کتاب عرفان پس از مدرنیته

کتاب عرفان پس از مدرنیته نوشته‌ی دان کیوپیت با ترجمه‌ی الله‌کرم کرمی‌پور اثری است که انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب آن را منتشر کرده است. نویسنده در آن کتاب به سراغ نسبت عرفان، تجربه‌ی دینی و جهان پست‌مدرن رفته و می‌کوشد با تکیه بر مفهوم «عرفان ثانویت» تصویر تازه‌ای از معنویت در دوران پس از فروپاشی متافیزیک کلاسیک ارائه کند. مترجم در مقدمه‌ی مفصل خود زمینه‌ی فکری کیوپیت و جایگاه او در الاهیات معاصر را توضیح داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب عرفان پس از مدرنیته

کتاب عرفان پس از مدرنیته اثری از دان کیوپیت الاهیدان و فیلسوف انگلیسی است که در آن نویسنده با تکیه بر رویکرد ضدواقع‌گرایانه‌ی خود به سراغ بازخوانی عرفان و تجربه‌ی دینی می‌رود. کیوپیت در مقدمه و فصل‌های آغازین نشان می‌دهد که چگونه مدرنیته با محورکردن «ذهن فردی» و «تجربه» ساختار سنتی دین و عرفان را دگرگون کرده و اکنون در وضعیت پست‌مدرن، بسیاری از پیش‌فرض‌های آن دوره نیز فرو ریخته است. کتاب عرفان پس از مدرنیته در چند فصل اصلی سامان یافته است: «عرفان ثانویت»، «ساختار مدرن عرفان و تجربه دینی»، «تئوری‌های عرفان در دوره‌ی مدرنیته»، «الاهیات جزمی، ایدئولوژی دارای نیروی مطلق معنوی»، «عرفان نوعی نوشتن است» و «نوشتار عرفانی چگونه سعادت دینی ایجاد می‌کند». در هر فصل نویسنده با مثال‌ها و ارجاع‌های متعدد از سنت مسیحی، بودایی و عرفان شرقی، نشان می‌دهد که چگونه می‌توان عرفان را نه به‌عنوان تماس مستقیم با واقعیتی متافیزیکی، بلکه به‌عنوان نوعی «نوشتن»، «بازی با زبان» و «ساختن معنا» فهمید. در کتاب عرفان پس از مدرنیته کیوپیت مفهوم «ثانویت» را محور تحلیل خود قرار داده است؛ ثانویت یعنی کنارگذاشتن تصور «معرفت اولیه، جوهری و مطلق» و فهمیدن تجربه‌ی عرفانی به‌عنوان امری زبانی، تاریخی و انسانی. او با خوانش دوباره‌ی چهره‌هایی مانند مایستر اکهارت، یوحنای صلیبی، برخی عارفان شرقی و نویسنده‌ی ناشناس کتاب حجاب جهل، می‌کوشد نشان دهد که عرفان رادیکال همیشه نوعی نوشتن ساختارشکن بوده است که در حاشیه‌ی نهادهای دینی رسمی شکل گرفته.

خلاصه کتاب عرفان پس از مدرنیته

کتاب عرفان پس از مدرنیته بر این ایده استوار است که در جهان پست‌مدرن دیگر نمی‌توان از عرفان به‌عنوان «شناخت مستقیم واقعیت متعالی» سخن گفت. دان کیوپیت با طرح مفهوم «عرفان ثانویت» توضیح می‌دهد که تجربه‌ی عرفانی از همان آغاز در بستر زبان، نوشتن و سنت‌های تفسیری شکل می‌گیرد و بنابراین نه «اولی» است و نه «خارج از زبان». او تاریخ مدرن مفاهیمی مانند تجربه، تجربه‌ی دینی، عرفان و معنویت را مرور می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه این مفاهیم در خدمت پروژه‌ی مدرن «فربه‌کردن خود» قرار گرفته‌اند. در ادامه‌ی کتاب عرفان پس از مدرنیته نویسنده به نقد الاهیات جزمی و دستگاه‌های «دیوانسالار رستگاری» می‌پردازد و عارفان را به‌عنوان نویسندگانی معرفی می‌کند که با نوشتن‌های پرخطر و گاه سلبی، راهی برای سعادت دینی شخصی در دل ساختارهای سخت دینی گشوده‌اند. او عرفان را نوعی نوشتن می‌داند که با بازی آگاهانه با ثانویت، نسبی‌بودن و گذرایی، امکان نوعی «معنویت انتقادی» را در جهان پس از فروپاشی متافیزیک فراهم می‌کند.

چرا باید کتاب عرفان پس از مدرنیته را بخوانیم؟

کتاب عرفان پس از مدرنیته تصویری متفاوت از عرفان ارائه کرده است که آن را از سطح تجربه‌های رازآلود فردی به سطح زبان، نوشتن و ساخت اجتماعی معنا می‌برد. خواننده با آن کتاب می‌تواند بفهمد در جهان پست‌مدرن چگونه می‌توان از معنویت سخن گفت، بی‌آن‌که به متافیزیک سنتی یا ادعاهای واقع‌گرایانه درباره‌ی خدا و جهان متعالی بازگشت.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب عرفان پس از مدرنیته به دانشجویان و پژوهشگران فلسفه‌ی دین، الاهیات، عرفان تطبیقی و مطالعات فرهنگی پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی پیشنهاد می‌شود که درگیر پرسش‌هایی درباره‌ی معنویت، تجربه‌ی دینی و امکان ایمان در جهان پسامدرن هستند.