کتاب پروش مهارت های حرکتی - انگیزشی کودکان سندرم داون

کتاب پروش مهارت های حرکتی - انگیزشی کودکان سندرم داون نوشته هانیه مفتخری خلیلی‌نژاد با رویکرد نقش خانواده نوشته شده است. 

درباره کتاب پروش مهارت های حرکتی - انگیزشی کودکان سندرم داون

. كتاب حاضر به نحوی تدوین‌شده تا خواننده پس از مطالعه، درباره کودکان با سندرم داون، نشانهها، علائم، نقص‌ها و راهکارها، با سود جستن از مطالب آموخته شده، اطلاعاتی در سطح پایه به دست آورد. این کتاب که به‌صورت سهل و روان و با رویکردی کاملاً کاربردی و با شرح جزئیات کامل به بررسی عوامل ایجاد و علائم کودکان با سندرم داون، نقص‌های عملکردی و مغزی و همچنین بسط و شرح یکپارچگی حسی به عنوان یک مداخله مؤثر می‌پردازد. در این کتاب تلاش بر آن بوده است تا تمامی مطالب علمی و با منابع علمی و مشخص ارائه گردد. 

خواندن کتاب پروش مهارت های حرکتی - انگیزشی کودکان سندرم داون را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام دانشجویان روان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب پروش مهارت های حرکتی - انگیزشی کودکان سندرم داون

بررسی اسناد تاریخی نشان میدهد که افراد کمتوان ذهنی و جسمی در جوامع مختلف، از حقوق اندکی برخوردار بودهاند و یا در بسیاری موارد از آنان در حد زندگی نباتی نگهداری میشده است. سازمان ملل متحد چهار عامل کمتوانی را به شرح ذیل اعلام داشته است:

 عوامل ارثی و ژنتیک؛

 عوامل بیولوژیکی؛

 تصادفات؛

 عوامل فرهنگی، اجتماعی و شرایط محیطی

با توجه به اینکه تمرکز این کتاب بر روی افراد سندرم داون است، اولین عامل یعنی عوامل ارثی و ژنتیک موردنظر است. پژوهشهای پروفسور لنلشین نشان داده است که سندرم داون در ۵ درصد موارد ارثی است و ۹۵ درصد موارد را می‌توان جهش کروموزومی نامید که دلیل آن تا به امروز ناشناخته است.

کم توانی ذهنی

افراد با کمتوانی ذهنی در طول قرن‌ها توسط متخصصان مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. آن‌ها اغلب به صورت قالبی به عنوان گروهی همگن يعنی افراد کم توان، با ویژگی‌های جسمانی و توانایی‌های يادگيری مشابه فرض شده‌اند. در واقع، کم توانی ذهنی در برگيرنده دامنه گسترده‌ای از سطح کارکرد و تواناییهای يادگيری است. ماهيت رشد شديد و سخت این ناتوانی‌ها، نخستین دلیل جداسازی اين افراد از مدرسه عادی برای مدت طولانی بوده است. جداسازی اغلب بر اين مبنا توجيه می‌شد که مدارس، منابع، تسهيلات يا کارمندان آموزش ديده برای رسيدگی به نيازهای دانشآموزان با سطح عملکرد بسیار پایین را در اختيار ندارند. با تأکید جامعه بر روی پژوهش و رویکردهای بديل در حمايت از افراد کم توان ذهنی، در آينده ممکن است پاسخ‌هایی در اين زمینه ارايه کرده و چشم انداز روشن‌تری پيش رو بگستراند.

بنابر تعريف، افراد کم توان ذهنی، از نظر رشد و تحول هوشی محدوديت دارند. آن‌ها همزمان نقايصی در زمينه مهارت‌های سازشی نشان می‌دهند. اين مشکلات باید پیش از سن ۱۱ سالگی شروع شده باشد. تشخيص کم توانی ذهنی هيچ اشاره‌ای به علت مشکل، گذشته فرد يا توان بالقوه آينده وی ندارد. 

بر اساس حمایت‌های مناسبی که فرد در طول زندگی دريافت می‌کند، عملکرد فرد با کم توانی ذهنی عموماً پيشرفت خواهد کرد. بنابراين برچسب کم توانی ذهنی فقط بيانگر اين نکته است که فرد محدودیت‌های بنيادين در زمينه هوشی و تحول انطباقی و توانایی‌هایش در زمان حال دارد.

افرادی که به عنوان کم توان ذهنی تشخيص داده می‌شوند آنچه را که افراد دارای رشد و تحول بهنجار ياد می‌گیرند در حد آن‌ها ياد نمی‌گیرند. با اين حال بسياری افراد با کم توانی ذهنی به همان روشی ياد می‌گیرند که افراد عادی ياد می‌گیرند و رشد و تحول حرکتی آنها از همان مراحل اول و الگوی عادی پیروی می‌کند ولی نرخ و گستره آن‌ها متفاوت است. این افراد تمایلات، آرزوها، اضطراب‌ها و شادی‌ها و ناکامیهايی مانند ديگران دارند ولی نمی‌توانند اين آرزوها و خواستهها را به درستی ابراز کنند.