کتاب تسلی بخشی های فلسفه

کتاب تسلی بخشی های فلسفه نوشته آلن دوباتن است که با ترجمه صدیقه اوشنی منتشر شده است. این کتاب به شما یاد می‌دهد می‌توانید فلسفه را به قلب زندگی‌تان بیاورید و از آن لذت ببرید.

درباره کتاب تسلی بخشی های فلسفه

سال‌های سال، فلاسفه غرق در دنیای تفکرات خود بودند و تصور می‌کردند فلسفه هیچ دردی را دوا نمی‌کند، اما آلن دو باتن در کتاب‌هایش با نگاهی فلسفی به مسائل روزمره انسان‌ها پرداخته و پیوندی میان فلسفه و مردم ایجاد کرده است. عشق، دوستی، روابط اجتماعی، هنر، چالش‌های شغلی، سفر و هر آنچه زندگی روزمره انسان‌ها را تشکیل می‌دهد، موضوع کتاب‌های او هستند. تسلی‌بخشی‌های فلسفه، یکی از آخرین نوشته‌های این فیلسوف و نویسنده معاصر سوئیسی است که در این کتاب سعی کرده آموزه‌های فلسفی شش فیلسوف را در تقابل با باورهایشان قرار بدهد و آنها را با زبانی ساده و قابل کاربرد در زندگی روزمره بیان کند.

شیوه تفکر سقراطی به ما می‌آموزد چگونه بر احساس ناخوشایند محبوب نبودن غلبه کنیم. در این کتاب یاد می‌گیریم که مخالفت و ناسازگاری دیگران، به‌هیچ‌وجه نشان‌دهنده اشتباه در طرز تفکر و شیوه زندگی ما نیست؛ از سوی دیگر، پذیرش عامه نمی‌تواند گواه حقانیت باورها و اعتقادات ما باشد و هر انسانی می‌تواند با استدلال‌های منطقی، باورهای عامه را زیر سؤال ببرد و مورد تردید قرار دهد.

خواندن کتاب تسلی بخشی های فلسفه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به یک زندگی عاقلانه و پرنشاط پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب تسلی بخشی های فلسفه

این نقاشی زمانی را به تصویر کشیده که مردم آتن، سقراط را به مرگ محکوم کرده‌اند و او آمادهٔ نوشیدن جام زهر شوکران است و در همان حال دوستان اندوهگینش گِرد او جمع شده‌اند. در بهار سال ۳۹۹ پیش از میلاد، سه شهروند آتنی علیه این فیلسوف بزرگ اقامهٔ دعوی کرده بودند. آنها وی را کافر به خدایان شهر می‌دانستند و او را به پرستش نکردن آن‌ها، ترویج بدعت‌های مذهبی و گمراه کردن جوانان آتن متهم کرده و به دلیل سنگینی اتهامات، مجازات مرگ را برای وی خواستار شدند.

سقراط با متانت و خویشتن‌داری مثال‌زدنی خود، اتهامات آنان را پاسخ داد. اگرچه در دادگاه به او فرصتی دادند تا فلسفه و اعتقادات خود را انکار کند، اما حقیقت و راستی را فدای مقبولیت عامه نکرد و به آنچه باور داشت، پایبند ماند. به گفته افلاطون، با قاطعیت تمام به هیئت‌منصفه گفت:

تا زمانی که نفس می‌کشم و جان در بدن دارم، هرگز از فلسفه خویش و ارشاد و راهنمایی شما در راستای کشف حقیقت دست بر نخواهم داشت... پس ای مردم! بدانید و آگاه باشید که چه مرا تبرئه کنید یا نه، هرگز عقیده من تغییر نخواهد کرد، حتی اگر صد بار بمیرم و زنده شوم.

به‌این‌ترتیب، در زندانی در آتن به زندگی سقراط پایان دادند و مرگ او لحظه‌ای سرنوشت‌ساز در تاریخ فلسفه را رقم زد. 

یکی از نشانه‌های اهمیت این موضوع آن است که بارها و بارها افراد مختلفی این صحنه را به تصویر کشیده‌اند. در سال ۱۶۵۰، نقاش فرانسوی شارل آلفونس دوفرنوا، مرگ سقراط را به تصویر کشید که اکنون در موزه پالاتینا در فلورانس (که هیچ کافه‌تریایی ندارد) در معرض نمایش قرار گرفته است. قرن هجدهم دوران اوج علاقهٔ مردم به مرگ سقراط بود، به‌ویژه بعد از آن‌که دنی دیدرو۲ نویسنده و فیلسوف فرانسوی در بخشی از رسالهٔ شعر دراماتیک، توجه همگان را به قابلیت به تصویر کشیده شدن این موضوع جلب کرد.