کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید

کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید زیرنظر آلن دو باتن شکل گرفته است و فاصله‌ی میان موفقیت تحصیلی و آمادگی برای زندگی بزرگسالی را بررسی می‌کند. مسئله‌ی اصلی این کتاب، مهارت‌های عاطفی و شناختی است که درس‌ها و امتحان‌ها لزوماً پرورش نمی‌دهند؛ از شناخت گذشته و انتخاب شغل تا برقراری رابطه و مهربان‌بودن با خود. موسسه اندیشه ناب فردا ترجمه این کتاب را بر عهده داشته و نشر آد این کتاب را منتشر کرده است. متن، این تصور را به پرسش می‌کشد که نمره‌های خوب می‌توانند رضایت از زندگی را تضمین کنند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید

کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید که زیرنظر آلن دو باتن تهیه شده است، آموزش را از منظر نیازهای زندگی بزرگسالی بررسی می‌کند. مقدمه، فعالیت موسسه مدرسه زندگی را توضیح می‌دهد و سؤال اصلی را پیش می‌کشد: چرا موضوعاتی مانند روابط عاطفی، تنش‌های خانوادگی، اعتمادبه‌نفس و شناخت خود، سهم اندکی در برنامه‌های درسی دارند؟ متن، میان دانستن اطلاعات درسی و توانایی مواجهه با دشواری‌های شخصی تفاوت می‌گذارد. این تمایز به معنی دعوت به کنارگذاشتن تحصیل نیست؛ بحث بر سر انتظاری است که مدرسه و خانواده از موفقیت آموزشی ساخته‌اند. نخستین فصل، سوء ظن نسبت به مدرسه، به پیوند نمره و ارزش‌گذاری افراد می‌پردازد. فصل‌های بعدی، عادت‌های ذهنی حاصل از تربیت و آموزش را بررسی کرده‌اند؛ عادت‌هایی که ممکن است پس از پایان تحصیل نیز بر تصمیم‌های شخصی اثر بگذارند. متن ارسالی، مقدمه و هشت فصل آغازین را در بر دارد. نیازی به کسب اجازه ندارید، هیچ کس نمی‌داند، خودتان را دوست داشته باشید و مهربان باشید از عنوان‌های این فصل‌ها هستند.
کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید بحث‌های خود را از موقعیت‌های آشنا آغاز می‌کند: انتظار برای تأیید دیگران، نگرانی از قضاوت اطرافیان یا سنجیدن ارزش خود براساس دستاوردها. متن سپس زمینه‌ی شکل‌گیری این رفتارها را در تجربه‌های کودکی و مناسبات آموزشی جست‌وجو می‌کند. نمونه‌های مربوط به خانواده، محیط کار و برخورد با غریبه‌ها، موضوعات را به زندگی روزمره پیوند می‌دهند. ارجاع به نقاشی، اندیشه‌های فلسفی و تجربه‌ی روان‌درمانی نیز در توضیح بعضی ایده‌ها نقش دارد. یکی از محورهای مهم، تفاوت میان خودانتقادی سازنده و سرزنش ویرانگر است؛ تفاوتی که بحث درباره‌ی شکست، مسئولیت و دوست‌داشتن خود را شکل می‌دهد. محور دیگر، شناخت شباهت‌های انسانی در پس تفاوت‌های اجتماعی و ظاهری است. متن، اعتماد بی‌چون‌وچرا به صاحبان قدرت و نادیده‌گرفتن تجربه‌ی شخصی را نقد کرده است. این نقد در کنار دعوت به استقلال فکری قرار می‌گیرد، نه توصیه به مخالفت نمایشی یا بی‌اعتنایی به همه‌ی قواعد. حاصل این مسیر، طرح پرسش‌هایی درباره‌ی معیار موفقیت، منشأ ترس‌ها و امکان ادامه‌ی یادگیری پس از مدرسه است.

خلاصه کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید

کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید بر این ایده استوار است که آمادگی برای زندگی، تنها از مسیر کسب دانش درسی به دست نمی‌آید. متن ابتدا نشان می‌دهد چگونه مدرسه می‌تواند اطاعت، انتظار برای اجازه و وابستگی به ارزیابی دیگران را به عادت تبدیل کند. فصل‌های بعدی، ضرورت بازبینی این عادت‌ها را توضیح می‌دهند: خواسته‌های معقول بزرگسالی نباید همیشه در انتظار تأیید بمانند و تجربه‌ی شخصی نیز می‌تواند منبع شناخت باشد. بحث درباره‌ی توجه دیگران، ترس از دیده‌شدن اشتباه‌ها را به پرسش می‌کشد. بررسی کودکی، ریشه‌ی برخی واکنش‌های عاطفی را روشن می‌کند و موضوع دوست‌داشتن خود، ارزش انسان را از دستاوردهای بیرونی جدا می‌سازد. پیام محوری، ادامه‌دادن یادگیری در حوزه‌هایی است که بر کیفیت رابطه، تصمیم‌گیری و مواجهه با شکست اثر دارند؛ حوزه‌هایی که کارنامه‌ی تحصیلی به‌تنهایی نشان‌دهنده‌ی توانایی در آن‌ها نیست.

چرا باید کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب آنچه در مدرسه یاد نگرفته اید را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تفاوت موفقیت در امتحان و آمادگی عاطفی برای بزرگسالی را بررسی می‌کند.
• بحث‌های مربوط به کودکی، زمینه‌ای برای شناخت منشأ بعضی رفتارهای تکرارشونده فراهم می‌کنند.
• خواننده می‌تواند مرز خودانتقادی سازنده و سرزنش آسیب‌زا را بهتر بشناسد.
• نمونه‌های روزمره، نقش ترس از قضاوت را در تصمیم‌های شخصی روشن می‌کنند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

• خوانندگانی که میان دستاوردهای تحصیلی و رضایت از زندگی فاصله احساس می‌کنند.
• علاقه‌مندان به شناخت تأثیر تجربه‌های کودکی بر روابط بزرگسالی.
• والدین و آموزگارانی که به نیازهای عاطفی فراتر از برنامه‌ی درسی توجه دارند.
• کسانی که درباره‌ی خودسرزنشی و وابستگی به تأیید دیگران مطالعه می‌کنند.