کتاب صوتی موج‌ سوار و حکیم

کتاب صوتی موج‌ سوار و حکیم نوشتهٔ شان تامسون و نوئا بنشیا و ترجمهٔ الهه علوی است. کاوه یانقی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و نوین کتاب گویا آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی موج‌ سوار و حکیم

موج‌های بسیاری، قبل از اینکه خیز بردارند و در منطقهٔ فرود آیند، به‌صورت نامرئی از دل جامعه و آگاهی ما عبور می‌کنند؛ موج تغییر، موج تکنولوژی، موج استرس، موج مواد مخدر و موج بیکاری. از موج به‌عنوان نیرویی وسیع و چیزی که در کنترل ما نیست، یاد می‌شود؛ نیرویی بزرگ که تغییراتی عظیم ایجاد می‌کند. شان تامسون پنجاه سال به موج‌سواری مشغول بوده است. او همراه با هم‌عصرانش، موج‌سواری حرفه‌ای را راه‌اندازی و صنعت موج‌سواری را برپا کرد. حالا با سازمان‌های بزرگ، مدارس و تیم‌ها کار می‌کند تا از اصول موج‌سواری در روند رهبری تیم‌های خود استفاده کنند. او به مردم کمک می‌کند تا هدف حقیقی خود را بشناسند و با روندی ساده، به آن‌ها نشان می‌دهد چگونه مؤثرتر با دیگران ارتباط بگیرند و درنهایت عملکرد گروهی و فردی خود را ارتقا بخشند. موج‌سواری و حرکت روی امواج اصلی‌ترین بحث او در کتاب صوتی موج سوار و حکیم است. تامسون پس از صحبت‌کردن با صدها هزار نفر دریافته است که درس‌های موج‌سواری می‌توانند برای زندگی هم به کار روند و به افراد کمک کنند تا تغییراتی در رفتار، اهداف و مشارکت‌های خود ایجاد کنند. 

شنیدن کتاب صوتی موج‌ سوار و حکیم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به کسانی که می‌خواهند از طریق موج‌سواری پی به فلسفهٔ زندگی ببرند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی موج‌ سوار و حکیم

«یکی از قشنگ‌ترین تعریف‌هایی که از موج‌سواران می‌کنند این است: موج‌سوار مانند یک اسب جنگی است که با شجاعت، دلیری و مهارت، سوار موج‌های خطرناک و بزرگ می‌شود. البته که این خصلت جنگندگی و بی‌باکی به اندازهٔ استعداد، توانایی و تبحر اهمیت ندارد. اسب جنگی نشانی از اعتمادبه‌نفس است، با اندکی تکبر و غرور.

وقتی یک موج‌سوار حرفه‌ای بودم، مرکز موج‌سواری جهان با بزرگ‌ترین موج‌های دنیا در ساحل شمالی جزیرهٔ اواهو در هاوایی بود؛ یک ناحیهٔ هفت‌مایلی ساحلی، کانون چهار شکست موج بی‌نظیر: جنوبش منطقه هالیوا، شمالش ساحل سان‌ست و بین این دو خلیج وایمیا و پایپ‌لاین بنزای.

این بزرگ‌ترین منطقهٔ موج‌سواری دنیا بود؛ موج‌سواران نخستین از عصر طلایی بین دههٔ ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، تخته‌های خود را که روی موج‌ها می‌راندند «تفنگ» می‌نامیدند؛ اصطلاحی که هنوز هم از آن استفاده می‌شود. برخی موج‌سواران برای اینکه بزرگ‌ترین موج‌ها را برانند از تخته‌هایی با عنوان «تفنگ فیل» استفاده می‌کردند.

این چهار منطقه محل برگزاری مسابقات حرفه‌ای بود. هریک ویژگی و چالش‌های منحصربه‌فرد خود را داشت، و همهٔ آن‌ها تنها در سایز و طغیان‌های خاصی قابل موج‌سواری بودند. توفان‌های زمستانی در شمال اقیانوس آرام موج‌های بزرگی تولید می‌کرد که در طول اقیانوس سفر می‌کردند و خود را به سمت ساحل می‌رساندند. هالیوا موج‌هایی بلند تولید می‌کرد که می‌توانستی روی آن‌ها خودنمایی کنی. پایپ‌لاین لوله‌های موجی چالش‌زا تولید می‌کرد که هر دو بهترین موج‌های غربی را داشتند: موج‌هایی بین یک‌ونیم تا چهارونیم متر. موج‌های سان‌ست تا شش متر ارتفاع داشتند و محل اصلی مسابقات بودند، این ساحل بزرگ‌ترین موج را برای مسابقات موج‌سواری داشت. هر سهٔ این شکست‌موج‌ها بسیار مستحکم هستند و در موج‌های متفاوتی می‌شکنند؛ اما خلیج وایمیا با این سه مکان متفاوت است.

خلیج وایمیا یکی از زیباترین خلیج‌های هاوایی است؛ ساحلی با شن‌های طلایی در دهانهٔ یک درهٔ سرسبز با آبی شفاف و لاجوردی در هر دو سو، که صخره‌های ناهموار آتشفشانی آن را احاطه کرده و در طول تابستان بهترین مکان برای شنا و غواصی است. وایمیا ماه‌ها ساکت و خاموش است تا اینکه زمستان از راه می‌رسد و موج‌های غلتان بین ماه نوامبر و فوریه ظاهر می‌شوند. خلیج وایمیا از خلیجی آرام و لنگرگاه قایق‌های تفریحی، تبدیل می‌شود به یکی از خطرناک‌ترین مکان‌ها روی کرهٔ زمین. علی‌رغم این خطر بزرگ، به‌ندرت پیش می‌آید که این مکان بسته و تردد در آن ممنوع شود. (چون دقیقاً همین زمان خطرناک، بهترین زمان برای موج‌سواری روی عظیم‌ترین موج‌های دنیاست.)

اولین‌بار زمانی خلیج وایمای را دیدم که بزرگ‌ترین خیزاب‌های جهان در هاوایی، خانه‌های ساحلی بسیاری را ویران کرد؛ موج‌هایی غول‌آسا که به‌هیچ‌عنوان قابل سواری نبودند.»