کتاب شولگی‌نامه و مومو

عباس حبیبی بدرآبادی( -۱۳۴۷)، شاعر است. در یکی از سروده‌های این مجموعه شعر نو می‌خوانیم: «درکی دوگانه از به دنیا آمدن تو در ساحل ردپاهات درکتی که باد می‌پیچید دور راهروهات و ردپاهای شاید قربانی‌هات و خداهات وقتی به خاطر چیزهایی که نبود تنبیه می‌کردی دنیا را با بزها و ماهی‌هاش بر زمینی که بلعیده رویاهات پاهایی سنگین و کجیده خشکیده در قیر و ساروج در قربونی کردن کلمه‌ها با ساطور و قمه وقتی نمی‌شد خریدشان با پول در زمینی که بلعیده رویاهات و عشق‌هات صدایی نیست غیر چرخیدن مگس دور جسد دیوها و دیوارها میانه‌‌ی ماهی‌‌‌های پرنده با سر بز ردپای مفرغی کاهن در تطهیر نجاست میمون با آب...»