کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد

کتاب گذشته، هنوز تصمیم می‌گیرد (When the past is present) نوشته دیوید ریکو و ترجمه مریم نیکی است. این کتاب را نشر بنیاد فرهنگ زندگی دیجیتال منتشر کرده است. این اثر روان‌شناختی به بررسی  پدیده‌ی انتقال و بازآفرینی ناخودآگاه الگوهای کودکی در تعاملات روزمره و روابط عاطفی بزرگسالی می‌پردازد. نویسنده با تلفیق روان‌درمانی و اصول ذهن‌آگاهی نشان می‌دهد که احساسات شدید ما نسبت‌ به اطرافیان اغلب ریشه در مسائل ناتمام گذشته دارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد اثر دیوید ریکو

کتاب گذشته، هنوز تصمیم می‌گیرد (شفای زخم‌های عاطفی که روابط ما را مخدوش می‌کند)، نوشته‌ی دیوید ریکو، با تمرکز بر مفهوم روان‌کاوانه‌ی «انتقال» نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها به‌طور ناخودآگاه هیجانات، ترس‌ها، انتظارات و کمبودهای دوران کودکی خود را به شریک عاطفی، دوستان یا همکارانشان منتقل می‌کنند. نویسنده توضیح می‌دهد که جذب یا دفع شدید دیگران معمولاً نشانه‌ای از کارهای ناتمام گذشته با افراد مهم زندگی، به‌ویژه والدین، است. این اثر سازوکارهای دفاعی مانند فرافکنی، جابه‌جایی و همانندسازی فرافکنانه را بررسی و تفاوت‌های دقیق هر یک را با ارائه‌ی مثال آشکار می‌کند تا مخاطب ریشه‌ی واکنش‌های انفجاری و سوءتفاهم‌های ارتباطی خود را بشناسد.

کتاب گذشته، هنوز تصمیم می‌گیرد در فصل‌های آغازین به معرفی مفهوم بنیادین انتقال، دلایل شکل‌گیری و شیوه‌های عمل‌کردن آن پرداخته است. دیوید ریکو به پنج ویژگی اساسی عشق بزرگسالانه، یعنی توجه، پذیرش، قدردانی، محبت و آزادی برای خودبودن، اشاره کرده است. او همچنین تکنیک‌های ذهن‌آگاهی و خرد شرقی نظیر تمرین بودایی تانگ‌لن را به خدمت گرفته است تا ابزاری برای مواجهه‌ی شفاف با احساسات سرکوب‌شده و رسیدن به آرامش درونی فراهم آورد.

خلاصه کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد

رفتارهای عاطفی ما در روابط کنونی، ترجمه‌ای از وقایع حل‌نشده‌ی گذشته هستند. انسان‌ها بدون آگاهی، اطرافیان خود را شبیه بازیگرانی در نمایشنامه‌ی کهن کودکی خود می‌نشانند تا دردها و ناکامی‌های گذشته را تکرار یا جبران کنند. دیوید ریکو انتقال را یک نقص رفتاری نمی‌داند؛ بلکه آن را تابلوی راهنما و فرصتی برای دیدن زخم‌های ترمیم‌نشده در نظر می‌گیرد. کتاب حاضر بیان می‌کند که شفای واقعی با سوگواری برای کمبودهای گذشته، پذیرش بدون قیدوشرط واقعیت و حضور در لحظه‌ی حال از طریق ذهن‌آگاهی امکان‌پذیر است و نه با وادارکردن دیگران به برآوردن نیازهای التیام‌نیافته‌ی دوران خردسالی.

چرا باید کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب ریشه‌های روان‌شناختی واکنش‌های تند عاطفی و رفتارهای تکرارشونده در روابط را رمزگشایی می‌کند.
• خواننده با مطالعه‌ی این اثر می‌تواند تفاوت میان مفاهیمی نظیر انتقال، فرافکنی و جابه‌جایی را دریابد.
• این اثر تمرین‌ها و نگاهی مبتنی‌بر ذهن‌آگاهی را برای رهایی از آسیب‌های عاطفی گذشته و حضور در زمان حال معرفی می‌کند.
• این کتاب به درک پنج نیاز بنیادین عشق بالغانه کمک می‌کند و شیوه‌ی مدیریت انتظارات از اطرافیان را نشان می‌دهد.

خواندن کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به مباحث روان‌شناسی تحلیلی و رشد فردی.
• کسانی که احساس می‌کنند الگوهای رفتاری آسیب‌زا را دائماً در روابط عاطفی خود تکرار می‌کنند.
• خوانندگانی که می‌خواهند زخم‌ها و آسیب‌های روانی حل‌نشده‌ی ناشی از دوران کودکی خود را ریشه‌یابی کنند.
• زوج‌هایی که در پی فهم علت سوءتفاهم‌ها و تنش‌های تکراری در زندگی مشترک هستند.
• افرادی که به‌دنبال تقویت ذهن‌آگاهی و خروج از چرخه‌ی قضاوت‌ها و فرافکنی‌های ذهنی هستند.

درباره دیوید ریکو

دیوید ریکو (David Richo) که در سال ۱۹۴۰ میلادی به دنیا آمده، از مدرک دکتری در حوزه‌ی پزشکی بهره‌مند است و به‌عنوان روان‌درمانگر، مدرس، پژوهشگر و برگزارکننده‌ی دوره‌های آموزشی فعالیت داشته است. او در تألیفات خویش نقش محوریِ توجه‌آگاهی و شفقت را در بهبود عواطف و رشد فردی آشکار می‌سازد. از میان آثار او می‌توان به کتاب‌هایی چون «چگونگی بزرگسال‌بودن در روابط» و «رقص سایه» و «گذشته، هنوز تصمیم می گیرد» اشاره کرد.

بخشی از کتاب گذشته، هنوز تصمیم می گیرد

«فصل دوازدهم: توجه به انتقال‌ها در روابطمان

هر مرحله از بودن در عشق نمونهٔ اولیهٔ کودکانه‌ای را بازتولید می‌کند. درواقع کشف یک ابژهٔ عشق کشفی دوباره است.‌

زیگموند فروید

وقتی به وجود انتقال در جروبحث‌هایمان با یکدیگر اعتراف می‌کنیم، ارتباطات درون روابط اولیه‌مان روشن‌تر و تأثیرگذارتر می‌شود: «من مادرم را در تو می‌بینم و بیرون‌کشیدن او از تو آن چیزی است که باید رویش کار کنم.» پذیرش این موضوع و اعتراف به آن موجب می‌شود که به‌سمت حل‌کردن مسئله برویم و نگذاریم رنجش و خشم به رابطه سرازیر شود. والدین و همسران سابقمان اشباحی هستند که در هر مشاجره‌ای حضور دارند. آیا می‌توانیم آن‌ها را با نام‌هایشان بخوانیم، به‌جای اینکه به سمتشان ناسزا حواله کنیم؟»