کتاب شعر معاصر ایران

معرفی کتاب شعر معاصر ایران:

کتاب شعر معاصر ایران؛ نوشتهٔ دکتر سید ضیاءالدین قاسمی است.کتاب شعر معاصر ایران؛ ویژه آموزش زبان فارسی و شعر معاصر ایران به زبان‌آموزان غیر فارسی‌زبان است. در این کتاب، شعر فارسی ایران در سدۀ معاصر، یعنی تقریباً از سال 1300 خورشیدی تا اکنون، نزدیک به 1400 خورشیدی، بررسی می‌شود و دارای بیست درس است.

درباره کتاب شعر معاصر ایران 

کتاب شعر معاصر ایران را موسسهٔ لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران منتشر کرده است. مؤسسه لغت‌نامه دهخدا نخستین سازمان در ایران است که برای تألیف فرهنگ لغت یا واژه نامه تأسیس شده است. این سازمان در دی ماه سال ۱۳۲۴ خورشیدی، با تصویب مجلس شورای ملی، شروع به کار کرد و در کنار آن مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی دانشگاه تهران در سال ۱۳۶۸ تأسیس شد. این مرکز نخستین نهاد دانشگاهی است که با هدف گسترش و ترویج زبان و ادبیات فارسی تأسیس شده و هرساله پذیرای دانشجویان فراوانی از نقاط مختلف دنیا است که تا کنون حدود بیست هزار دانشجوی خارجی از ۱۰۰ کشور جهان در این مرکز فارسی آموخته‌اند. از مدیران این دو مجموعه می‌توان به علامه علی اکبر دهخدا، دکتر محمد معین و دکتر سید جعفرشهیدی اشاره کرد. واحد انتشارات این موسسه در کنار انتشار لغت‌نامه‌های زبان فارسی، با استفاده از توانمندی علمی مدرسین مرکز، انتشار کتاب‌های آموزشی مرتبط با آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان را در دستور کار دارد.

کتاب شعر معاصر ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام غیرفارسی‌زبانان علاقه‌مند به یادگیری زبان فارسی و مدرسان آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شعر معاصر ایران

در شعر معاصر فارسی ایران بر اساس میزان پایبندی شاعران به شعر سنتی یا تمایل آنها به نوگرایی، سه رویکرد اصلی دیده میشود. رویکرد اول سنتگرایی است. در شعر معاصر فارسی، دستهای از شاعران به شعر سنتی فارسی پایبند ماندند و همان مسیر شعر سنتی را ادامه دادند. در آثار این دسته از شاعران که شاید بتوان آنان را سنتگرا نامید، در حد کمتری توجه به زبان امروزیتر و مضامین نو دیده میشود. رویکرد دوم میانهگرایی است و این دسته از شاعران را شاید بتوان میانهگرا نامید. در این رویکرد، شاعران اگرچه در بیشتر شعرهای خود به شعر سنتی پای بند بودهاند برای نزدیک شدن به بیان روزمره و پرداختن به مضامین نو و ایجاد تحول در اصول شعر سنتی تالش کردهاند. آنان سعی کرده اند در بعضی از مبانی شعر سنتی نظیر قالب و وزن تحول ایجاد کنند، به شیوۀ بیان امروزیتر نزدیک بشوند و به مضامین نو روی بیاورند. بعضی از این شاعران هم اشعار سنتی دارند هم دارای شعرهای نو هستند )یاحقی،1389،ص15 .)رویکرد سوم نوگرایی است. تعدادی از شاعران که میتوان آنان را نوگرا دانست از مسیر شعر سنتی به طور کامل جدا شده و هم در فرم هم در محتوا نوآوری کردهاند. این رویکرد منجر به دگرگونی شعر سنتی هزار سالۀ فارسی و پیدایش شعر نو و سرانجام شعر آزاد )سپید( شده است. برای تحول بزرگ شعر فارسی در دورۀ معاصر دستکم سه دلیل