کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان)

کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان) نوشته ریک ریردان و ترجمه آرا جواهری است که انتشارات بهنام آن را منتشر کرده است. این رمان ماجرای نوجوانی ۱۶ ساله را دنبال می‌کند که زندگی‌اش از خیابان‌های بوستون ناگهان به دنیایی پر از خدایان نورس، رازهای خانوادگی و خطری مرگبار کشیده می‌شود. شروع تند، لحن شوخ و درعین‌حال پرتنش و پیوند میان بی‌خانمانی، گذشته‌ی خانوادگی و اسطوره، از همان فصل‌های اول مسیر داستان را روشن می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان)

کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان) نوشته ریک ریردان داستانی فانتزی و ماجراجویانه است که از همان صفحه‌های آغازین، زندگی روزمره‌ی یک نوجوان بی‌خانمان را به قلمرویی اسطوره‌ای وصل می‌کند. مگنوس چیس راوی ماجراست؛ پسری که در بوستون زندگی سخت و پنهانی‌اش را می‌گذراند و ناگهان با خویشاوندانی روبه‌رو می‌شود که از گذشته‌ی او و مرگ مادرش چیزهایی می‌دانند. روایت از دل خیابان، پناهگاه، فرار و بی‌اعتمادی شروع می‌شود و کم‌کم به سمت میراث خانوادگی، هویت پدر و نشانه‌هایی از جهان خدایان نورس می‌رود.
کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان) فقط بر نبردها و موجودات عجیب تکیه ندارد. بخش مهمی از کشش آن از تضاد میان نگاه طعنه‌آمیز مگنوس و موقعیت‌های خطرناکی می‌آید که یکی‌یکی دور او شکل می‌گیرند. در فصل‌های آغازین، حضور شخصیت‌هایی مثل بلیتز، هارت، راندالف، آنابت و فردریک، گذشته و حال مگنوس را به هم گره می‌زند و فضای داستان را از یک فرار خیابانی به جست‌وجویی بزرگ‌تر تبدیل می‌کند. در کنار این خط اصلی، نشانه‌های وایکینگی، راز یک شمشیر گمشده و اشاره به آسگارد، جهان داستان را گسترده‌تر می‌کنند.
کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان) حال‌وهوایی پرتحرک دارد و فصل‌ها با اتفاق‌های پی‌درپی جلو می‌روند. شوخی‌های راوی، ترس را سبک نمی‌کند بلکه آن را در کنار حس تنهایی، خشم و سردرگمی نگه می‌دارد. همین ترکیب باعث می‌شود داستان هم‌زمان هم ماجرایی و پرتنش باشد و هم تصویری از نوجوانی بدهد که باید میان خاطره‌ی مادر، راز خانواده و خطری که هر لحظه نزدیک‌تر می‌شود، جای خودش را پیدا کند.

خلاصه کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان)

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
مگنوس چیس، نوجوانی ۱۶ ساله و بی‌خانمان در بوستون، یک روز می‌فهمد افرادی دنبالش هستند و زندگی‌اش بیش از همیشه در خطر است. جست‌وجوی او برای فهمیدن دلیل این تعقیب، پایش را به خانه‌ی دایی‌اش راندالف باز می‌کند؛ جایی که رازهایی درباره مرگ مادرش، هویت پدرش و پیوند خانواده‌اش با اسطوره‌های نورس آشکار می‌شود. راندالف از میراثی سخن می‌گوید که فقط مگنوس می‌تواند آن را پیدا کند: شمشیری گمشده که با سرنوشت او گره خورده است. از اینجا، فرار خیابانی مگنوس به نبردی واقعی با نیروهایی تبدیل می‌شود که از دل افسانه‌ها بیرون آمده‌اند.

چرا باید کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان) را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان) را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• داستان، اسطوره‌های نورس را از دل یک زندگی شهری و پرتنش وارد ماجرا می‌کند و همین پیوند، فضای متفاوتی می‌سازد.
• روایت اول‌شخص مگنوس، ترس، شوخی، خشم و سردرگمی را هم‌زمان پیش می‌برد و شخصیت اصلی را ملموس‌تر نشان می‌دهد.
• کتاب فقط بر نبرد و تعقیب تکیه ندارد و مسئله‌ی هویت، خانواده و گذشته‌ی پنهان را هم در مرکز ماجرا نگه می‌دارد.
• فصل‌های کوتاه و پراتفاق، ریتم داستان را تند نگه می‌دارند و کشف رازها را مرحله‌به‌مرحله جلو می‌برند.
• خواننده در کنار ماجراجویی، با نام‌ها، نشانه‌ها و موجودات جهان نورس نیز آشنا می‌شود.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان) به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های فانتزی ماجراجویانه که با اسطوره‌ها و موجودات افسانه‌ای سروکار دارند.
• خوانندگانی که از داستان‌های شخصیت‌محور با راوی شوخ‌طبع و پرحرف لذت می‌برند.
• کسانی که به اسطوره‌های نورس و بازآفرینی آن‌ها در فضای شهری علاقه دارند.
• مخاطبانی که داستان‌هایی درباره‌ی رازهای خانوادگی، هویت پنهان و گذشته‌ی حل‌نشده را دنبال می‌کنند.
• خوانندگانی که به روایت‌های پرتعقیب‌وگریز و فصل‌های کوتاه و پرحادثه گرایش دارند.

بخشی از کتاب مگنوس چیس و خدایان آسگارد (کتاب اول، شمشیر تابستان)

«اسم من مگنوس چیس است و شانزده سال دارم. این داستان وضعیت وخیم زندگی من است بعد از اینکه خودم را به کشتن دادم.
روزم تقریباً معمولی آغاز شد. روی پیاده‌رو زیر یک پل در پابلیک گاردن خوابیده بودم که یک نفر با لگد از خواب بیدارم کرد و گفت: دنبالتن.
آها راستی، من دو سالی هست که بی‌خانمانم.
ممکن است برخی از شما بگویید آخی چقدر غم‌انگیزه. برخی دیگر ممکن است فکر کنند خاک بر سر بی‌عرضه‌ات! اما اگر شما من را در خیابان می‌دیدید، نود و نه درصدتان از کنارم رد می‌شدید انگار که نامرئی‌ام. احتمالاً دعا می‌کردید خدا کنه ازم پول نخواد. حتماً با خودتان فکر می‌کردید سنم بیشتر از چیزی است که نشان می‌دهم چون قطعاً یک نوجوان پیچیده در کیسه خواب کهنه بوگندو نباید وسط زمستان بوستون بیرون باشد. یک نفر به این بدبخت کمک کنه!
بعد به مسیرتان ادامه می‌دادید.
حالا هرچی. من به دلسوزی‌تان نیاز ندارم. عادت دارم سوژه خنده باشم. قطعاً به بی‌محلی هم عادت دارم. پس بگذارید ادامه بدهیم.»