کتاب تجلی نور در هنرهای سنتی ایران

کتاب تجلی نور در هنرهای سنتی ایران نوشته حسین یاوری است. کتاب تجلی نور در هنرهای سنتی ایران نگاهی تخصصی و دقیق به مجموعه هنرهای سنتی در ایران است.

درباره کتاب تجلی نور در هنرهای سنتی ایران

هنرهای سنتی، هنرها و صنايع بديعی است که جوهر آن برگرفته از مبدأ وحانی و دارای صورتی متناسب با آن گوهر است و تأسيس آن به نحوی به اولياء دين و يا تجليات باطنی هنرمندان مربوط می‏‌شود و طی قرون متمادی از طريق هنرمندان و هنروران با حفظ آداب معنوی، سينه به سينه به عنوان ميراثی گرانقدر به ما رسيده است، هنرهايی که افزون بر اصول ثابت، دارای فروع متغيری است که سبب تطبيق آن با شرايط هر دوره شده است.

 هنرهای سنتی ايران، مجموعه هنرهای اصيل، بومی و مردمی کشورمان است که ريشه‏‌های عميق و استوار در آداب، رسوم، سنن، عادات و اعتقادات و در مجموع فرهنگ اين مرز و بوم دارد و همواره تأمين‏ کننده بخشی از نيازهای روزمره بوده و با فرهنگ معنوی جامعه ارتباط تنگاتنگ دارد. هنرهای سنتی ايران يکی از مظاهر تمدن غنی ايران است که تفکر، علم و تلاش مؤمنانه همراه با رنج مقدس هنرمندان و هنروران را سينه به سينه از خلال تاريخ به عصر حاضر منتقل کرده تا يادگاری از مقام رفيع و روح لطيف انسان در وقت گفتگو و راز و نیاز با حق باشد.

در این کتاب توضیحاتی پیرامون خوش‌نویسی، نگارگری و هنرهای مرتبط، فلزکاری، هنرهای چوپ، بافته‌های داری، سفال و کاشی، نساجی سنتی، صحافی و تجلید و شیشه گری و... آورده شده است. این کتاب به نوعی به تجلی نور و کشف شهودی در هنرهای سنتی پرداخته است.

خواندن کتاب تجلی نور در هنرهای سنتی ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به هنرهای سنتی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تجلی نور در هنرهای سنتی ایران

درباره خط ثلث:

شاگردان و پيروان با قوت در ايران، خط ثلث را در نوشتن قرآن و ادعيه و کتيبه های مساجد و مدارس به ‏کار برده‌‏اند. اين خط در عصر صفوی در کتيبه ‏نگاری، کاربرد فراوان داشته و هم ‏اکنون نيز مورد استفاده قرار می‏گيرد.

خط ثلث با داشتن اشکال و رسوم مختلف و متنوع، ميدانش وسيع و بيشتر تودرتو و درهم نوشته می‏شود. نمونه کامل خط ثلث، خطوطی است که در مسجد امام اصفهان و مسجد شيخ لطف ا... اصفهان و بناهای ديگری به دست استادان مشهوری چون «عليرضا عباسی»، «عليرضا امامی» و «محمّد صالح» و «عبدالرحيم جزايری» نوشته شده و هنوز باقی است.

درباره خط رقاع:

اين خط، فرعی از ثلث و شکسته ثلث است. در اين خط، کلمات جمع‌تر و فشرده‏‌تر شده و بيشتر در عناوين و شرح بر قرآن‌‏ها، ادعيه و در قطعات به کار می‌‏رود و هنوز هم کم و بيش اين نوع خط نوشته می‏‌شود و خطی واضح و روشن است.

درباره خط محقق و ريحان:

اين خطوط تا دوره صفويه در نوشتن مصاحف و ادعيه کاربرد فراوان داشته است و قرآن‏‌های زيبايی به خطوط مذکور در دست است.

خط محقق که از خطوط اصلی و قديم اسلامی است دارای حروفی درشت اندام و واضح است و خط ريحان نوع روان‌تر، لطيف‌‏تر و ظريف‌تر آن است.

درباره خطوط رقعه و ديوانی:

رقعه، تقريبا شکسته‏ ای از خط نسخ محسوب می‏‌شود. در اين خط شکل حرف‌ها را ساده و قوس‌‏ها و تمايل‌ها را کم کرده‌‏اند تا سرعت زياد شود. ويژگی ممتاز خط رُقعی اين است که گودی حروف (دور کم) و استقامت (سطح) زياد شده است و مقصود اصلی از وضع آن، ازدياد سرعت در نوشتن است، زيرا اين خط بيشتر برای پيش ‏نويس‌‏ها و نامه‌‏های تجاری کاربرد داشته است.

خط ديوانی بر دو نوع است:

1- ديوانی خفی- که معمولاً بدون حرکات و تزئينات نوشته می‏شود و نقطه‏‌های آن نيز به صورتی خاص قرار می‏گيرد.

2- ديوانی جلّی- که باتمام حرکات و نقطه‌‏های مربع و تزئينات با نقطه‌‏های کوچک معمول است.