کتاب جمهوری هندوراس

کتاب جمهوری هندوراس  نوشته احمد علامه فلسفی است که به معرفی ویژگی‌های طبیعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و جاذبه‌های گردشگری کشور هندوراس می‌پردازد و روابط ایران با این کشور را بررسی می‌کند.

درباره جمهوری هندوراس

جمهوری هُندوراس، کشوری است با مساحت آن ۱۱۲٫۰۹۰ کیلومتر مربع و با ۸۲۰ کیلومتر خط ساحلی در شمال آمریکای مرکزی قرار دارد . پایتخت آن تگوسیگالپا است.

جمعیت این کشور ۱۰ میلیون نفر و ۹۰ درصد مردم آن از تبار مستیزو (آمیخته اسپانیایی و سرخ‌پوست) هستند. واحد پول این کشور لِمپیرا و زبان رسمی آن اسپانیایی است.

چند فرهنگ قدیمی مهم سرخ‌پوستان از جمله تمدن مایا در هندوراس حضور داشتند. هندوراس به خاطر مواد معدنی و میوه‌های گرمسیری خود و به تازگی نیز به خاطر صادرات پوشاک به بازارهای جهانی معروفیت دارد.

اقیانوس اطلس از شمال، گواتمالا از مغرب، السالوادور و نیکاراگوآ به همراه خلیج فونسکا از جنوب و نیکاراگوآ از مشرق این کشور را احاطه کرده‌اند.

بیش از سه چهارم سرزمین کشورهُندوراس کوهستانی است، و جلگه‌های ساحلی کوچکی نیز وجود دارد. رودهای مهم آن پاتوکا، اولوئا و بلندترین نقطه آن قله لاس‌میناس، به بلندی ۲۸۴۹ متر است.میزان بارندگی در زمین‌های پست استوایی بالاست (۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ میلی‌متر) و آب‌وهوا در مناطق کوهستانی آن معتدل‌تر و خشک‌تر است.

واژه هُندوراس در زبان اسپانیایی به معنی «ژرفا» است. برای وجه تسمیه این نام دو نظریه ارائه شده‌است: یکی این‌که این نام به خلیج تروخیو به عنوان لنگرگاهی عمیق اشاره دارد. دوم این‌که به جمله‌ای اشاره دارد که گفته می‌شود کریستف کلمب در این محل به زبان آورده به این مضمون که «خدا را سپاس که آن اعماق را ترک کردیم.»

 خواندن کتاب جمهوری هندوراس را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 همه علاقه‌مندان به کشورشناسی مخاطبان این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب جمهوری هندوراس

در دوران پیش از کریستف کلمب، منطقه هندوراس امروزی بخشی از محدوده فرهنگی سرخ‌پوستان آمریکای میانه بود. در غرب آن تمدن مایا صدها سال رواج و رونق داشت. مرکز حاکمان تمدن سرخ‌پوستی در محدوده هندوراس شهر کوپان بود. نوادگان امروزی مایاهای هندوراس مردم قوم چورتی هستند که در غرب کشور سکنی دارند. اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۲۴ به رهبری هرنان کورتز به هندوراس رسیدند و نیروهای مسلح خود را از مکزیک به این منطقه آوردند. اسپانیایی طی دو دهه پس از آن به تسخیر مناطق زیادی از هندوراس پرداختند اما بومیان، به ویژه قوم لمپیرا مقاومت زیادی کردند و بسیاری از مناطق شمال کشور، ازجمله پادشاهی میسکیتو، هیچ‌گاه به دست اسپانیایی‌ها نیفتاد.

پس از تصرف هندوراس به‌دست اسپانیایی‌ها، هندوراس بخشی از پادشاهی گواتمالا در امپراتوری گسترده اسپانیا در بَرّ جدید به‌شمار آمد. تروخیو و گراسیاس مراکز شهری اصلی در هندوراس بودند. اسپانیایی‌ها در حدود سیصد سال بر هندوراس فرمان راندند.

این منطقه در سده شانزدهم از سوی اسپانیایی‌ها تصرف شد و در سال ۱۸۲۱ از اسپانیا آزاد گشت و استقلال یافت و از آن زمان ، نوع حکومت آن جمهوری است. ولی تا ۱۸۲۳بخشی از مکزیک و تا ۱۸۳۹بخشی از فدراسیون امریکای مرکزی بود. هندوراس در طول مدت بین استقلال و اوایل قرن بیستم شاهد آشوب سیاسی مستمر و جنگ با کشورهای همسایه بود. نفوذ استثمارگرانه ایالات متحد امریکا در این کشور فوق‌العاده بود، و یکی از دلایل این امر سرمایه‌گذاری کلان شرکت قدرتمند یونایتد فروت در تولید موز بود. وقوع جنگ داخلی کوتاهی در ۱۹۲۵. وقوع اولین تجربه حکومت دموکراتیک درسال‌های دهه ۱۹۵۰. درسال ۱۹۶۳، یک دوره جدید هجده ساله از رژیم های نظامی تا سال ۱۹۸۰در این کشور آغاز شد. از این تاریخ به بعد دولتهای غیرنظامی میانه‌رو متمایل به راست و طرفدار امریکا به صورت دموکراتیک انتخاب شده‌اند.

در سال ۱۹۶۹السالوادور به دلیل اخراج چندین هزار زمین دار و صاحب ملک السالوادوری توسط هندوراس به این کشور حمله برد. در این جنگ حدود ۵ هزار تن کشته شدند. به این جنگ ، جنگ فوتبال هم می گویند، چون این جنگ به دنبال یک بازی فوتبال میان دو کشور آغاز گشت. به دلیل تهدیدات سازمان کشورهای آمریکای جنوبی و تحریم های اقتصادی و مداخله ی نظامی، سرانجام السالوادور وادار به عقب نشینی از خاک هندوراس شد.

هندوراس از ۱۹۷۲تا ۱۹۸۲توسط نظامیان اداره شد. پس از یک دهه حکومت نظامی در هندوراس، انتخاباتی در هندوراس برگزار شد و طی آن روبرتو سوازو کوردووا در سال ۱۹۸۲رئیس جمهور هندوراس شد. قانون اساسی ۱۹۸۲چارچوبی دموکراتیک در هندوراس مستقر کرد، با این حال کشور در همان زمان با بحران اقتصادی بی‌سابقه‌ای روبرو شد.

هندوراس تنها در پایان جنگ‌های منطقه‌ای سال ۱۹۸۹توانست روی آرامش به خود ببیند هرچند پس از آن نیز هندوراس شاهد مشکلات عدیده ی اقتصادی و کشمکش در نواحی مرزی با نیکاراگوآ بود، که حکومت ساندینیستا در نیکاراگوآ باعث آغاز درگیری های مرزی بین هندوراس و نیکاراگوآ در دهه ی ۸۰ و اوایل دهه ی ۹۰ بود. در سال ۱۹۹۵آمریکا با سوء استفا از خاک هندوراس برای برگزاری تمرین های نظامی استفاده می کرد و به احداث چندین پایگاه نظامی در این کشور اقدام کرد.

«کارلوس روبرتو فلورس فاکوسه» در ۲۷ ژانویه ۱۹۹۸ از حزب لیبرال به عنوان رئیس جمهور هندوراس انتخاب شد، فلورس اقدام به اصلاحات اقتصادی و امروزی کردن حکومت نمود ولی به علت زیربنایی نبودن این اصلاحات عملا نتایج درخوری حاصل نگردید در این سالها، هندوراس با افزایش خشونت به ویژه از سوی گروه‌های معدنچیان معترض مواجه شد، به طوری که یک کمیسیون دائمی متشکل از نمایندگان چند وزارتخانه، ضمن تهیه گزارش خشونت‌ها، متذکر شد که از سال ۱۹۹۸تا ۲۰۰۲ ، ۷۴۴مورد قتل انجام گرفته است.

تقویت دموکراسی و استقرار آرامش در هندوراس از زمان انتخابات نوامبر ۲۰۰۲ پیروزی رئیس جمهوری «ریکاردو مادورو » نامزد «حزب ملی» آغاز شد، او پس از آغاز دوره ی ریاست جمهوری قول داد جنایت و فساد را در کشور کاهش دهد، در این دوره، اصلاح قانون تأمین مالی احزاب سیاسی و تبلیغات انتخاباتی، حذف مصونیت نمایندگان و اعضاء قوه مجریه، ادامه اصلاح قضایی و برکناری قضات و مقامات فاسد انجام گرفت.در سالهای اخیر هندوراس با مشکلات گسترده ای از قبیل بیکاری ، تورم و تکیه ی بیش از حد به دو محصول قهوه و موز رو به روست. در اکتبر سال ۱۹۹۸طوفان مهلکی به نام طوفان میچ بیش از ۱۳ هزار کشته ،۲ میلیون آواره و بیش از ۵ میلیارد دلار خسارت بر جای گذاشت.