کتاب راهنمای مدیریت بلایا

کتاب راهنمای مدیریت بلایا نوشتهٔ انجمن دوستداران کودک کرمان است. نشر قطره این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی مبتنی بر اجتماعات محلی.

درباره کتاب راهنمای مدیریت بلایا

کتاب راهنمای مدیریت بلایا که مبتنی بر اجتماعات محلی است، منبعی جامع و کاربردی برای شناخت و مدیریت انواع بلايا از جمله طبیعی و انسان‌ساخت است. این کتاب با زبانی ساده و قابل‌فهم برای عموم مردم نوشته شده و درعین‌حال، اطلاعات دقیق و علمی را در اختیار متخصصان و مدیران بحران قرار می‌دهد. عنوان فصل‌های این کتاب عبارت است از «کلیات مدیریت بلايا»، «شناخت انواع بلايا»، «پیش‌بینی و هشدار بلايا»، «آمادگی و مقابله با بلايا»، «بازسازی و بازتوانی پس از بلايا»، «مدیریت بحران در سطوح مختلف»، «نقش سازمان‌ها و نهادها در مدیریت بلايا»، «آموزش و فرهنگ‌سازی در مدیریت بلايا»، «قوانین و مقررات مربوط به مدیریت بلايا» و «مطالعات موردی».

خواندن کتاب راهنمای مدیریت بلایا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به متخصصان و مدیران بحران در ایران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب راهنمای مدیریت بلایا

«فصل دوم: پیشنهاد یک برنامهٔ اجرایی: همسایگان آماده باشید

شروع یک برنامه تحت عنوان «همسایگان آماده باشید» ساده است، اما اگر همه می‌خواهند تلاش‌های‌شان موفقیت‌آمیز باشد باید برای تقبل مسئولیت و سازمان‌دهی در محلهٔ خود آماده باشند.

قدم اول: مشخص کردن تاریخ جلسات

در یک محله هر کسی که علاقه‌مند به موضوع آماده‌سازی افراد در مقابل حوادث است می‌تواند قدم اولیه را با برگزاری یک جلسه و تعیین تاریخ گردهمایی بردارد. هدف از جلسه، بحث کردن دربارهٔ خطرات و تهدیدات زلزله و هر حادثهٔ طبیعی دیگری است که در منطقه رخ می‌دهد و این‌که افرادی که در همسایگی یک‌دیگر قرار دارند چگونه می‌توانند بهتر آماده شوند و با یک‌دیگر همکاری کنند.

جلسه زمانی تشکیل می‌شود که اکثر افراد می‌توانند، حضور پیدا کنند، اما سازمان‌دهنده نباید اجازه دهد که کشمکش‌های مربوط به زمان‌بندی، تلاش‌های او را برای برگزاری جلسه ناموفق کند. سازمان‌دهنده باید تاریخ (روز و ساعت) را مشخص کند و تا آن‌جایی که امکان دارد بیش‌ترین اهالی محل را برای شرکت در جلسه تشویق کند. بعد از آن‌که روز و ساعت جلسه مشخص شد می‌توان یک برگه شامل نظرخواهی، پیرامون زمان و مکان پیشنهادی برای جلسات بعدی را میان افراد حاضر در جلسه توزیع کرد تا در آن مشخص کنند بهترین زمان و مکانی که می‌توانند در جلسات حضور یابند چه موقع و کجاست.

قدم دوم: با همسایگان تماس بگیرید

می‌توان افراد را از طریق دیدارهای شخصی با همسایگان به شرکت در جلسه تشویق کرد. این کار به عهدهٔ افرادی است که سازمان‌دهی و برنامه‌ریزی را بر عهده دارند. همراه با این کار می‌توانیم فرم‌های دعوت به جلسه را ـ که در آن زمان و مکانِ جلسه توسط افراد تعیین می‌شود ـ نیز تنظیم کنیم. البته تماس شخصی انتخاب بهتری است، زیرا به برنامه‌ریزان این فرصت را می‌دهد تا خطرات و تهدیدها و بلایای طبیعی که جامعه با آن روبه‌روست و اهمیت روزافزون آمادگی همسایگان در برابر آن را دارد، به دقت توضیح دهند.

این رویارویی مستقیم هم‌چنین به افراد برنامه‌ریز این امکان را می‌دهد که بر اکراه همسایگان غلبه کنند و آنان را به آمدن به جلسه تشویق کنند. برنامه‌ریزان می‌توانند در هنگام گفت‌وگو با همسایگان از عبارات زیر استفاده کنند:

- سلام، اسم من...... است. من در .............. زندگی می‌کنم، اخیراً مطالبی را خوانده‌ام / شنیده‌ام که ما در کشورمان به طور متوسط هر ۲۰ سال یک بار یک زلزلهٔ بزرگ یا حوادثی از این نوع را تجربه می‌کنیم، اغلب ما در هنگام این تجربه‌ها تنها هستیم و کمک‌رسانی می‌تواند حداقل ۷۲ ساعت به طول انجامد.

- آیا شما آماده‌اید؟ من و تعدادی از همسایگان می‌خواهیم با روش‌هایی آماده شویم، ما فکر می‌کنیم بهتر است به عنوان یک گروه همسایگی سازمان‌دهی شویم. آیا شما کسی را می‌شناسید که در این همسایگی به ما کمک کند، آیا شما خودتان حاضرید به ما کمک کنید؟

- ما در حال برگزاری یک جلسه در تاریخ ...... و ساعت ....... و در .......... هستیم تا بتوانیم به عنوان یک گروه همسایگی برای مقابله با حوادث طبیعی و........... آماده شویم. این جلسه در ساعت ................... شروع می‌شود.

- آیا شما علاقه‌مند هستید در این جلسه شرکت کنید؟ اگر به این جلسه بیایید ما سپاس‌گزار خواهیم بود. شماره تلفن من .................. است، به من زنگ بزنید و هر سؤال یا اطلاعاتی خواستید، بپرسید. متشکرم.

ممکن است سازمان‌دهندگان در شروع راه‌اندازی گروه همسایگی، برنامه‌های آماده‌سازی و مقابله با بلایای طبیعی با برخی عدم تمایل‌ها و مقاومت‌ها مواجه شوند. آن‌چه در زیر آمده است برخی راه‌های ممکن برای کاهش این مشکلات است:

- اگر همسایه‌ای قصد شرکت ندارد تلاش کنید نگرانی‌هایش را بشناسید و آن‌ها را کاهش دهید و او را به حضور در جلسه دعوت کنید.»