کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان)

کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) (The Ship of the Dead) نوشته ریک ریردان و ترجمه وحید جعفری منصوریان، ماجرای مگنوس را در آستانه‌ی سفری دریایی دنبال می‌کند؛ سفری که با آموزش‌های سخت، شوخی‌های تند، شمشیری پرحرف و تهدید لوکی گره خورده است. داستان همزمان حال‌وهوای ماجراجویانه، طنز و اضطراب نزدیک‌شدن به نبردی بزرگ را در کنار هم می‌گذارد. این داستان که جلد آخر این سه‌گانه است را انتشارات بهنام منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان)

کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) نوشته‌ی ریک ریردان ادامه‌ی ماجرایی است که این بار بیش از همیشه به دریا، سفر و رویارویی با خطری فراگیر گره می‌خورد. مگنوس باید پیش از آنکه کشتی مرگ لوکی به حرکت درآید، راهی سفری شود که نه‌فقط به مهارت جنگی بلکه به تصمیم‌گیری، اعتماد و شناخت نشانه‌ها نیاز دارد. حضور شخصیت‌هایی مثل الکس فیرو، سمیرا، هارتستون و بلیتزن در پس‌زمینه‌ی این مأموریت، جهان داستان را گسترده‌تر می‌کند و در همان حال دیدار با پرسی جکسون و آنابت، پیوند میان اسطوره‌های نورث و یونانی را پررنگ‌تر نشان می‌دهد.

بخش مهمی از کشش کتاب از تردیدهای مگنوس می‌آید؛ از اینکه آیا برای این سفر آماده است، آیا می‌تواند از پس مسئولیتی که بر دوشش افتاده بربیاید و آیا نشانه‌هایی که از گذشته به‌جا مانده‌اند، راه نجات‌اند یا دام. ریک ریردان از همان فصل‌های آغازین میان تمرین‌های دریایی، گفت‌وگوهای شوخ‌وشنگ، یادآوری مرگ و جاودانگی اینهریارها و جست‌وجو در خانه‌ی راندالف رفت‌وآمد می‌کند. همین جابه‌جایی باعث می‌شود فضای داستان او همزمان پرتحرک و پرتعلیق بماند.

کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) از نظر حال‌وهوا ترکیبی از ماجراجویی فانتزی و طنزی است که حتی در موقعیت‌های خطرناک هم خاموش نمی‌شود. شمشیر جک با حرف‌زدن‌های پیش‌بینی‌ناپذیرش، الکس با طعنه‌ها و تغییرشکل‌هایش و خود مگنوس با روایت کنایه‌آمیزش، لحن داستان را از سنگینی مطلق دور نگه می‌دارند. در کنار این شوخی‌ها، موضوع‌هایی مثل خانواده، سوگ، میراث، وفاداری و ترس از شکست هم حضور پررنگی دارند.

خلاصه داستان مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

مگنوس در آستانه‌ی سفری خطرناک قرار دارد و پیش از حرکت، زیر نظر پرسی جکسون مهارت‌های لازم برای بقا در دریا را تمرین می‌کند. او و همراهانش باید پیش از آغاز فاجعه‌ای بزرگ، کشتی مرگ لوکی را پیدا کنند و جلوی حرکت آن را بگیرند. در همین میان، سر زدن به خانه‌ی راندالف مسیر تازه‌ای پیش پای مگنوس می‌گذارد. حضور گرگ‌های مرموز، تله‌های جادویی و دفترچه‌ای پنهان، نشان می‌دهد که گذشته‌ی راندالف هنوز تمام نشده است. مگنوس کم‌کم درمی‌یابد که برای این مأموریت فقط زور بازو کافی نیست و باید از سرنخ‌های پراکنده، همراهی دوستان و قضاوت خودش کمک بگیرد.

چرا باید کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، ماجرای یک سفر دریایی پرخطر را با اسطوره‌های نورث و حضور چهره‌های آشنا از جهان پرسی جکسون در کنار هم می‌آورد.
• روایت مگنوس، موقعیت‌های پرتنش را با شوخی و کنایه همراه می‌کند و از یکنواخت‌شدن فضای داستان جلوگیری می‌کند.
• کتاب فقط بر نبرد تکیه ندارد و موضوع‌هایی مثل میراث خانوادگی، اعتماد به همراهان و ترس از شکست را هم پیش می‌کشد.
• رابطه‌ی مگنوس با الکس، آنابت، پرسی و جک بخش مهمی از جذابیت داستان را می‌سازد و به ماجرا بُعد شخصیتی می‌دهد.
• سرنخ‌های مربوط به راندالف و لوکی، تعلیق داستان را از همان فصل‌های آغازین بالا نگه می‌دارند.

خواندن کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های فانتزی ماجراجویانه که با اسطوره‌ها و سفرهای پرخطر پیش می‌روند.
• خوانندگانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با گروهی از همراهان متفاوت و پرتنش لذت می‌برند.
• کسانی که پیوند میان جهان مگنوس چیس و شخصیت‌های آشنای مجموعه‌های دیگر ریک ریردان برایشان جذاب است.
• مخاطبانی که در کنار حادثه و نبرد، به موضوع‌هایی مثل خانواده، سوگ، وفاداری و انتخاب‌های دشوار هم علاقه دارند.
• خوانندگانی که از لحن شوخ و موقعیت‌های غیرمنتظره در دل ماجراهای پرخطر استقبال می‌کنند.

درباره ریک ریردان

ریک ریردان (Rick Riordan)، با نام کامل ریچارد راسل ریوردان جونیور (متولد ۱۹۶۴)، رمان‌نویس آمریکایی است که عمده‌ی شهرت خود را مدیون خلق داستان‌های فانتزی و ماجراجویانه بر پایه‌ی اسطوره‌شناسی کهن برای مخاطبان نوجوان است. او پیش از ورود حرفه‌ای به دنیای نویسندگی، سال‌ها در مدارس راهنمایی تاریخ و زبان انگلیسی تدریس می‌کرد؛ پیشینه‌ای که ردپای آن در شیوه‌ی پرداختن به قصه‌های تاریخی و افسانه‌ها در آثارش به چشم می‌خورد. نخستین گام او در حوزه‌ی نشر با رمان کارآگاهی «تکیلای بزرگ قرمز» (۱۹۹۷) از مجموعه‌ی «ترس ناوار» برداشته شد که برایش جایزه‌ی معتبر ادگار (۱۹۹۹) را به ارمغان آورد.

نقطه‌ی عطف کارنامه‌ی ریردان در سال ۲۰۰۵ با چاپ رمان «دزد آذرخش» و راه‌اندازی مجموعه‌ی پرفروش «پرسی جکسون و خدایان یونان» شکل گرفت. شاخصه‌ی اصلی سبک او بازآفرینی اساطیر ملل مختلف (از یونان و روم تا مصر باستان و نورس) در بستری امروزی و تلفیق دغدغه‌های دوران نوجوانی با کهن‌الگوهای حماسی است؛ شاخصه‌ای که در مجموعه‌های متأخر او از جمله «قهرمانان المپ»، «سرگذشت کین»، «مگنس چیس» و «آزمون‌های آپولو» نیز ادامه یافت. ریردان جوایز متعددی نظیر مارک تواین، ربکا کاودیل، جایزه‌ی لایبرری ژورنال برای رمان «هرم سرخ» و جایزه‌ی کتاب گودریدز برای رمان «دختر اعماق» را در کارنامه‌ی ادبی خود دارد.

جوایز و افتخارات کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان)

• برنده‌ی بهترین داستان کودک و نوجوان در جوایز گودریدز (سال ۲۰۱۷)

چه نسخه‌های دیگری از کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان) منتشر شده است؟

• کتاب مگنس چیس و کشتی مردگان، ترجمه‌ی آرزو مقدسی، نشر پرتقال
• کتاب مگنوس چیس و ایزدان آسگارد ۳، سهیلا اله دوستی، نشر سایه گستر

بخشی از کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب سوم، کشتی مردگان)

«پرسی جکسون نهایت سعی خود را می‌کند تا من را از پای در بیاورد.

پرسی به من گفت: "دوباره سعی کن... البته این بار سعی کن کمتر بمیری."

در حالی‌که بر روی دکل ناو یواس‌اس کانستیتوشن ایستاده و از فاصله حدود ۲۰۰ فوتی رو به پایین و بندر بوستون می‌نگریستم، در دلم آرزو می‌کردم از قابلیت دفاع طبیعی همچون یک لاشخور برخوردار بودم، زیرا در این صورت می‌توانستم بر روی پرسی جکسون استفراغ کرده و او را از خودم دور نمایم.

از آخرین باری که پرسی من را وادار به این پرش کرده بود، حدود یک ساعت می‌گذشت و هیچ استخوان سالمی در بدنم باقی نمانده بود. پس از آن دوست من، الکس فیررو، من را فورا به هتل والهالا بازگرداند تا بر روی تخت خودم بمیرم.

متأسفانه من یک اینهریار بودم، یکی از رزمندگان جاودانه اودین. تا زمانی‌که محصور در مرزهای والهالا بودم قادر نبودم به‌طور دائمی بمیرم. سی دقیقه بعد، سالم و سر حال از خواب بیدار شدم.

اکنون دوباره آماده شدم تا درد بیش‌تری را تجربه کنم. هورا!

پرسیدم: "حالا حتما اینقدر سختگیری لازمه؟"

پرسی به دکل تکیه داده بود و باد در لابلای موهای سیاهش موج می‌انداخت.»