کتاب تئاتر شورایی با نگاهی به عدالت اجتماعی، روان‌درمانی و فلسفهٔ علم

«تئاتر شورایی با نگاهی به عدالت اجتماعی، روان‌درمانی و فلسفهٔ علم» نام پژوهشی به قلم پونه پارسایی (-۱۳۵۰) با موضوع تئاتر کاربردی است که به بررسی شیوه‌های اجرایی آگوستو بوال (نویسنده و کارگردان برزیلی و بنیان‌گذار تئاتر ستمدیدگان) در راستای اثبات تئاتری بودن آثار وی پرداخته است. اگر فرض شود که هنر تئاتر از دیرباز، نقشی تأثیرگذار در فرهنگ جوامع بشری داشته و دارد، ایجاد فضایی بر پایهٔ حقوقی نسبتاً مشابه، در یک فضای نمایشی بین اجراگران و تماشاگران، می‌تواند به مثابهٔ تمرینی باشد جهت فهم بهتر پدیده‌هایی چون حقوق بشر و عدالت، چون دیگر شرایط براساس جملهٔ معروفی که می‌گوید: «حق با کسی است که میکروفون به‌دست دارد.» پیش نرفته و میکروفون در دستان هر آن کس که خواسته باشد، قرار می‌گیرد. جامعه‌ای کوچک که نمونه‌ای است از دنیایی تعاملی و پلورالیزم، جهت رسیدن به عدالت. فصل اول این کتاب، تئاتر کاربردی را تعریف می‌کند و ویژگی‌هایش را برمی‌شمارد. در فصل دوم به تفضیل به معرفی آگوستو بوال، اهداف وی و ارائهٔ شیوه‌های ابداعی وی پرداخته می‌شود. فصل سوم به بررسی تئاتر سرکوب‌شدگان در چهار شاخهٔ مختلف همچون حوزهٔ درام با رویکردی به کاتارسیس، عدالت اجتماعی، روان‌درمانی و فلسفهٔ علم پرداخته می‌شود. در این فصل همچنین، جایگاه عدالت در تئاتر سرکوب‌شدگان مورد توجه قرار می‌گیرد.