتری نسبت به هرکدام می رسیم (دو شخصیت دروغگو مثالی از تشابه شخصیتی و دو شخصیت کم حرف و پر حرف مثالی از تناقض شخصیتی)

همانطور که در مطالب اشاره کردم و مجدداً آن را تکرار می‌کنم علاوه بر مقایسهٔ شخصیت‌های یک نمایشنامه با شخصیت‌های خارج از نمایشنامه، برای درک حسی عمیق‌تر می توان از مقایسهٔ شخصیت‌های یک نمایشنامه با یکدیگر نیز بهره گرفت.

منحصراً مقایسهٔ شخصیت‌های متناقض و مشابه به درک حسی عمیق‌تر خوانندهٔ نمایشنامه کمک نمی‌کند و موارد دیگری هم در این پدیده دخیل هستند که در این مطلب به بررسی این موارد نمی‌پردازم. 

مورد بعدی که باید به آن اشاره کنم این است که تناقض شخصیتی و تشابه شخصیتی، مطلق نمی باشد.

در واقع مراد از تناقض شخصیتی، شاخصه‌هایی می‌باشد که در شخصیت های مد نظر با یکدیگر متناقض است که این مورد به این معنی نیست که شخصیت‌ها به طور مطلق در تمامی ویژگی‌هایی که دارند با یکدیگر متناقض اند. همچنین تشابه شخصیتی به این معنی نیست که شخصیت‌ها به طور مطلق در تمام ویژگی هایی که دارند با یکدیگر مشابه اند. پس مورد دیگری که باید به آن توجه زیادی در مقایسهٔ شخصیت‌های مشابه و متناقض داشت شاخصه و خصوصیتی است که مبنا قرار داده ایم.