کتاب نگرش آمریکا به ایران

کتاب نگرش آمریکا به ایران اثری از سید محسن طبایی است که در انتشارات ندای تاریخ به چاپ رسیده است. این کتاب به بررسی سیاست‌های دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات در عصر پهلوی می‌پردازد. 

درباره کتاب نگرش آمریکا به ایران

اگر بخواهیم نگاهی به پیشینه روابط میان ایران و آمریکا بیندازیم، باید به قرن نوزدهم برگردیم و نگاهی به اواسط قرن نوزدهم میلادی بیندازیم که روابط میان آمریکا و ایران آغاز شد. می‌توان اینطور بیان کرد که رابطه میان این دو کشور از سال ۱۸۹۹ میلادی آغاز شد و تا انقلاب ۱۳۵۷ در بهمن ماه سال ۱۳۵۷ که مصادف می‌شود با ۱۱ فوریه ۱۹۷۹ میلادی نیز همچنان برقرار بود. پس از انقلاب میان ایران و آمریکا روابط رسمی برقرار نبود هرچند، این دو کشور در چند مورد، توافق‌های محرمانه‌ای داشتند. بهرحال، دوران پیش از انقلاب اسلامی، یکی از دوره‌های تاریخی معاصر ایران به حساب می‌آید که از نقش و اهمیت خاصی در تاریخ برخوردار است. 

در آمریکا سیستم دو حزبی مدرن در جریان است و این دو حزب، جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها هستند. هرچند احزاب سومی مانند آزادی‌خواهان نیز وجود دارند اما عملا قدرت چندانی ندارد و عموما به خدمت در بخش‌های محلی مشغولند. هرکدام از این دو حزب و نماینده‌های آنان، دیدگاه و عملکرد خاصی نسبت به ایران داشته و دارند.

سید محسن طبایی در کتاب نگرش آمریکا به ایران، تلاش کرده تا به بررسی سیاست‌های دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات در عصر پهلوی بپردازد و عملکرد هرکدام را با نگاهی دقیق‌تر بکاود.

کتاب نگرش آمریکا به ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

خواندن کتاب نگرش آمریکا به ایران را به تمام علاقه‌مندان به مطالعات سیاسی و تاریخی پیشنهاد می‌کنیم. اگر دوست دارید از پیشینه روابطی که در گذشته میان ایران و آمریکا برقرار بوده است، آگاه شوید، خواندن این کتاب می‌تواند به شما کمک کند. 

بخشی از کتاب نگرش آمریکا به ایران

در کوران جنگ جهانی دوم و در طول جنگ، کنفرانس­‌های متعددی میان سران متفقین جهت هماهنگی با یکدیگر و نیز اتخاذ تصمیماتی برای دوران پس از جنگ ایجاد شد. در آذر 1322 استالین، چرچیل و روزولت، همان­طور که قبلاً ذکر شد کنفرانس تهران را تشکیل دادند و قصد خود مبنی بر ادامه جنگ تا منهدم ساختن ارتش آلمان را اعلام کردند و بعد در دوره ریاست جمهوری ترومن در وضع مناسبات ایران و در آمریکا تغییرات خاصی روی داد. در پایان جنگ جهانی دوم وحدت متفقین که اولویت زمان جنگ بود، جای خود را به مبارزه­‌طلبی جدیدی داد که اساس روابط دو ابر قدرت را تا حدودی تیره کرد.

پرزیدنت ترومن در کنفرانس پتسدام که با حضور سران سه کشور بزرگ تشکیل شده بود برای نخستین بار از احتمال غامض بودن مسئله ایران آگاه شد و استالین با پیشنهاد چرچیل مبنی بر تخلیه خاک ایران مخالفت کرد و ترومن با این اقدام شوروی برعدم تخلیه نیروهای‌شان از ایران به شدت برخورد و اولتیماتوم داد. در دوره ریاست جمهوری آیزنهاور مسئله خاورمیانه فکر ریاست جمهوری و مشاوران او را به شدت مشغول داشت و به‌­ویژه نفوذ شوروی در منطقه و امنیت ذخائر نفتی، نگرانی و احساس خطر آیزنهاور درباره پیشروی کمونیسم بین­‌المللی، ریاست جمهوری ایالات متحده را وادار کرد که سرپرستی انعقاد پیمان بغداد را بر عهده بگیرد و سپس سیاستش در خاورمیانه را انتشار و به دکترین آیزنهاور نشر دهد.