کتاب شرح حکمی الهی‌نامه علامه حسن‌زاده آملی

کتاب حاضر، جلد اول شرح حکمی الهی‌نامه علامه نجم‌الدین، حسن حسن‌زاده آملی است.

مناجات‌نامه نویسی یکی از روش های انتقال مفاهیم عالی در میان عالمان و اولیای الهی است آن‌گونه که اهل البیت اطهار (ع) در قالب ادعیه انجام می‌دادند؛ لذا سرشار از مفاهیمی است که شاید نتوان در بیانی دیگر ارائه نمود.

 ۱۰۱ نجوا، شرحی است حکمی و در چند جلد بر کتاب الهی نامه حضرت علامه نجم الدین حسن زاده آملی.

 این اثر شامل مناجات‌های پرسوز و گداز علامه حسن‌زاده آملی است که برای عاشقان مناجات الهی نوشته شده است. در ابتدای کتاب یک مثنوی بیست‌و سه بیتی و به دبال آن متن الهی‌نامه محتوای این کتاب ارزشمند را تشکیل می‌دهند.

حسن‌زاده آملی در الهی‌نامه از لطیف‌ترین احساسات خود و  تجربه‌های درونی‌اش ، در قالب مناجات سخن می‌گوید و خوانندگان را به دنیای پاک عارفانه و سیر و سلوک می‌برد.

الهی‌نامه، برای اولین بار در آبان ۱۳۶۲، توسط مرکز نشر فرهنگی رجا، به زیور طبع آراسته شد و بعد از آن نیز، مکرر به طبع رسیده است.

درباره علامه حسن حسن‌زاده آملی

حسن حسن‌زاده آملی (حسن طبری آملی) مشهور به علامه حسن‌زاده آملی در سال ۱۳۰۷ در شهر آمل به دنیا آمد. این دانشمند فیلسوف، فقیه، عارف، منجم و مدرس دروس حوزوی است. وی را علامه ذوالفنون و علامه دهر نیز می‌نامند. علامه حسن‌زاده آملی در ادبیات، علوم غریبه، ریاضی، هیئت و طب تبحر  دارد. وی به غیر از زبان فارسی به زبان فرانسوی و آلمانی و عبری و عربی نیز تسلط دارد و اشعاری نیز به زبان‌های فارسی، طبری و تازی سروده‌است.

 بخشی از کتاب الهی‌نامه

۱۲. إلهی، دست با ادب دراز است و پای بی ادب؛ «یا باسِطَ الیدَینِ بِالرَّحْمَة، خُذْ بیدی!»

در آیین ادب مع الله باید دست نیاز دراز نمایی و طلب کنی این دست درازی، منتهای ادب است بی ادبی آنجاست که در محضر خدا، خودت را چیزی وموجودی فرض نمایی! و این دست درازی و طلب، جز با گرفتن دست توسط خداوند باسط، کوتاه نخواهد شد.

۱۳. إلهی، بسیار کسانی دعوی بندگی کرده‌اند و دم از ترک دنیا زده‌اند، تا دنیا بدیشان روی آوَرْد، جز وی همه را پشت پا زده‌اند. این بندهٔ در معرض امتحان در نیامده شرمسار است، به حق خودت «ثَبِّتْ قلبی علی دینک!»

در روایت است که «حُبُّ اَلدُّنْیا رَأْسُ کلِّ خَطِیئَةٍ»۵ امام صادق (علیه السّلام) فرموده است «دوستی دنیا سر هر گناه است»