کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر)

کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) (The Necromancer) نوشته مایکل اسکات و ترجمه پونه اشجع، ادامه‌ی شش‌گانه‌ی فانتزی «اسرار نیکولاس فلامل جاودان» است که در آن زمان رو به پایان نیکولاس، بی‌اعتمادی دوقلوها و بازگشت دشمنان قدیمی، همه‌چیز را به نقطه‌ای بحرانی می‌رساند. این جلد از همان آغاز با اضطراب، تعقیب و تصمیم‌هایی پیش می‌رود که مرز میان حقیقت، وفاداری و بقا را تیره می‌کنند. این داستان را انتشارات بهنام منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر)

کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) نوشته‌ی مایکل اسکات در میانه‌ی مسیری قرار می‌گیرد که از جلدهای پیشین آغاز شده و حالا تنش آن به‌مراتب بیشتر شده است. ماجرا از جایی ادامه پیدا می‌کند که نیکولاس و پرنل دیگر با کمبود وقت روبه‌رو هستند، دوقلوها تجربه‌هایی پشت سر گذاشته‌اند که نگاه‌شان را به جهان عوض کرده و دشمنان نیز پراکنده اما خاموش نشده‌اند. 

فضای اثر از همان صفحات نخست، آمیخته به اضطراب، فرسودگی، تعقیب و تردید است. شهر سانفرانسیسکو، خانه‌ی خاله اگنس، کتابفروشی ویران‌شده و قلمروهای اشباح، هر کدام بخشی از این فضای ناآرام را می‌سازند و نشان می‌دهند که خطر فقط در میدان نبرد نیست، بلکه در روابط میان شخصیت‌ها هم ریشه دوانده است.

کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) فقط بر درگیری‌های بیرونی تکیه ندارد و بخش مهمی از کشش آن از شکاف‌های درونی شخصیت‌ها شکل می‌گیرد. نیکولاس با گذشته‌ی خود و با ترس از مرگ روبه‌رو است، پرنل لحن قاطع‌تری پیدا کرده و دوقلوها دیگر مثل قبل آماده‌ی پذیرفتن هر توضیحی نیستند. در همین میان، چهره‌هایی مثل ایفا، ماکیاولی و دکتر دی مسیر داستان را پیچیده‌تر می‌کنند و هر کدام لایه‌ای تازه به جهان کتاب می‌افزایند. 

مایکل اسکات در این جلد بیش از هر چیز بر مسئله‌ی اعتماد، بهای دانستن حقیقت و فشار انتخاب در لحظه‌های بحرانی تمرکز دارد. روایت او در بخش‌هایی از داستان میان مکان‌ها و شخصیت‌ها جابه‌جا می‌شود و همین جابه‌جایی، حس شتاب و ناامنی را حفظ می‌کند. نتیجه، داستانی است که هم دامنه‌ی جهان فانتزی مجموعه را گسترش می‌دهد و هم رابطه‌ی میان قهرمانانش را وارد مرحله‌ای حساس‌تر می‌کند.

خلاصه داستان اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) با بازگشت سوفی و جاش به خانه‌ی خاله اگنس آغاز می‌شود؛ بازگشتی که قرار نیست آرامش به همراه بیاورد. دوقلوها هنوز زیر فشار اتفاقات گذشته‌اند و همزمان باید درباره‌ی حقیقتی که از جهان پنهان فهمیده‌اند تصمیم بگیرند. ورود ناگهانی ایفا، خواهر دوقلوی اسکاتاچ، مسیر ماجرا را عوض می‌کند و خیلی زود سوفی از جاش جدا می‌شود. 

در سوی دیگر، نیکولاس و پرنل با ویرانی کتابفروشی، نزدیک‌شدن مرگ و ضرورت گفتن حقیقت به دوقلوها روبه‌رو هستند. همزمان دکتر دی نیز پس از شکست، به هدف تعقیب و مجازات تبدیل می‌شود. این جلد بر پراکنده‌شدن نیروها، آشکارشدن ترس‌ها و آغاز مرحله‌ای تازه از نبرد تمرکز دارد.

چرا باید کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) را بخوانیم؟

دلایل خواندن اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تنش مجموعه را از سطح تعقیب و نبرد فراتر می‌برد و مسئله‌ی اعتماد میان شخصیت‌های اصلی را پررنگ می‌کند.
• خواننده با بخش‌های تازه‌ای از جهان داستان، از قلمروهای اشباح تا گذشته‌ی شخصیت‌ها، آشنا می‌شود.
• این جلد نشان می‌دهد که دوقلوها فقط در حال یادگیری جادو نیستند، بلکه ناچارند درباره‌ی حقیقت و وفاداری هم تصمیم بگیرند.
• حضور شخصیت‌هایی مثل ایفا و ماکیاولی مسیر داستان را پیچیده‌تر می‌کند و دامنه‌ی تهدیدها را گسترش می‌دهد.
• کتاب برای کسانی که دنبال ادامه‌ای پرحادثه و تیره‌تر در یک مجموعه‌ی فانتزی هستند، اطلاعات و کشش روایی قابل‌توجهی دارد.

خواندن کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های فانتزی دنباله‌دار که جهان‌سازی گسترده و شخصیت‌های متعدد را دنبال می‌کنند.
• خوانندگانی که از داستان‌های پرتعقیب با جادو، اسطوره و نبردهای پیاپی لذت می‌برند.
• کسانی که می‌خواهند رابطه‌ی میان قدرت، حقیقت و بی‌اعتمادی را در دل یک ماجرای فانتزی دنبال کنند.
• مخاطبانی که جلدهای پیشین این مجموعه را خوانده‌اند و می‌خواهند مسیر دوقلوها و نیکولاس فلامل را ادامه دهند.
• علاقه‌مندان به روایت‌هایی که در آن قهرمانان نوجوان در موقعیت‌های سخت و انتخاب‌های سنگین قرار می‌گیرند.

درباره مایکل اسکات

مایکل پیتر اسکات (Michael Scott) (متولد ۱۹۵۹) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و پژوهشگر فولکلور ایرلندی است. او پیش از ورود به جهان نویسندگی، مدت‌ها به خرید و فروش کتاب‌های نایاب و کهن اشتغال داشت؛ تجربه‌ای که بسترساز پژوهش‌ها و داستان‌هایش در حوزه‌ی افسانه‌ها و اساطیر عامیانه‌ی کهن شد. اسکات در طول چندین دهه فعالیتش، بیش از ۱۰۰ عنوان کتاب در ژانرهای فانتزی، علمی‌تخیلی، وحشت و اسطوره‌شناسی خلق کرده و با نام مستعار آنا دیلون هم آثار موفقی در ژانر رمان عاشقانه و تاریخی به چاپ رسانده است.

اوج شهرت اسکات با مجموعه‌ی فانتزی «اسرار نیکولاس فلامل جاودان» رقم خورد؛ مجموعه‌ای شش‌جلدی که در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک‌تایمز قرار گرفت و به بیش از ۲۰ زبان دنیا ترجمه شد. ویژگی آثار او، تلفیق شخصیت‌های واقعی تاریخ، اساطیر ملل و فضاسازی‌های مدرن است.

بخشی از کتاب اسرار نیکولاس فلامل جاودان (کتاب چهارم، احضارگر)

«- هیچ وقت فکر نمی‌کردم اینجا رو دوباره ببینیم.

سوفی نیومن لبخند زد و به برادرش نگاه کرد.

جاش گفت: "منم هیچ وقت فکر نمی‌کردم از دیدن اینجا اینقدر خوشحال بشم. یه جورایی... نمی‌دونم، یه جورایی عوض شده."

خواهر دوقلویش گفت: "این جا همون جوریه که قبلاً بوده، این ماییم که عوض شدیم."

سوفی و جاش در خیابان اسکات در ارتفاعات پسیفیک به سمت خانهٔ خاله اگنس در خیابان ساکرامنتو می‌رفتند. آخرین بار شش روز پیش - پنجشنبه ۳۱ می - وقتی که به قصد انجام مصاحبه کاری از خانهٔ خاله اگنس خارج شدند، آنجا را دیده بودند. آن روز درست مثل یک روز معمولی شروع شده بود، اما بعداً معلوم شد که آن روز در واقع آخرین روز معمولی تمام عمرشان بود.

پنجشنبه ۳۱ می، دنیای دوقلوها برای همیشه تغییر کرد؛ هم جسم و هم روحشان.

جاش با حالتی عصبی پرسید: "حالا چی بهش بگیم؟" خاله اگنس ۸۴ سالش بود و اگرچه او را خاله صدا می‌زدند، اما او هیچ نسبت خونی با سوفی و جاش نداشت. سوفی فکر می‌کرد شاید او خواهر یا دخترعموی مادربزرگشان باشد... شاید هم فقط یک دوست بود اما هیچ وقت از این بابت مطمئن نشده بود. خاله اگنس زنی دوست داشتنی اما بدخلق بود که اگر پنج دقیقه دیر می‌کردند حسابی دلواپس و نگران می‌شد. جاش و سوفی را عصبی می‌کرد و جزییات تمام کارهایشان را به والدینشان گزارش می‌کرد.»