کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد

کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد نوشته مریم مردانی مجموعه‌ای از شعرها و بداهه‌هایی است که از دل دلتنگی، فرسودگی، امید، خاطره و ایستادگی بیرون آمده‌اند. در این اثر، شاعر از رنج‌های شخصی و جمعی عبور می‌کند و به‌سمت تأمل در تنهایی، زن‌بودن، رابطه با خود، زخم واژه‌ها و امکان دوباره برخاستن می‌رود. این کتاب را انتشارات متخصصان منتشر کرده است. در میان شعرهای این مجموعه، هم صدای خستگی شنیده می‌شود و هم اصرار بر ادامه‌دادن؛ همان جایی که یک تلنگر می‌تواند هم نشانه‌ی شکست باشد و هم آغاز بیداری. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد

کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد از مریم مردانی مجموعه‌ای از شعرهای کوتاه و قطعه‌های تأملی است که بر محور تجربه‌های عاطفی، فرسودگی درونی، خاطره، تنهایی و بازسازی خویش شکل گرفته‌اند. متن‌ها از دل لحظه‌های فشرده و شخصی بیرون آمده‌اند و همین ویژگی به آن‌ها حال‌وهوایی اعتراف‌گونه داده است. شاعر در مقدمه توضیح داده که این نوشته‌ها بداهه‌هایی سروده‌شده در لحظه‌های دلتنگی‌اند؛ جمله‌ای که کل فضای اثر را روشن می‌کند. در این مجموعه، ذهن شاعر مدام میان رنج و تاب‌آوری، دل‌شکستگی و امید، خستگی و میل به ادامه‌دادن در رفت‌وآمد است.
این کتاب فقط بر اندوه تکیه نمی‌کند و در کنار تصویرهای تلخ، بارها به خودآگاهی، مراقبت از روح، حفظ مهربانی و بازپس‌گرفتن زندگی هم می‌رسد. بعضی شعرها رنگ گفت‌وگو با خویش دارند، بعضی خطاب به دختر، آدم‌ها یا جهان نوشته شده‌اند و بعضی دیگر از زاویه‌ی زنی سخن می‌گویند که میان زخم‌ها، خاطره‌ها و توقعات بیرونی ایستاده است. تکرار عبارت «و من» در آغاز بسیاری از قطعه‌ها، به اثر ضرباهنگی شخصی داده و حضور یک منِ آسیب‌دیده اما هوشیار را پررنگ کرده است.
این کتاب از نظر مضمون، مجموعه‌ای است درباره‌ی شکنندگی انسان و درعین‌حال نیرویی که او را سر پا نگه می‌دارد. تصویر پروانه در عنوان، با فضای کلی شعرها پیوند دارد: موجودی لطیف که از تلنگر آسیب می‌بیند، اما همین لطافت در متن به نشانه‌ای از حساسیت، فهم درد و میل به رهایی تبدیل می‌شود. در بخش‌های مختلف، واژه‌هایی مثل آغوش، رودخانه، آینه، پنجره، خاطره، سکوت و نور بارها ظاهر می‌شوند و شبکه‌ای از تصویرهای تکرارشونده می‌سازند که جهان ذهنی شاعر را شکل می‌دهد. نتیجه، مجموعه‌ای است که بیشتر از روایت یک ماجرا، ثبت نوسان‌های روحی و لحظه‌های درونی است.

خلاصه کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد

کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد مجموعه‌ای از شعرها و قطعه‌های کوتاه است که در آن مریم مردانی از مسیر زندگی، زخم‌های عاطفی، تنهایی، دلزدگی، امید و بازگشت به خویش حرف می‌زند. شعرها از خاطره‌ی پدر و مادر، تجربه‌ی زن‌بودن، رابطه با آدم‌ها، خستگی از قضاوت و دروغ، و نیاز به آرامش عبور می‌کنند و به تأملی پیوسته درباره‌ی دوام‌آوردن می‌رسند. در این میان، شاعر گاهی از فروپاشی می‌گوید و گاهی از تصمیم برای دوباره برخاستن. هسته‌ی اصلی اثر، کشمکش میان آسیب‌پذیری و مقاومت است؛ همان جایی که انسان می‌فهمد لطافت می‌تواند هم نقطه‌ی رنج باشد و هم سرچشمه‌ی بقا.

چرا باید کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تجربه‌ی تنهایی، دلزدگی و ایستادگی را در قالب شعرهای کوتاه و فشرده پیش می‌گذارد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب می‌تواند با تصویرهایی از رنج عاطفی، خودگفت‌وگو و بازسازی درونی روبه‌رو شود.
• این اثر بر مسئله‌ی شکنندگی انسان و فشار واژه‌ها، قضاوت‌ها و رابطه‌های فرساینده تمرکز دارد.
• بخش‌هایی از کتاب به تجربه‌ی زن‌بودن، مراقبت از خود و حفظ مرزهای عاطفی پرداخته است.
• تکرار بعضی تصویرها و خطاب‌ها، فضای ذهنی شاعر را روشن می‌کند و مسیر احساسی مجموعه را قابل‌پیگیری نگه می‌دارد.
• خواندن این کتاب برای کسانی مناسب است که به شعرهای تأملی با محور خاطره، زخم و امید علاقه دارند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب پروانه با یک تلنگر میمیرد به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به شعر معاصر فارسی که به قطعه‌های کوتاه و تأملی گرایش دارند.
• خوانندگانی که به مضمون‌هایی مثل تنهایی، دلتنگی، خاطره و تاب‌آوری علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند شعرهایی با محور خودشناسی، زخم عاطفی و بازگشت به خویش بخوانند.
• مخاطبانی که از متن‌های احساسی با تصویرهای تکرارشونده و لحن شخصی استقبال می‌کنند.
• خوانندگانی که به شعرهایی درباره‌ی تجربه‌های زنانه، مرزهای رابطه و حفظ آرامش درونی توجه دارند.