داریوش عابدی
بیوگرافی داریوش عابدی
داریوش عابدی، نویسندهٔ ایرانی، در سال ۱۳۳۶ در شهرستان بندر ترکمن (مازندران) متولد شد. نخستین مجموعهداستان او با عنوان «آنسوی مه» در سال ۱۳۶۶ منتشر شد. پس از آن، مجموعه داستانهای «زنگ آخر» (۱۳۶۸) و «غم این خفته» (۱۳۶۹) به چاپ رسید. در سال ۱۳۷۰ نیز کتاب آموزشی «پلی بهسوی داستاننویسی» برای نوجوانان منتشر شد.
پس از وقفهای چندساله، عابدی فعالیت ادبی خود را با انتشار مجموعهداستان «رؤیای شرقی» (۱۳۷۵) از سر گرفت. در همان سال رمان «کارآگاه سرکرده» و در سال بعد، رمان «هنرپیشه» منتشر شد. دو اثر دیگر به نامهای «گزیدهٔ ادبیات معاصر» و «حکایت سندباد بحری» نیز در سال ۱۳۷۹ منتشر شدند. او مدتی بهعنوان مسئول واحد آفرینشهای ادبی در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان مازندران فعالیت داشت. از دیگر آثار او میتوان به این موارد اشاره کرد: «رمانهای من، بابا و یک کماندو» (۱۳۸۰)، «افسانه سهند و سندباد» (۱۳۸۱)، «حضور» (۱۳۸۱)، «ماجرای آن شب» (۱۳۸۱)، «نقشبندان» (۱۳۸۴)، «این داستان ادامه دارد» (۱۳۸۵)، «مولوی» (۱۳۸۵) و «بابابزرگ خوب من».
