کتاب صوتی روانشناسی شادی

کتاب صوتی روانشناسی شادی نوشتهٔ ساموئل اس. فرانکلین و ترجمهٔ فرامرز سهرابی و علیرضا سهرابی است. دادبه دادمهر و کامبیز خلیلی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده و پندار تابان آن را منتشر کرده است. این اثر صوتی در حوزهٔ بهداشت و سلامت روان نوشته شده است.

درباره کتاب صوتی روانشناسی شادی

کتاب صوتی روانشناسی شادی به موضوع شادی و دیدگاه‌های روان‌شناختی پیرامون آن می‌پردازد.

از ویژگی‌های این کتاب صوتی توجه و تأکید بر استعدادها، توانایی‌ها و عناصر مثبت وجود انسان و عنایت به نقش دین و معنویت در شکوفایی استعدادهای فطری و ذاتی است. یکی دیگر از ویژگی‌های این اثر سنخیت و انطباق مفاهیم، موضوعات و محتوای آن، با فرهنگ دینی و معنوی موجود در ایران است که در عین علمی‌بودن مطالب و قابل‌استفاده‌بودن برای پژوهش‌گران و صاحب‌نظران، به‌دلیل روان و سلیس بودن، خواندن مطلب را برای عموم مردم نیز دل‌پذیرتر می‌کند.

شنیدن کتاب صوتی روانشناسی شادی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

شنیدن این کتاب صوتی را به دوستداران حوزهٔ روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخش‌هایی از کتاب صوتی روانشناسی شادی

«امروزه استنباط بسیاری از مردم از مفهوم شادی، یک احساس و به‌ طور خاص، احساس لذت است. ما اغلب شادی را به رویدادهای لذت‌بخش زندگی ربط می‌دهیم: «خوشحالم که تو را می‌بینم»، «خوشحالم که دوباره به خانه برگشتم»، «با شغل جدیدم خوشحالم». تقریباً همه نوع لذتی، ما را خوشحال می‌کند.

لذت‌های جسمانی همچون غذا و نوشیدنی قطعاً می‌توانند لذت‌بخش باشند، به طوری که برخی محققان هنوز بر این باورند که این دسته لذات می‌توانند کلیدهای شادی و شاد زیستن باشند. هرچند بعید به نظر می‌رسد توماس جفرسون در هنگام قید کردن واژه «شادی» در بیانیه‌ی استقلال صرفاً به چنین لذاتی فکر کرده باشد. اگر لذت به اندازه‌ی خود زندگی و آزادی اهمیت داشت، احتمالاً همگی ما به مواد مخدر و... معتاد بودیم. پرواضح است که اینگونه نیست. همه لذت و لذت بردن را دوست داریم، ولی بیشتر انسان‌ها نمی‌توانند به زندگی‌ای که صرفاً از «احساس‌های لذت‌بخش» مشحون باشد، قانع شوند.

رابرت نورزیک فیلسوف، از ما می‌خواهد فرض کنیم به یک دستگاه متصل هستیم، که هر زمان که بخواهیم مراکز لذت واقع در مغزمان را به دل‌خواه خودمان تحریک می‌کند تا همواره احساس لذت کنیم. بیشتر ما چنین شکلی از لذت بردن را نخواهیم پذیرفت و به‌طور ناخودآگاه پس خواهیم زد. البته اینکه تمام لذت‌ها لذات حسیِ ساده نیستند، صحیح است. جان استوارات میل فیلسوف، از «لذات متعالی» یا «لذات برتر» سخن به میان می‌آورد. لذاتی که هنر، موسیقی، فلسفه، مذهب و... منشأ آن باشند. وی لذات جسمانی را مناسب حال حیوانات می‌داند، حال آن‌که آدمی در جستجوی منابع رضایت‌مندی اصیل و اخلاقی برمی‌آید.»