کتاب ادراک رهبران و تحولات سیاست خارجی ترکیه ۲۰۱۸-۲۰۰۲

در عصر جدیدی که منازعه روزافزون بین غرب و شرق، اسلام و لیبرالیسم و شیعه و سنی به مسیر تحولات جهانی و منطقه ای شکل می‌دهد، جمهوری ترکیه در کانون برخوردهای آن قرار گرفته است. ترکیه خاورمیانه‌ای‌ترین دولت اروپایی و اروپایی ترین دولت خاورمیانه است. موقعیت منحصربه‌فردی که نخبگان اسلام گرای این کشور آن را دارایی راهبردی خود می‌دانند. نیم دهه پیش، بسیاری در غرب و جهان اسلام از «مدل ترکیه» سخن می‌گفتند. مدلی که توانسته بود پیوند مسالمت آمیزی بین اسلام و دمکراسی برقرار کند و با یک اقتصاد مترقی موقعیت ویژه ای در دستور کارهای بین المللی و معادلات منطقه ای اشغال کند؛ اما دیری نپایید که بنیان های چنین تصویر مترقی از مدل ترکیه متزلزل شد و گویا چیزی جز حسرت و نوستالژی از آن دوران طلایی برای ترک های ترقی خواه باقی نمانده است. انقلاب های عربی، این روایت غم انگیز دو کلمه ای، نقطه عطفی در افول مدل در حال ظهور دمکراتیک اسلامی ترکیه بود. رهبران اسلام¬گرای حزب عدالت و توسعه به پشتوانه دستاوردهای تحسین برانگیز داخلی و خارجی دهه ی اخیر خود و فراخوان های انقلابیون اخوانی، با این تفکر راهبردی وارد معادلات انقلابی خاورمیانه عربی شدند که با کسب رهبری بلامنازع منطقه ای به یک قدرت بین المللی تبدیل شوند؛ اما بازی در این جغرافیای نگون بخت برای رهبرانی که شناخت دقیقی از پیامدها و قواعد ورود به خاورمیانه را نداشتند، بسیار پرمخاطره بود؛ و این تراژدی بهار عربی به خزان ترکی تبدیل شد.