
کتاب قلعه
۵٫۰
(۴)
خواندن نظراتمعرفی کتاب قلعه
هاوارد بارکر( -۱۹۴۲)، نمایشنامهنویس بریتانیایی است.
«قلعه» را بیگمان باید یکی از قدرتمندترین و ارزندهترین دستاوردهای دراماتیک هاوارد بارکر و از برجستهترین نمونههای تئاتر فاجعه دانست.
اثری که منتقدان درامِ معاصر (از جمله چارلز لَم و دیوید یان رِیبی) آن را در شمار شاهکارهای او شمردهاند.
چالشانگیزترین سویه «قلعه»، افزون بر غنا و پیچیدگی محتوایی آن، زبان و لحنِ متغیر، لغزان، چندلایه و دیریاب آن است.
در این اثر دست کم پنج لایه یا سطح موقعیتی ـ کاربردی زبانی قابل تشخیص است که گهگاه با یکدیگر فاصله و تفاوتهایی ظریف و گاه تفاوتهایی عمیق و بنیادین دارند.
صحنه هایی از اجرای یک اثر![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
هاوارد بارکر
درخواست کارمیشل ویناور
همه آنچه که بود و سه نمایشنامه دیگرلارش نورن
اتاق روشنی که روزش می خوانندتونی کوشنر
فیلوکتتهینر مولر
کاسپارپتر هاندکه
دوناتهای عالیتریسی لتس
شب در رستوران تاکهاسوالاس شان
فرشتهی تاریخمحمد رضاییراد
هملت داگ، مکبث کاهوتتام استوپارد
نمایشنامه دروغ و سکوتناتالی ساروت
در منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگریوجین اونیل
آیُلف کوچولوهنریک ایبسن
تار عنکبوت و دو نمایشنامه دیگریوجین اونیل
تفسیری بر تراژدی های یونان باستان (تناول خدایان)یان کات
جشن برای بوریستوماس برنهارد
دنیای استثنایی آلفرد ژاری (شاه اوبو)جواد ذوالفقاری
الکتراتوفیق الحکیم
ساختن تئاتر از دل ویرانه هاعلیاکبر علیزاد
آنتونن آرتو و اثرشمارتین اسلین
چند حکایت از ملانصرالدین![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
![]()
جلیل محمدقلی زاده
از نزدیکتر که می شویمحمدامین بزرگ زاده
پرسشهای بیپایانپِرل. اس. باک
دوچرخهها: عاشقانههای نیکی جیووانینیکی جیووانی
دیروزهاروکی موراکامی
کینوهاروکی موراکامی
سامسای عاشقهاروکی موراکامی
کوچه بن بستآیریس یوهانسن
شولگینامه و موموعباس حبیبی بدرآبادی
به دام انداختن نور در دو پردهمیلاد کامیابیان

نظرات کاربران
محتوای روانشناسانه و جامعه شناساته بی بدیل زیر متن خوب پس از بازگشت از جنگهای صلیبی، میداند که وطن خود کاملاً تحت یک سیستم مادرسالار تغییر یافته است. این تغییر هنجارهای سنتی پدرسالاری، مسیحیت و دیگر نهادهای تثبیت شده را به چالش
دنیایی که بارکر تو این متن ایجاد می کنه به شدت باز و نمادینه..تا مدت ها میشه درباره شخصیت های این نمایش فکر کرد و لذت برد