کتاب دیو و پسرک

کتاب دیو و پسرک (The Boy and the Beast) نوشته مامورو هوسودا، ماجرای پسربچه‌ای تنها و سرخورده به نام رن را بازگو می‌کند که پس از فرار از دنیای واقعی، ناخواسته سر از سرزمین پررمزوراز دیوها درمی‌آورد و با جنگجویی کله‌شق به نام کوماتتسو روبه‌رو می‌شود. پیوند نامتعارف میان این دو شخصیت، آغازگر روایتی عمیق درباره‌ی تنهایی، کشف قدرت درونی و معنای خانواده است. پرستو پورگیلانی این داستان را برای نشر پیدایش ترجمه کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب دیو و پسرک

کتاب دیو و پسرک رمانی فانتزی در دنیایی موازی است که مامورو هوسودا آن را خلق کرده است. ماجرا از خیابان‌های شلوغ شیبویا آغاز می‌شود؛ جایی که پسربچه‌ای نه ساله پس از درگذشت مادر و طرد شدن از سوی بستگانش، از خانه فرار می‌کند. او در کوچه‌ای تاریک گذرگاهی جادویی پیدا می‌کند و به سرزمین جوتنگای وارد می‌شود. در این دیار، دیوها آداب، فرهنگ و جامعه‌ی خاص خود را دارند و رقابتی جدی میان جنگجویان برای رسیدن به مقام استاد بزرگ در جریان است. این کتاب تقابل دنیای انسان‌ها با جهان موجودات اساطیری را به تصویر می‌کشد و درون‌مایه‌هایی مثل خشم فروخورده و پذیرش خویشتن را واکاوی می‌کند.

کتاب دیو و پسرک بر پایه‌ی شخصیت‌پردازی‌های متضاد بنا شده است. از یک سو کوماتتسو، دیوی خرس‌مانند، تنومند، مغرور و بی‌انضباط حضور دارد که در جامعه‌ی خود منزوی است و از سوی دیگر، پسربچه‌ای آسیب‌دیده با کوله‌باری از خشم قرار گرفته است. برخورد این دو شخصیت سرکش هسته‌ی اصلی روایت را می‌سازد. مامورو هوسودا با ترسیم فضایی پرجنب‌وجوش از بازارهای شگفت‌انگیز، رقابت‌های رزمی و درگیری‌های فیزیکی، بستری مهیج فراهم کرده تا خواننده نه‌تنها از ماجراها لذت ببرد، بلکه روند رشد درونی، انضباط و وفاداری میان شاگرد و استاد را در خلال داستانی پرکشش دنبال کند.

خلاصه داستان دیو و پسرک

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رن، کودکی نه ساله که مادرش را در یک تصادف از دست داده و از بستگان خود گریخته است، در خیابان‌های توکیو با موجودی تنومند به نام کوماتتسو روبه‌رو می‌شود. او به دنبال این دیو خرس‌مانند وارد گذرگاهی پنهان می‌شود و به شهر جوتنگای، سرزمین دیوها، قدم می‌گذارد. در این دنیا، استاد بزرگ قصد کناره‌گیری دارد و رقابتی شدید میان کوماتتسو و رقیب باوقارش، ایوزن، برای جانشینی در جریان است. کوماتتسو طبق سنت باید شاگردی برگزیند؛ از این رو رن را، که نامش را کیوتا می‌گذارد، به شاگردی می‌پذیرد. 

در ادامه‌ی داستان دیو و پسرک، این تصمیم سرنوشت هر دو را دگرگون می‌کند.

چرا باید کتاب دیو و پسرک را بخوانیم؟

• این کتاب مضامین روان‌شناختی مانند غلبه بر خشم، تنهایی و یافتن هویت را در قالب جهانی فانتزی و پرکشش بازگو می‌کند.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب، دگرگونی یک رابطه‌ی تنش‌آلود به پیوندی عمیق و حمایتی را لمس می‌کند.
• این اثر به خواننده کمک می‌کند ارزش همدلی، انضباط و کشف معنای شجاعت واقعی را در سخت‌ترین شرایط روحی دریابد.
• این کتاب داستانی مهیج و متکی بر اساطیر و کهن‌الگوهای شرقی ارائه می‌دهد.

خواندن کتاب دیو و پسرک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب دیو و پسرک را به این دسته از افراد پیشنهاد می‌کنیم:

• علاقه‌مندان به رمان‌های فانتزی و ماجراجویی‌های دنیاهای موازی.
• کسانی که به فرهنگ، اساطیر و پویانمایی‌های ژاپنی علاقه دارند.
• نوجوانان و جوانانی که با بحران‌های سن بلوغ، تنهایی و خشم‌های درونی روبه‌رو هستند.
• علاقه‌مندان به داستان‌های مرتبط با روابط استاد و شاگردی و پیوندهای عاطفی نامتعارف.

اقتباس‌ها از کتاب دیو و پسرک

مامورو هوسودا در سال ۲۰۱۵ خود این داستان را تبدیل به انیمه‌ای سینمایی کرد. در فیلم او که نامزد جایزه‌ی سن‌سباستین هم شده بود، کوجی یاکوشو، آئویی میازاکی و شوتا سومه‌تانی صداپیشگان اصلی هستند.

بخشی از کتاب دیو و پسرک

«تابستانی که نُه ساله شدم کاملاً تنها بودم.

شب‌های شیبویا به‌شدت مرطوب و نمناک بود. تصویر روشنی بی‌وقفه روی صفحهٔ نمایش ساختمان کیوفرانت نشان داده می‌شد. هر بار که کامیون‌های یدک‌کش رد می‌شدند موسیقی کرکننده‌ای پخش می‌کردند. هر دفعه که چراغ تغییر رنگ می‌داد، تعداد زیادی از مردم همدیگر را هل می‌دادند و سعی می‌کردند از چهارراه رد شوند. همه آراسته لباس پوشیده بودند و در حالی که پاشنهٔ کفش‌شان روی آسفالت تق‌تق صدا می‌داد، می‌خندیدند و رد می‌شدند.

من، اینجا درست وسط چهارراه ایستاده‌ام. یقهٔ لباسم به طرفی کشیده شده. موهایم کثیف و ژولیده است. پوستم روزهاست شسته نشده و کثیف و سیاه است. لاغر شده‌ام و دلم یک غذای درست و حسابی می‌خواهد و یک کیسهٔ پلاستیکی هم در دستم گرفته‌ام.

به کسانی که از کنارم خیلی شاد، بی‌توجه و بی‌خیال رد می‌شدند با تندی نگاه می‌کنم.

من فقط یک بچهٔ بداخلاق بودم که جایی برای رفتن نداشت و از تمام دنیا کنار گذاشته شده بود.

آن طرف خیابان پلیس بداخلاقی را دیدم که با نگهبان دیگری دو دختر جوان را از بازوهای‌شان گرفته بودند و به سمت اتاقک پلیس روبه‌روی ایستگاه می‌کشیدند.»