کتاب بررسی جایگاه سوءظن در اسلام و روانشناسی

کتاب بررسی جایگاه سوءظن در اسلام و روانشناسی نوشتهٔ ثریاسادات حسینی است. انتشارات هورین این کتاب را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب بررسی جایگاه سوءظن در اسلام و روانشناسی

کتاب بررسی جایگاه سوءظن در اسلام و روانشناسی به مفهوم اخلاق، آداب و رفتارها، رذائل اخلاقی بر اساس نظام اخلاقی اسلام، انواع ظن، تعریف شخصیت، ریشه‌های سوءظن، سوءظن در روان‌شناسی، نتیجه‌گیری و... پرداخته است.

خواندن کتاب بررسی جایگاه سوءظن در اسلام و روانشناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد جایگاه سوءظن در اسلام و روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب بررسی جایگاه سوءظن در اسلام و روانشناسی

«با شیوع این بیماری در جامعه افراد با بدبینی به حرکات و اعمال هم بنگرند اعتماد و اطمینان در اجتماع از بین می رود. قوام جامعه و پویایی آن بستگی به اعتماد و اطمینان افراد تشکیل دهنده آن به هم دیگر و حتی به دولت مردان و نظام حاکم دارد. معاملات، قراردادها، پیوندهای زناشویی، هم یاری و اعانت در پهنه زندگی شخصی و اجتماعی و نیز ایجاد رابطه با حکومت و سهیم شدن در آن، جز با اعتماد و اطمینان داشتن به هم ممکن نیست و سوء ظن، پایه های تمامی این حرکت های پویا را ویران می سازد. در این مورد در تفسیر نمونه می خوانیم «چیزی که زندگی انسان را از حیوانات جدا می کند و به آن رونق، حرکت و تکامل می بخشد روح تعاون و هم کاری دسته جمعی است و این در صورتی امکان پذیر است که اعتماد و خوش بینی بر مردم حاکم باشد. در حالی که سوء ظن پایه های این اعتماد را درهم می کوبد، پیوندهای تعاون را از بین می برد و روح احتماعی را تضعیف می کند.»

امام علی (ع) در کلامی زیبا این دسته افراد را که به سبب بدگمانی به دیگران اعتماد نمی کنند و بر اثر نوع نگرش و برخوردهای شان دیگران هم به آنان اعتماد و وثوقی ندارند از جمله بدترین اشخاص معرفی می فرماید: بدترین مردم کسی است که به سبب بدگمان بودنش اعتماد به دیگران نمی کند و هم به علت بدی اعمالش (که ناشی از سوء ظن است) احدی نیز به او اعتماد نمی نماید.

آیت الله صدر توصیه جالبی به کسانی که دچار سوء ظن بوده خود را از دام آن رها نمی سازند می نماید:

«بدگمانی یکی از بیماری های روانی است. مبتلایان به این بیماری پیوسته خودشان در رنجند و دیگران هم از آنها در رنج. اینان اگر قدرتی یابند جهانی را به آتش خویش می سوزانند. هنگامی که قدرتی نداشته باشند جز منفی بافی کار دیگری از آنها ساخته نیست پس بهتر است از جامعه کناره گیری کنند تا هم خود در آسایش باشند و هم دیگران از دست آنها در امنیت به سر برند».»