کتاب خاطرات یک جنین

خاطرات یک جنین نوشته اصغر بهمنی کتابی درباره حیات جنین از منظر پزشکی است که در قالب خاطره نوشته شده است ولی رویکرد آن تقویت مبادی اعتقادی (و به طور مشخّص بحث توحید) است. در این زمینه آیات و روایات مرتبط هم در کتاب آمده است. 

خواندن کتاب خاطرات یک جنین را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 این کتاب اطلاعات خوبی درباره روند رشد و حیات جنین از منظر دینی به دست می دهد و مطالعه آن برای مخاطبی که دوست دارد از این منظر به موضوع خلقت انسان بنگرد جذاب است.

بخشی از کتاب خاطرات یک جنین

ا رشد سلّول‌های خارجی من، کم‌کم دو پرده به نام‌های «کوریون» و «آمنیون» اطراف مرا گرفتند و همچون یک کیسه، مرا در خود جای دادند. پس از آن اندک‌اندک مایع جالب و باخاصیتی بنام «آمنیوتیک» همچون یک چشمه جوشان درون این کیسه دو جداره را پرکردند. در هفته دوازدهم مقدار آن به

۵۰ سی‌سی رسید. و من به طور کامل در این مایع غرق شده بودم. لازم نیست نگران باشید، من از طریق جفت و بندناف، اکسیژن لازم را دریافت می‌کردم.

بالاخره مسئله حفاظت و امنیت هم با تدبیر خالق عالی مقام، به اتمام رسید هرچند آرزو می‌کردم هیچگاه ضربه‌ای متوجه شکم مادرم نشود و یک وقت به زمین نخورد و یا فشار بیش از حدی بر شکم او وارد نشود. البته این مایع باعث شد من به دیواره کیسه نچسبم و تا زمان تولّد در یک درجه حرارت متعادل و ثابت باقی بمانم. در ضمن حالا کمی هم می‌توانستم تکان بخورم.

ساعت‌ها، روزها و هفته‌ها بر من می‌گذشت و لحظه‌لحظه بزرگتر می‌شدم و اعضای جدیدی در من پدید می‌آمد. در این هفته‌هایی که «رویان» بودم دستگاههای اصلی بدن من ساخته شدند و تا حدودی صورت انسانی به خودم گرفتم؛ به همین خاطر پزشک‌ها به این مرحله می‌گویند: «دوره اعضاسازی». حالا یک خاطره‌ای از هفته سوم گوش کنید، شنیدنی است؛ شاید اواخر هفته سوم بود که احساس کردم به خودم می‌لرزم. فکر کردم حتماً اتفاقی برای مادرم افتاده و من باید در پنجه مرگ گرفتار شوم امّا کم‌کم احساس زندگی در من قوی شد و پی بردم، قلبم، همان قلبی که در آینده آماج تیرهای خیالی قرار می‌گیرد، در حال تپش است، پزشکان به خاطر این اتفاق بزرگ، ماه اوّل مرا «ماه قلب» می‌نامند.۲۳ البته این قلب کاملاً ابتدایی بود و از آن به بعد با سرعت زیاد شروع به رشد کرد.