کتاب جمهوری کاستاریکا

 کتاب جمهوری کاستاریکا نوشتۀ احمد عالمه فلسفی در انتشارات فراروان‌شناسی به چاپ رسیده است. این کتاب در 60 صفحه اطلاعاتی کلی درباره اوضاع سیاسی، جغرافیایی، اجتماعی و... این کشور را در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد. کشوری است واقع در آمریکای مرکزی. پایتخت این کشور شهر سان خوزه و واحد پول آن کولون کستاریکایی می باشد . جمعیت این کشور پنج میلیون نفر و زبان رسمی آن اسپانیایی است. ۴۰ درصد از مردم آن سفیدپوست، 35 درصد مستیزو (دورگه سفید و سرخ پوست) و بقیه از دیگر نژادها هستند . سفیدپوستان کاستاریکا، بیشتر اسپانیایی‌تبار هستند. مساحت کاستاریکا ۵۱۱۰۰ کیلومتر مربع است. این کشور از شمال با نیکاراگوئه و از جنوب غربی با پاناما همسایه است. در شرق این کشور دریای کارائیب و در غرب آن اقیانوس آرام قرار دارد. 

درباره جمهوری کاستاریکا

رود مهم کشور ریوگرانده است. میزان بارندگی در امتداد ساحل کارائیب سنگین است، ولی ساحل اقیانوس آرام خشک تر است. درجه دما در زمین های پست گرم، و در ارتفاعات پایینتر است. پیش از ورود اروپائیان به قاره آمریکا مردمان مایان و آزتک در آمریکای مرکزی می زیستند . سرخپوستان کوستاریکا تا پیش از غلبه اروپاییها با استفاده از جوهرهای قرمز و مشکی که از سبزیجات می گرفتند، به شیوه تصویرنگاری بر روی پوست جانوران می نوشتند . یکی از عجیبترین رازها در باستان شناسی کستاریکا یافته شدن حدود ۳۰۰ گوی سنگی در جلگه دیکوئیس کستاریکا در دهه ۳۰ میالدی بود که مربوط به تمدن دیکوئیس هستند . این گوی ها از گراندیوریت جامد ساخته شدهاند که یک سنگ آتشفشانی خیلی سخت است. گوی های سنگی کستاریکا از زمان کشف تاکنون در معرض انقراض قرار دارند . جویندگان گنج با کمک دینامیت خیلی از گوی ها را منهدم کرده‌اند . فعالیت های کشاورزی باعث ترک خوردن و شکسته شدن شماری از این گوی های مبهم شده است. در سده شانزدهم میالدی اسپانیا سرزمینهای این مردم را گرفت و کوستاریکا جنوبی ترین استان اسپانیای نو شد . پس از غلبه اسپانیاییها در ۱۵۶۳ ،بومیانی که جان به در بردند تحت نفوذ شدید اروپاییها شیوه ای جدید پیش گرفتند کاستاریکا از سده ۱۶ مستعمره کشور اسپانیا بوده و در روز ۱۵ سپتامبر ۱۸۲۱ از این کشور اعالم استقلال کرد.

جمهوری کاستاری کا

پس از دوره کوتاهی پیوستن به پادشاهی مکزیکی  اوتین دایتوربیده کستاریکا از ۱۸۲۳ تا ۱۸۳۴ ایالتی از استانهای متحد آمریکای مرکزی شد . در سال ۱۸۲۴ پایتخت آن به سان خوزه منتقل شد . کستاریکا هر چند که قسمتی از فدراسیون آمریکای مرکزی )۱۸۲۳ تا ۱۸۳۸ )به شمار می آمد، ولی بیشتر در انزوا از همسایگانش توسعه یافت. کاستاریکا با مزارع کوچک بسیار رونق یافت و مهاجران اروپایی را جذب کرد و دموکراسی باثباتی را ایجاد نمود. وقوع یک جنگ داخلی کوتاه در ۱۹۴۸ ،ارتش منحل گردید . از آن زمان این کشور نقش برقرارکننده آشتی در آمریکای مرکزی را اتخاذ کرده است.کستاریکا از ۱۸۴۰ کشوری مستقل بوده است . این کشور از ۱۸۴۸ به صورت جمهوری درآمد کستاریکا را به خاطر دوام دموکراسی ستایش می کنند . کاستاریکا شصت و چهار سال پیش ارتش خود را منحل کرد و از نظر سیاسی یکی از باثبات ترین کشورهای آمریکای مرکزی به شمار می‌آید .

کتاب درباره جمهوری کاستاریکا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به کسانی که مایل هستند درباره جمهوری کاستاریکا اطلاعات بیشتری کسب کنند پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب درباره جمهوری کاستاریکا

رییس جمهوری منتخب جدید کاستاریکا

کارلوس آلوارادو کوئسادا، نامزد حزب چپگرای حاکم در کاستاریکا توانست در دومین دور انتخابات ریاست جمهوری این کشور که برگزار شد با تفاوت آرای قابل توجهی از رقیب خود فابریسیو آلوارادو مونوز پیشی گرفته و به پیروزی برسد . کارلوس آلوارادوی ۳۸ ساله پیشتر به عنوان وزیر کار کاستاریکا فعالیت کرده و فابریسیو آلوارادوی ۴۳ ساله، کشیش اوانجلیست و نماینده پیشین پارلمان این کشور بوده است. هر دو نامزد که سابقه خبرنگاری و همچنین خوانندگی )کارلوس موسیقی راک و فابریسیو موسیقی کلیسایی( را دارند، در نظر سنجی ها با فاصلهای نزدیک از یکدیگر قرار داشتند . کاستکاریکا در میان کشورهای آمریکای التین به سنت دموکراتیک و ثبات سیاسیش مشهور است و بنا بر اعلام یونسکو با نرخ باسوادی ۵.۹۷ درصد و نرخ سرمایه گذاری بالاتر از تولید ناخالص داخلی، یکی از پیشرفته ترین کشورهای منطقه محسوب می شود.