کتاب صوتی زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی

کتاب صوتی زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی، اثر کریم فیضی، مجموعه گفتگوی او با دکتر عبدالمجید ارفعی، پیرامون موضوع زندگی و شادمانی و هدف زندگی است. 

نسخه صوتی کتاب زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی با صدای محمدحسن قائمی در اختیار شما قرار دارد. 

درباره‌ی کتاب صوتی زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی

برای یافتن زندگی و زندگی کردن به دنبال چه چیزهایی هستیم؟ اینکه افراد بزرگ‌تر یا باتجربه‌تری پیدا بشوند و ما را نصیحت کنند و پند بدهند؟ یا اینکه خودمان درصدد جستجو و کشف آن برمی‌آییم؟ آیا پند شنیدن و پند گرفتن از دیگران چیزی است که در زندگی به دنبال آن باشیم؟ شاید امروزه افرادی را ببینیم که هدف و بنای زندگی خود را بر اساس صحبت‌های دیگران می‌چینند، اما آیا در نهایت می‌توانند از زندگی‌شان راضی باشند؟ می‌توانند بگویند که همان‌طور که دوست داشتیم، زندگی کردیم؟ این نگاه به زندگی تا چه حد درست است؟ 

در کتاب زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی می‌توانیم پاسخ پرسش‌هایمان را بیابیم. در این کتاب که نام زندگی و شادمانی را برای آن انتخاب کرده‌اند، با دیدگاه دکتر عبدالمجید ارفعی آشنا می‌شویم و از عینک نگاه او به دنیا و زندگی نگاه می‌کنیم. کتاب زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی دو بخش دارد؛ بخش اول که شامل سرگذشت دکتر عبدالمجید ارفعی است و بخش دوم که گفتگوی کریم فیضی با او درباره‌ی مفهوم زندگی است.

کتاب صوتی زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی برای کسانی که دوست دارند زندگی را از نگاه یک زبان‌شناس و پژوهشگر زبان‌های باستانی ببیند، کتابی شنیدنی و جذاب است. زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی توجه علاقع‌مندان به ادبیات فارسی را نیز به خود جلب می‌کند. 

درباره‌ی کریم فیضی

کریم فیضی در سال ۱۳۵۸ تبریز متولد شد. او در سال ۱۳۸۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. اولین اثرش با نام عرفان شیعی را در ۱۷سالگی نوشت و در سال ۱۳۸۰ منتشر کرد که به سرعت نایاب شد و کمی بعد خودش نسخه اصلی آن را از بین برد. در سال ۱۳۸۵ از رشته‌ی فلسفه فارغ‌التحصیل می‌شود. از میان آثار او می‌توان به مجموعه‌ی زندگی و بس، صدها سال تنهایی و هوشنگ دوم (گفتگو با هوشنگ مرادی کرمانی)‌ اشاره کرد. کریم فیضی سال‌ها است که به تدریس و تحقیق مشغول است.

جملاتی از کتاب صوتی زندگی و بس؛ عبدالمجید ارفعی

من متون ایلامی را می‌شناسم. ولی شعر نو را نمی‌شناسم. نخوانده‌ام و به دلم نمی‌نشیند. ولی شعر گذشتگان به دلم می‌نشیند. ستارگان قدر اول ما زیاد است. فردوسی بزرگ، حافظ، سعدی، مولانا، رودکی و این اواخر فروغی بسطامی و ملک‌الشعرای بهار. اینها به دل می‌نشینند. ولی من هیچوقت نفهمیدم قی‌قی آینه‌ی باغ واقعا چیست؟ این را هیچوقت نفهمیدم.

به عنوان بزرگی که در یک مسیر حرکت کرده‌اید و استاد هستید، اگر یک جوان از شما بخواهد پندی بدهید، چه می‌گویید؟

من پندی نمی‌دهد عزیز. اگر پند می‌خواهید رادیو را باز کنید که همیشه همه را نصیحت می‌کند و پند می‌دهد. از یک ساله تا نود و نه‌ساله. من پند نمی‌دهم چون همه می‌گویند که با همسایه‌هایتان مهربان باشید، در ترافیک بوق نزنید و امثال این. من این‌کار را کنار گذاشته‌ام. 

فهرست

• مقدمه
• زندگی و بس