کتاب درمانگری شناختی - رفتاری

کتاب درمانگری شناختی - رفتاری، نوشته دکتر نیل. ای. رکتور، یک راهنمای اطلاعاتی جامع است که به زبانی ساده اطلاعات مورد نیاز برای درمان شناختی رفتاری را در اختیار مخاطب قرار می‌دهد. 

برای آشنایی با این علم، می‌توانید کتاب درمانگری شناختی - رفتاری را با ترجمه‌ی علیرضا پیرخائفی بخوانید.

درباره‌ی کتاب درمانگری شناختی - رفتاری

درمانگری شناختی - رفتاری، یکی از متدهای درمانی در اختلالات روان‌شناسی است که می‌تواند همره با سایر متدهای علمی، به افراد کمک کند. بسیاری از روان‌شناسان و روان‌درمانگرها به شیوه‌ی درمانگری شناختی - رفتاری به چشم یک روش کارآمد نگاه می‌کنند و برای حل مشکلات از این روش بهره می‌برند. نیل. ای. رکتور در کتاب درمانگری شناختی - رفتاری با زبان ساده به ارائه‌ی یک راهنمای اطلاعاتی پرداخته است. او ابتدا تاریخچه‌ای درباره‌ی این علم بیان کرده و در ادامه ساختار درمانگری شناختی - رفتاری، دامنه تاثیرگذاری آن، چالش‌ها و موانع این نوع درمان و دیگر الگوهای درمانی نیز را بیان می‌کند.

کتاب درمانگری شناختی - رفتاری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب درمانگری شناختی - رفتاری یک اثر عالی برای دانشجویان و دانش‌آموختگان علم روان‌شناسی، روان‌درمانگرها و علاقه‌مندان به علم درمانگری بر پایه‌ی متد شناختی رفتاری است.

درباره‌ی نیل. ای. رکتور

نیل. ای. رکتور، دانشمند و پژوهشگر مرکز علوم سلامت سانی بروک تورونتو، متخصص روان شناسی بالینی است. او که در تأسیس آکادمی‌شناخت درمانی در آمریکا نقش داشته و متخصص بالینی فعالی است، در حوزه درمانگری شناختی - رفتاری نیز به‌عنوان آموزش دهنده و پژوهشگر فعالیت می‌کند. دکتر رکتور، دو اثرازمجموعه راهنمای اطلاعاتی با عنوان اختلال‌های اضطرابی و وسواس فکری عملی را نیز به رشته تحریر درآورده است.

بخشی از کتاب درمانگری شناختی - رفتاری

درمانگری شناختی رفتاری رویکردی پرتوان، کوتاه مدت (۶ تا ۲۰ جلسه) و مسأله محور است. درمان به گونه ای طراحی شده که سریع، عملی و هدف دار باشد و در افراد، مهارت‌های پایداری برای حفظ سلامت شکل گیرد.

تمرکز درمانگری شناختی رفتاری برحال و اکنون است. مسأله‌هایی که در زندگی هر روزه شخص وجود دارد. درمانگری شناختی رفتاری به افراد کمک می‌کند متوجه شوند آنچه پیرامون آنها اتفاق می‌افتد، چگونه تفسیر و ارزیابی شود و این ادراک‌ها چه تأثیراتی بر تجربیات هیجانی آنها می‌گذارد. هرچندحوادث وتجربیات کودکی، نقطه تمرکز درمانگری شناختی رفتاری نیست، ولی می‌تواند مورد توجه قرار گیرد. این توجه به افراد کمک می‌کند آشفتگی‌های هیجانی را که در دوران کودکی تجربه کرده‌اند، بفهمند، بشناسند و یاد بگیرند چگونه این تجربیات می‌تواند بر پاسخ‌های رایج آنها به حوادث تاثیر بگذارد.

بر اساس مبانی درمانگری شناختی رفتاری، چگونگی احساس افراد با فکرکردن درباره موقعیت‌ها در ارتباط است و صرفاً با ماهیت خود موقعیت ارتباط ندارد. این ایده، در فلسقه غرب وشرق باستان ریشه دارد و بخشی از جریان عمده رویکرد روان درمانی درسال ۱۹۶۰ است.