کتاب پرلا؛ یادهای پنهان

کتاب پرلا؛ یادهای پنهان (Perla) نوشته کارولینا د روبرتیس و ترجمه قاسم مؤمنی رمانی است که در بوئنوس آیرس، سال‌ها بعد از پایان دیکتاتوری نظامی آرژانتین، می‌گذرد. رمان درمورد دختر جوانی به نام پرلا است که ناگهان با حضور موجودی خیس و مرموز در خانه‌اش روبه‌رو می‌شود. این مواجهه پرده از گذشته‌ای سرکوب‌شده و رازهایی خانوادگی برمی‌دارد. انتشارات خوب این کتاب را منتشر کرده و مترجم در پیشگفتاری مفصل، زمینه‌ی تاریخی و ادبی رمان را توضیح داده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب پرلا؛ یادهای پنهان اثر کارولینا د روبرتیس

کتاب پرلا؛ یادهای پنهان رمانی است که کارولینا د روبرتیس در آن به‌سراغ زخم‌های به‌جا‌مانده از «جنگ کثیف» و دیکتاتوری نظامی آرژانتین رفته است. داستان در حدود دو دهه بعد از سقوط حکومت نظامی آغاز می‌شود، اما گذشته‌ی خونین کشور همچنان در زندگی نسل‌های بعدی حضور دارد. مترجم در پیشگفتار با ارجاع به پژوهش‌هایی درباره‌ی ادبیات تروما، شبح‌وارگی و تاریخ ناپدیدشدگان، زمینه‌ای تحلیلی برای خواندن رمان حاضر فراهم کرده است و نشان می‌دهد چگونه این اثر در گفت‌وگو با تاریخ و حافظه‌ی جمعی شکل گرفته است.

در کتاب پرلا؛ یادهای پنهان، نویسنده از زاویه‌ی دید دختر یکی از نظامیان دخیل در جنایت‌ها به‌سراغ مسئله‌ی مسئولیت، همدستی و امکان انسان‌بودن در دل خشونت ساختاری رفته است. حضور موجودی که خود را یکی از ناپدیدشدگان می‌نمایاند، مرز میان زندگی و مرگ، واقعیت و کابوس را در خانه‌ی پرلا مخدوش و او را وادار می‌کند با نقش پدرش و سکوت خانواده روبه‌رو شود. رمان حاضر در کنار خط اصلی داستان، با رجوع به خاطرات کودکی، فضای مدرسه، رسانه‌ها، محاکمه‌ی ژنرال‌ها و گفت‌وگوهای خانوادگی، تصویری از جامعه‌ای ارائه می‌دهد که هنوز با میراث اقتدارگرایی و انکار دست‌وپنجه نرم می‌کند.

کتاب پرلا؛ یادهای پنهان در متن خود به ادبیات، شعر، نظریه‌های تروما و مفهوم شبح‌وارگی نیز اشاره کرده و از خلال این ارجاعات نشان داده است که چگونه روایت‌های ادبی می‌توانند در برابر تاریخ رسمی بایستند و صدای ناپدیدشدگان را به زمان حال بیاورند.

خلاصه داستان پرلا؛ یادهای پنهان

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

رمان با شبی آغاز می‌شود که پرلا، دانشجوی جوان روان‌شناسی در بوئنوس آیرس، تنها در خانه‌ی خانوادگی‌اش است و ناگهان موجودی برهنه، خیس و پوشیده از جلبک را روی قالی نشیمن می‌بیند؛ موجودی که بوی دریا و سیب گندیده می‌دهد و فقط آب می‌خواهد. این موجود به‌تدریج خود را یکی از ناپدیدشدگان دوران دیکتاتوری معرفی می‌کند و پرلا را به دل تاریخ سرکوب، شکنجه و پرتاب زندانیان به دریا می‌برد. رمان میان ذهن پرلا، خاطرات کودکی‌اش، کشمکش با پدر نظامی، رابطه‌ی عاطفی‌اش با گابریل و مونولوگ‌های شبح در نوسان است. اثر حاضر همزمان کاوشی در هویت شخصی، احساس گناه موروثی و تلاش برای بازپس‌گیری حقیقتی است که سال‌ها با سکوت و انکار پوشانده شده است.

چرا باید کتاب پرلا؛ یادهای پنهان را بخوانیم؟

رمان پرلا؛ یادهای پنهان تجربه‌ی مواجهه‌ی نزدیک با زخمی تاریخی را از خلال زندگی یک دختر جوان نشان می‌دهد؛ جایی که سیاست و خانواده و بدن در هم گره می‌خورند. این رمانْ تصویری ملموس از ناپدیدشدگان، شبح‌وارگی و تروما ارائه کرده و نشان داده است که چگونه گذشته‌ی سرکوب‌شده در شکل‌های غیرمنتظره به اکنون بازمی‌گردد و آگاهی را دگرگون می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به ادبیات داستانی آمریکای لاتین و قالب رمان با موضوع ناپدیدشدگان، تروما و حافظه‌ی جمعی علاقه‌مند هستند. همچنین رمان حاضر برای خوانندگانی مناسب است که دوست دارند از خلال یک داستان شخصی با نسبت میان خشونت سیاسی، خانواده و هویت فردی درگیر شوند.

درباره کارولینا د روبرتیس

کارولینا د روبرتیس (Carolina De Robertis) متولد سال ۱۹۷۵، نویسنده‌ای اروگوئه‌ای‌ـ‌آمریکایی و استاد نویسندگی خلاق در دانشگاه ایالتی سان‌فرانسیسکو بوده است. او بیش از پنج رمان و آثاری غیرداستانی منتشر کرده و ویراستار مجموعه مقاله‌ی تحسین‌شده‌ی Radical Hope (۲۰۱۷) نیز بوده است؛ مجموعه‌ای که نوشته‌هایی از نویسندگانی چون جونوت دیاز و جین اسمایلی را در بر می‌گیرد. این نویسنده علاوه‌بر نوشتن، در حوزه‌ی ترجمه نیز فعالیت گسترده‌ای داشته و به‌ویژه آثار اسپانیایی‌زبان را ترجمه کرده است.

د روبرتیس مدرک کارشناسی خود را در رشته‌ی ادبیات انگلیسی از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس در سال ۱۹۹۶ دریافت کرد و بعدها در سال ۲۰۰۷ مدرک کارشناسی‌ارشد نویسندگی خلاق را از کالج میلز گرفت. نخستین رمان او با عنوان «کوه نامرئی» (The Invisible Mountain) در سال ۲۰۰۹ منتشر شد، به موفقیتی بین‌المللی دست یافت، به ۱۷ زبان ترجمه و نامزد چندین جایزه‌ی ادبی شد. از دیگر آثار این نویسنده می‌توان به کتاب‌های «خدایان تانگو»، «پرلا؛ یادهای پنهان»، «رئیس‌جمهور و قورباغه» و «کانتوراس» اشاره کرد.

این کتاب یا نویسنده چه جوایز و افتخاراتی کسب کرده است؟

کارولینا د روبرتیس در سال ۲۰۲۲ میلادی به‌عنوان چهل‌ویکمین برنده‌ی جایزه‌ی ادبی دوس پاسوس معرفی شد. رمان «رئیس‌جمهور و قورباغه»، او را به جمع نامزدهای نهایی جایزه‌ی فالکنر در انجمن قلم آمریکا و همچنین جایزه‌ی جین آستین در این انجمن رساند. این نویسنده برای دو اثر خود به نام‌های «کانتوراس» و «خدایان تانگو» موفق به کسب جایزه‌ی کتاب استون‌وال شده و برای همین آثار جایزه‌ی ادبی کتابخوانان زن را نیز به دست آورده و در فهرست نامزدهای جایزه‌ی کرکوس و جایزه‌ی ادبی لامبدا قرار گرفته است. او افتخارات متعدد دیگری ازجمله دریافت کمک‌هزینه‌ی تحصیلی از بنیاد ملی هنر را در کارنامه‌ی خویش دارد.

نظر افراد یا مجله‌های مشهور درباره این کتاب چیست؟

- نشریه‌ی Kirkus Reviews: پرلا؛ یادهای پنهان تأملی تأثیرگذار درباره‌ی زندگی در پیِ یک فاجعه است؛ اثری که به زیبایی نوشته شده است.

- سایت آمازون: کتاب پرلا؛ یادهای پنهان روایتی از بلوغ و رسیدن به بزرگسالی، برگرفته از یکی از فصل‌های تکان‌دهنده‌ی تاریخ معاصر آرژانتین و درباره‌ی دختری جوان است که با کمک مهمانی مرموز در خانه‌اش به کشفی ویرانگر درباره‌ی منشأ و ریشه‌های خود دست می‌یابد.

- سایت گاردین (نوشته‌ی جین هاوشام): کارولینا د روبرتیس با اطمینان قدم به قلمروهای ناآرام و غریب رئالیسم جادویی گذاشته است. مفهوم پدری و پیوندهای عمیق میان فرزندان و والدین، در این رمان جدی و پرشور با سنگینی و ژرفایی کم‌نظیر کاویده می‌شود. د روبرتیس در به‌تصویرکشیدن رنج‌ها و شکنجه‌های تحمیل‌شده از سوی حکومت نظامی، بی‌پروا عمل می‌کند، اما درعین‌حال با استعاره‌های زیبا و پیوسته‌ای از آب و نور، پیوند و نوزایی، نوعی تسلی نیز به خواننده می‌بخشد.

چه نسخه‌های دیگری از این کتاب در ایران منتشر شده است؟

کتاب حاضر با ترجمه‌ی مهدی صادقی توسط انتشارات خوب و در سال ۱۳۹۹ منتشر شده است.

بخشی از کتاب پرلا؛ یادهای پنهان

«دلش غنج می‌رود برای چیزی که هرگز نمی‌تواند داشته باشد. برای نقشی از او. نقشی از تمام مسیرهای درونش، از کرانه‌ها و صخره‌های یخی‌اش. دلش می‌خواهد دختر را بشناسد، بهتر از آنکه خودش را می‌شناخته. می‌داند دختر در یکایکِ روزهای عمرش دختران بسیاری بوده ـ زمانی هزار روز عمر داشته و فردایش، هزارویک روز ـ و می‌داند در هر روزی از عمرش یگانه دختری بوده که دیگر بازنمی‌گردد، دوباره اتفاق نمی‌افتد، حتی اگر مردْ تمام دنیا را برای یافتن تک‌تک این دخترها بگردد. یکایک پرلاهای گذشته را که هرگز نمی‌تواند بشناسد، در ذهن تصویر می‌کند: نوزادی آنچنان کوچک که نمی‌تواند سر بلند کند، دخترکی خردسال و چنان ریزنقش که بتواند قلمدوشش کند، دخترکی که در کابینت‌های آشپزخانه قایم‌موشک بازی می‌کند، دختری هم‌قدِ لِی‌لِی و روبان‌های مو، دخترِ باد در موها و موها در باد، دخترِ درخشش خورشید بر زلفِ نامکرر، دخترِ طوفان‌های نامنتظرِ هوس در سراپای تن، دخترِ مشت‌های گره‌کرده در پی آرمانی برای جنگیدن، دخترِ مسلح به بصیرت‌های تیز، دختری که در تنهایی بزرگ شد، اما بزرگ که شد، زن که شد، چه خوب و چه بد، تنها نماند. و حالا زن. در جایی، به‌نحوی، زن، با هزاران دختر در درونش. اما تو که به این دخترها راه نداری. این‌ها همه گذشته است.»