کتاب آفتاب نهان (ایمان)

کتاب  آفتاب نهان نوشته خشایار فخریان مروری بر اندیشه‌های دینی، روان‌شناختی و فلسفی ادیان مختلف درمورد مساله ایمان است. 

درباره کتاب آفتاب نهان

ایمان یکی از ارکان اصلی در تمام ادیان الهی است. چنانچه بسیاری از اعمال نیک و بد انسان‌ها با میزان ایمان آنان سنجیده می‌شود. در تمام ادیان و کتب مذهبی درباره اهمیت ایمان صحبت شده است. اما کمتر جایی به تغییر و تحول ایمان پرداخته است. ایمان برای افراد بسیار ممکن است ناگهانی اتفاق بیفتد و یا در اثر زمان شکل بگیرد. اما تغییر آن، در طول زمان اتفاق می‌افتد. این تغییر می‌تواند چنان باشد که کسی متوجه آن هم نشود. فرد کم‌کم ایمانش را از دست می‌دهد و قطب‌نمای اخلاقیش در این حال ممکن است در تشخیص نیک از بد، صواب از خطا و درست از غلط، درست کار نکند...

خواندن کتاب آفتاب نهان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کتاب‌های مذهبی و فلسفی از شنیدن کتاب آفتاب نهان لذت می‌برند. 

بخشی از کتاب آفتاب نهان

آیا انسان می‌تواند فعالانه در ایجاد و تغییر (تقویت یا تخریب) ایمان خود بکوشد؟

به نظر می‌رسد پاسخ این سؤال نیز مثبت است.

بر مبنای بعضی تفکرات، عدالت خداوند ایجاب می‌کند که همهٔ انسان‌ها از حق برخورداری از « نعمت ایمان » و استعداد بهره‌مندی از آن برخوردار باشند. بر این اساس ایمان یکی از حقوقی است که انسان در صورت عمل به وظایف خود می‌تواند از آن برخوردار شود یا استعدادی است که در صورت عمل به وظایف موجبات رشد آن فراهم می‌شود. اگر چشم‌ها و سیستم عصبی دچار عوارضی نشده باشد، همهٔ انسان‌ها می‌توانند با باز کردن پلک خود، ببیند. در مورد ایمان هم، اگر انسان مرتکب اشتباهاتی نشده باشد که مشمول « خَتَمَ اللّهُ عَلَی قُلُوبِهمْ وَعَلَی سَمْعِهِمْ وَعَلَی أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَۀٌ »۶۲ شده باشد، می‌توانند از این حس استفاده کنند. اعمال،‌ نیات و افکار بر مبنای اصول الهی و اخلاقی موجب شکوفایی و رشد استعداد ایمان در فرد می‌شود. ایمان نیز مانند دیگر استعدادها اگر پرورش داده نشود، رشد نخواهد کرد. در عین حال ایمان حالت ودیعه یا سرمایه‌ای را دارد که خداوند بر حسب لیاقت، نیاز و نحوهٔ انجام وظایف به طور امانی در اختیار فرد قرار داده است. شخصی که سرمایه در اختیارش گذاشته شده است، می‌تواند با رعایت قوانین و اصول لازمه، به کسب و کار پرداخته و سرمایه‌اش را به سوددهی برساند و از این سود امرار معاش کند، یا اینکه از سرمایه‌اش مخارج زندگی‌اش را تأمین کرده تا تمام شود. بی‌توجهی و عدم استفادهٔ صحیح از این امانت ممکن است موجب ضعیف شدن ایمان یا حتی تغییر ماهیت آن بشود.

سؤال دیگر این است که اگر ایمان به دست آوردنی است، چه باید کرد که آن را به دست آورد، تقویت کرد یا آن را از یک « ایمان در سطح روان » به یک ایمان خالص در سطح روح تغییر داد؟