کتاب سفید پررنگ

کتاب سفید پررنگ (عاشقانه‌ی خطوط موازی) نوشته علیرضا اکبری ماکویی، مجموعه‌ای از شعرها درباره‌ی عشق، خاطره، روابط انسانی و تناقض‌های زندگی اجتماعی است. عبارت تکرارشونده‌ی «بعضی چیزها» در این مجموعه، جزئیات آشنای زندگی را پیش چشم می‌آورد؛ جزئیاتی که با وجود تکرار، همچنان عجیب یا تأمل‌برانگیزند. کودکی، مناسبات خانوادگی، نمایش خوشبختی در شبکه‌های اجتماعی و تجربه‌ی فقدان، کنار لحظه‌های دوست‌داشتن قرار می‌گیرند. انتشارات لف این کتاب را منتشر کرده است. شعرها از تصویرهای روزمره آغاز می‌شوند و گاهی به پرسش‌هایی درباره‌ی رفتار و باورهای آدم‌ها می‌رسند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب سفید پررنگ

کتاب سفید پررنگ مجموعه‌شعری از علیرضا اکبری ماکویی است که میان تجربه‌های شخصی و مسائل اجتماعی حرکت می‌کند. متن در هفت بخش شماره‌گذاری‌شده پیش می‌رود و عبارت «بعضی چیزها / چیز جدیدی نیستند / ولی هنوز عجیبند» به بخش‌های مختلف پیوند می‌دهد. این تکرار، توجه را به اتفاق‌هایی برمی‌گرداند که آشنابودنشان لزوماً به معنای پذیرفتنی‌بودنشان نیست. شاعر از خاطره‌های مدرسه، بازی‌های کودکی، حضور مادر و سفرهای خانوادگی آغاز می‌کند و به روابط عاطفی، قضاوت درباره‌ی زنان، مهاجرت، جنگ و رفتارهای جمعی می‌رسد. سطرهای کوتاه، مکث‌های فراوان و جابه‌جایی معنای واژه‌ها، شکل بیان شعرها را می‌سازند. طنز نیز در بسیاری از قطعه‌ها حضور دارد؛ طنزی که گاهی لبخند ایجاد می‌کند و گاهی تناقضی ناراحت‌کننده را آشکار می‌سازد. شاعر فاصله‌ی میان ادعا و رفتار را در موقعیت‌های گوناگون نشان داده است: خانواده‌ای که هم‌خانه‌بودن را برای نزدیکی کافی می‌داند، زوجی که در عکس‌ها مهربان‌ترند یا کسی که درباره‌ی موضوعی نخوانده، اما از درستی نظرش مطمئن است. این نمونه‌ها، نقد اجتماعی را به رفتارهای قابل‌شناسایی پیوند می‌دهند.
کتاب سفید پررنگ در کنار این مشاهده‌های انتقادی، جای مشخصی برای تردید در خود باز می‌گذارد. گوینده فقط دیگران را زیر سؤال نمی‌برد؛ نوشته‌ها، انتخاب‌ها و احتمال تبدیل‌شدن خودش به آدم‌هایی دیگر نیز مایه‌ی نگرانی اوست. همین تردید، لحن شعرها را از حکم‌دادن یک‌طرفه دور می‌کند. تصویرهای درخت، پرنده، پنجره، خیابان و فصل‌ها بارها ظاهر می‌شوند، اما هربار معنایی متناسب با موقعیت می‌گیرند. درخت گاهی یادآور رشد است و گاهی بهانه‌ای برای صحبت از انتخاب و پیامد؛ پنجره نیز می‌تواند مرز تنهایی یا نشانه‌ی حضور دیگری باشد. اشاره به نام‌هایی مانند هملت و لورکا و شعرهایی از رودکی و شفیعی کدکنی، تجربه‌های روزمره را کنار یادهای ادبی قرار داده است. بخش‌های پایانی، در میان اندوه و فرسودگی، به امکان دل‌بستگی نیز توجه دارند. همراهی با دیگری در این شعرها همیشه اتفاقی بزرگ نیست؛ گاهی قدم‌زدن، خاطره‌ی نشستن در تاکسی یا حضور کسی در خانه، شکل ملموس دوست‌داشتن را می‌سازد.

چرا باید کتاب سفید پررنگ را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب سفید پررنگ را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• شعرها فاصله‌ی میان ادعاهای اخلاقی و رفتار روزمره را در موقعیت‌های مشخص نشان می‌دهند.
• خاطره‌های کودکی و تجربه‌های بزرگسالی، زمینه‌ای برای تأمل درباره‌ی تغییر رابطه‌ها فراهم می‌کنند.
• طنز و بازی با معنای واژه‌ها در بیان انتقاد اجتماعی نقش دارند.
• قطعه‌های عاشقانه، دوست‌داشتن را در جزئیات همراهی و حضور دیگری جست‌وجو می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب سفید پررنگ به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر آزاد با مضمون‌های عاشقانه و اجتماعی.
• خوانندگانی که از طنز انتقادی و بازی‌های معنایی لذت می‌برند.
• مخاطبانی که به بازتاب خاطره، تنهایی و تناقض‌های روابط انسانی در شعر علاقه دارند.