کتاب زیستن لای سنگواره ها

کتاب زیستن لای سنگواره‌ها سروده‌ی ملیحه سیف آبادی، مجموعه‌ای از شعرهای آزاد درباره‌ی رنج، عشق، فقدان و پافشاری بر ادامه‌ی زندگی است. شاعر میان تجربه‌های شخصی و زخم‌های جمعی حرکت می‌کند؛ تنهایی یک انسان در کنار جنگ، مهاجرت و اندوه مادران قرار می‌گیرد. انتشارات دبیزش این کتاب را منتشر کرده است. تصویرهای تن، درخت، پنجره و خاک در شعرها بارها دگرگون می‌شوند تا کشمکش میان فرسودگی و میل به زیستن را نشان دهند. عشق نیز پناهی جدا از جهان نیست؛ گاه خود سرچشمه‌ی دلتنگی است و گاه دلیلی برای برخاستن. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب زیستن لای سنگواره ها

کتاب زیستن لای سنگواره‌ها مجموعه‌ای از ۷۰ شعر شماره‌گذاری‌شده‌ی ملیحه سیف آبادی است که تجربه‌ی زیستن را میان فشار جهان بیرون و آشفتگی درون دنبال می‌کند. شعرها عنوان‌های جداگانه ندارند و هریک موقعیتی از تنهایی، انتظار، اعتراض یا اشتیاق را پیش می‌کشند. صدای اول‌شخص در بسیاری از سروده‌ها حضور دارد؛ گاهی از فرسودگی تن و دشواری دوام‌آوردن می‌گوید و گاهی مخاطبی غایب را صدا می‌زند. شاعر رنج را صرفاً احساسی درونی نشان نداده است. جنگ، محرومیت، کوچ و خاموشی انسان‌ها نیز در شکل‌گرفتن این احساس سهم دارند. صحنه‌ی کافه، حضور کودکی که شعر می‌فروشد و مرگ دوره‌گردی بیرون از کافه، فاصله‌ی میان سرگرمی روزمره و نادیده‌ماندن دیگری را آشکار می‌کنند. نشانه‌های محله و بازار، از مسگران تا راسته‌ی زرگرها، نیز به اندوه شعرها مکان می‌دهند. این جزئیات، تجربه‌ی شخصی را به زندگی آدم‌هایی پیوند می‌زنند که دردشان در حاشیه می‌ماند.
کتاب زیستن لای سنگواره‌ها در بیان این تجربه‌ها از پیوند تصویرهای بدنی و طبیعی بهره می‌گیرد. استخوان، رگ، حنجره و شانه در کنار ریشه، پرنده، باران و خاک قرار می‌گیرند؛ بدن گاهی محل حبس است و گاهی امکان روییدن دارد. پنجره نیز هم مرز جدایی است و هم جای انتظار و تماشا. سطرهای کوتاه، تکرار عبارت‌ها و پرسش‌های پیاپی، مکث و اصرار را به شعرها وارد کرده‌اند. شاعر گاه یک عبارت را در آغاز چند بند بازمی‌آورد تا حس سوگ یا ناباوری را امتداد دهد. ارجاع به یوسف و یعقوب، موسی، مسیح، ققنوس و هادس، تجربه‌ی فقدان و بازگشت را به قصه‌ها و باورهای گوناگون وصل کرده است. این نشانه‌ها اغلب در خدمت بیان عشق، مرگ و امید به تولدی دیگر هستند. شعرهای عاشقانه نیز از فضای پراضطراب مجموعه جدا نمی‌شوند؛ محبوب می‌تواند خانه، مأمن یا نیروی احیا باشد اما غیبتش حس بی‌سرزمینی را تشدید می‌کند. خواننده در رفت‌وبرگشت میان این وضعیت‌ها با صدایی روبه‌رو می‌شود که هم از ناتوانی سخن می‌گوید و هم امکان ایستادگی را کنار نمی‌گذارد.

چرا باید کتاب زیستن لای سنگواره ها را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب زیستن لای سنگواره‌ها را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• شعرها رابطه‌ی اندوه شخصی با جنگ، مهاجرت و بی‌اعتنایی اجتماعی را نشان می‌دهند.
• تصویرهای دگرگون‌شونده‌ی بدن و طبیعت، امکان دنبال‌کردن پیوند رنج و میل به زندگی را فراهم می‌کنند.
• ارجاع‌های اسطوره‌ای و دینی، مضمون عشق و فقدان را گسترش می‌دهند.
• تکرارها و پرسش‌های شعرها، حس اعتراض، انتظار و سوگواری را برجسته می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب زیستن لای سنگواره‌ها به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر آزاد فارسی با تصویرهای فشرده و استعاری.
• خوانندگانی که شعرهای عاشقانه‌ی آمیخته به فقدان و دوری را دنبال می‌کنند.
• مخاطبانی که به بازتاب جنگ، مهاجرت و رنج جمعی در شعر علاقه دارند.