کتاب روزی روزگاری در سینما

کتاب روزی روزگاری در سینما اثری از پرویز نوری است که در انتشارات روزنه کار به چاپ رسیده است. این کتاب مانند گنجینه‌ای ارزشمند از تمام خاطرات تلخ و شیرین سینماهای قدیم طهران است.

درباره کتاب روزی روزگاری در سینما

سینماهای طهران قدیم، یکی از خاطره‌سازترین مکان‌ها برای آن دسته از جوانانی بودند که در آن سال‌ها در طهران زندگی می‌کردند و به عشق فیلم‌های مختلفی که از سینما پخش می‌شد، جلوی درش صف می‌کشیدند. جایی که خانه بسیاری از هنرمندان بوده است و سکوی پرتاب آنان برای موفقیت بیشتر و بیشتر. جایی که هرچند ممکن است حالا موجودیت فیزیکی نداشته باشد، اما روحش زنده است و صدای هنرمندانش را می‌توان شنید. کافی است چشمانمان را ببندیم و خود را برای یک لحظه هم که شده، در این مکان، تصور کنیم.

پرویز نوری در کتاب روزی روزگاری در سینما به سراغ‌ سینماهای قدیم طهران رفته است. سینماهایی که مانند ستاره‌هایی خاموش یا از بین رفته‌اند یا ویران شده‌اند اما در خاطر جوانان قدیم ایرانی، هنوز محفلی برای کسب تجربیات ناب هستند. 

در این کتاب با مجموعه ارزشمندی آشنا می‌شوید که شما را با خاطرات و روزهای خوش دوران گذشته همراه می‌کند. این کتاب با شما همراه می‌شود تا در سینماها قدم بزنید و از لای پرده‌های کشیده شده، فیلم‌هایی را تماشا کنید که روزی، مردم برایش صف می‌کشیدند و هنرمندانی را ببینید که با بازی‌هایشان، نقش‌های فراموش نشدنی آفریدند.

کتاب روزی روزگاری در سینما را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن کتاب روزی روزگاری در سینما را به تمام کسانی که به سینما علاقه‌مندند پیشنهاد می‌کنیم. اگر دوست دارید در دنیای خاطرات شیرین گذشته قدمی بزنید و طهران قدیم را با تمام رنگ و رویش ببینید، این کتاب شما را همراهی می‌کند.

درباره پرویز نوری

پرویز نوری، کارگردان، نویسنده، منتقد و مترجم اهل ایران ۱۱ اردیبهشت ۱۳۱۷ چشم به جهان گشود. فعالیت هنری‌اش را در سال ۱۳۳۲ با مطبوعات سینمایی آغاز کرد و به عنوان نویسنده، مترجم و منتقد مشغول به کار شد. او چندین فیلم مانند طلوع و انفجار، عیالوار و رشید را نیز ساخته است. 

پرویز نوری در حال حاضر به عنوان منتقد سینمایی بسیار سختگیر فعالیت می‌کند و برای هفته نامه شهروند و ماهنامه فیلم مطلب می‌نویسد. سختگیری او را می‌شود در نقدی که برای فیلم‌های ایندنیا جونز، سوئینی تاد، جایی برای پیرمردها نیست و وعده‌های شرقی نوشته است متوجه شد؛ او این فیلم‌ها را مانند بازی‌های ویدیویی خشنی می‌داند که تماشایشان اهانت به چشم و گوش مخاطبان است. 

از او چندین فیلنامه فیلم فارسی هم موجود است. حکیم باشی یکی از آثار موفق او است که موفقیتش را مدیون بازی هنرمندانه نصرت کریمی است.  

بخشی از کتاب روزی روزگاری در سینما

ثبت و ضبط این همه رویا و فانتزی و تصاویر و قصه و عاشقانگی و هیجان در یک حافظه تاریخی، خودش گنجینه‌ای است که شناسنامه و هویت یک نسل قدیمی ریشه دار را نشان می‌دهد. در دورانی که به سر می‌بریم، فرهنگ و مناسبات فردی و اجتماعی و تعریف دگرگون شده‌ای که رسانه پیدا کرده است، اصلا چنین فرصت و اجازه‌ای را به نسل‌های کنونی برای این گونه خاطره نگاری‌ها و ارتباط حسی و عاطفی و در عین حال فرهنگی با مدیوم سینما نمی‌دهد.