کتاب سهم ناشناخته سبک های تفکر و سبک های یادگیری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه

کتاب سهم ناشناخته سبک های تفکر و سبک های یادگیری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه نوشتهٔ فاطمه صفی‌وند در انتشارات راز نهان به چاپ رسیده است. این کتاب به دوزبانگی و چندزبانگی و تأثیر سبک‌های یادگیری بر روی آن می‌پردازد.

درباره کتاب سهم ناشناخته سبک های تفکر و سبک های یادگیری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه

امروزه دو زبانگی و چند زبانگی یک پدیده جهانی است و تقریبا به ندرت می توان کشوری را سراغ داشت که دست کم بخش کوچکی از جمعیت آن به دو یا چند زبان تکلم نکنند. در بسیاری از کشورها علاوه بر زبان مادری یا زبان رسمی آموزش و پرورش، زبان یا زبان های دیگر یا لهجه ها و گویش هایی نیز وجود دارد که این موضوع بر یادگیری و آموزش افراد آن جامعه تاثیر به سزایی می¬گذارد. طبق آمار در ایران یازده گروه یا جامعه زبانی تمییز داده شده و شناخته شده اند. با توجه به اهمیت موضوع دو زبانگی از لحاظ فردی، اجتماعی و فرهنگی، پژوهش های مختلفی در زمینه دو زبانگی صورت گرفته است که هدف عمده این تحقیقات، بررسی اثرات مثبت و منفی دو زبانگی و همچنین مقایسه وجوه مختلف انواع دو زبانگی بوده است

کتاب سهم ناشناخته سبک های تفکر و سبک های یادگیری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای افرادی که مایل هستند در زمینهٔ دوزبانگی و چند زبانگی مطالعه و پژوهش کنند مفید خواهد بود.

بخشی از سهم ناشناخته سبک های تفکر و سبک های یادگیری در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه

یکی از چالش های اساسی در انجام تحقیقات دوزبانگی پیدا کردن یک تعریف مناسب است چرا که این پدیده نیز مانند بسیاری از فرایندهای زبانی و شناختی طیف گسترده ای داشته و نسبت به افراد و موقعیت های متفاوت، می تواند تعاریف متفاوتی داشته باشد (معروفی، محمدی نیا، 1392). چنانکه بیکر (2008) بیان می کند: "دوزبانگی چیزی بیش از داشتن دو زبان به تنهایی است (کلارک و لاپین ، 2013). تفاوت یک زبانگی و دو زبانگی مانند تفاوت بین درجات مختلف یک رنگ مثل خاکستری نیست، که یکی را خاکستری کمرنگ و دیگری را خاکستری پررنگ بدانیم، بلکه تفاوت بین آنها مانند تفاوت بین درجات مختلف هفت رنگ رنگین کمان است (بریس، بیالوستیک، کاسترو و سانچز ، 2014)، یافتن یک نقطه برش در تعیین تفاوت بین دوزبانگی و یک زبانگی نیز امکان پذیر نیست". بنابراین جای تعجبی باقی نمی ماند اگر با تعاریف مختلفی از دوزبانگی روبرو گردیم. زبان شناسان ابتدا تمایل داشتند تا دو زبانگی را به صورت جامع و تحت یک طبقه واحد تعریف نمایند (معروفی، محمدی نیا، 1392).

تعاریف زیر نمونه هایی از این گروه هستند:

- دوزبانگی یعنی انکه فرد بتواند (حتی به صورت محدودی) به زبان دیگری و به طوری اظهار نظر نماید (لی ، 1996).

- دوزبانگی یعنی آنکه حداقل یکی از مهارت های زبانی (خواندن، نوشتن، صحبت کردن، شنیدن) در زبان دیگری اگرچه به صورت محدود وجود داشته باشد (مک نامارا ، 1967).

- دوزبانگی یعنی کاربرد متناوب دو زبان .

- دوزبانگی یعنی کنترلی کامل مانند زبان اول بر روی زبانی دیگر (بریس و همکاران، 2014).

این تعاریف دارای مشکلات زیادی بودند. مهم ترین مسئله جامع و مبهم بودن ملاک ها و معیارهای موجود در این تعاریف است. مثلا در تعریف بلوم فیلد (1933)، ابتدا باید کنترل کامل بر یک زبان تعریف گردد و نشانه های عملیاتی آن معین گردند و سپس لازم است تا روش های اندازه گیری آنها تعیین گردند تا قادر به شناسایی فرد دوزبانه باشیم و یا در تعریف وین ریچ باید شرایط کاربرد زبان معین گردد، ولی این تعاریف آنچنان کلی و جامع طراحی شده بودند که از نظر عینی و عملیاتی مبهم و ناکارآمد می نمودند. این امر سبب شد تا دوزبانگی بر پایه اصول تازه ای تعریف گردد. دو زبانگی همواره یکی از موارد مورد توجه بوده و موضوع بسیاری از تحقیقات در رشته های مختلف مثل روان شناسی، زبان شناسی، علوم اعصاب، علوم اجتماعی، جامعه شناسی و حتی انسان شناسی و مردم شناسی قرار گرفته است. شرایط پیچیده و خاص بشر امروزی سبب شده تا مرزهای جغرافیایی کشورها بر مرزهای بومی و فرهنگی غلبه کنند و به وجود آورنده پدیده ای خاص و در خور توجه به نام دو زبانگی گردند.