کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی

کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی نوشته‌ی درموت موران و با ترجمه‌ی علی‌رضا عطارزاده و ویراست علمی حسن عرب منتشر شده است. نشر شب‌خیز آن را منتشر کرده است. این کتاب به معرفی خاستگاه‌ها و سیر تاریخی پدیدارشناسی در فلسفه‌ی اروپایی می‌پردازد و از برنتانو و هوسرل تا هایدگر، گادامر، آرنت، لویناس، سارتر، مرلو-پونتی و دریدا را در بر می‌گیرد. متن با پیش‌گفتار نویسنده بر ترجمه‌ی فارسی، یادداشت مترجم، مقدمه، واژه‌نامه‌ها و نمایه‌های گوناگون همراه است و برای پی‌گیری متون اصلی، ارجاعات دقیق و گسترده‌ای ارائه شده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی

کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی اثری از درموت موران است که به‌صورت گام‌به‌گام تاریخ و مفاهیم اصلی پدیدارشناسی را در بستر فلسفه‌ی اروپایی قرن بیستم دنبال کرده است. نویسنده در پیش گفتار بر ترجمه‌ی فارسی توضیح می‌دهد که چگونه پدیدارشناسی از برنتانو و هوسرل آغاز شده و به‌تدریج در گفت‌وگو و تقابل با جریان‌هایی چون نئوکانتی‌ها، هگلی‌ها، مکتب فرانکفورت، ساختارگرایی و پساساختارگرایی شکل گرفته است. در همان آغاز کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی، موران بر این نکته تأکید کرده است که پدیدارشناسی نه‌تنها یک «روش» بلکه یک جنبش زنده‌ی فکری است که حول مجموعه‌ای از متفکران، سنت‌ها و مناقشه‌ها شکل گرفته است. کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی در ۱۳ فصل اصلی تنظیم شده است. فصل نخست به فرانتس برنتانو و روان‌شناسی توصیفی او اختصاص دارد و مفاهیمی مانند قصدیت، تمایز پدیدارهای روانی و فیزیکی و تأثیر او بر هوسرل را شرح داده است. چند فصل بعدی به دوره‌های مختلف اندیشه‌ی هوسرل می‌پردازد: از پژوهش‌های منطقی، کشف تحویل و پدیدارشناسی استعلایی تا بحران علوم اروپایی و مفهوم زیست‌جهان. سپس کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی به دگرگون‌سازی پدیدارشناسی نزد هایدگر، تحلیل هستی و زمان، هرمنوتیک فلسفی گادامر، پدیدارشناسی حوزه‌ی عمومی در آرنت، اخلاق غیریت در لویناس، توصیف‌های پرشور سارتر، بدن‌مندی در مرلو-پونتی و گذار دریدا از پدیدارشناسی به ساخت‌زدایی می‌پردازد. در پایان نیز کتاب‌نامه‌ی مفصل، واژه‌نامه‌های دوطرفه و نمایه‌های موضوعی و اعلام، مسیر رجوع پژوهشی را روشن کرده است.

خلاصه کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی

کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی تصویری فشرده و تحلیلی از پدیدارشناسی به‌عنوان تلاشی برای بازگرداندن فلسفه به «خود چیزها» و تجربه‌ی زیسته ارائه کرده است. موران ابتدا در پیش گفتار و مقدمه نشان می‌دهد که چگونه هوسرل با الهام از برنتانو، آگاهی را به‌مثابه آگاهیِ قصدی و معطوف به ابژه فهمیده و بر تحلیل نحوه‌ی «دادگی» پدیدارها در نظرگاه اول‌شخص تأکید کرده است. سپس در فصل‌های مختلف کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی، تحول این پروژه از علم‌العلوم هوسرلی تا چرخش هرمنوتیکی هایدگر، هرمنوتیک فلسفی گادامر، تحلیل حوزه‌ی عمومی در آرنت، اخلاق دیگری در لویناس، اگزیستانسیالیسم پدیدارشناختی سارتر و بدن‌مندی مرلو-پونتی دنبال شده است. در پایان نیز نشان داده شده که چگونه دریدا با ساخت‌زدایی، هم‌زمان بر میراث پدیدارشناسی تکیه کرده و آن را به چالش کشیده است.

چرا باید کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی را بخوانیم؟

کتاب درآمدی بر پدیدارشناسی تصویری منسجم از یک سنت گسترده‌ی فلسفی ارائه کرده است که در آن مفاهیمی مانند آگاهی، قصدیت، زیست‌جهان، بدن‌مندی، دیگری و تاریخ در پیوند با هم بررسی شده‌اند. این اثر امکان می‌دهد مسیر گذار از هوسرل تا دریدا در قالب یک روایت واحد دیده شود و خواننده بتواند نسبت میان پدیدارشناسی، هرمنوتیک، اگزیستانسیالیسم و نقد فرهنگی را بهتر درک کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دانشجویان و پژوهشگران فلسفه، به‌ویژه علاقه‌مندان به سنت قاره‌ای، پدیدارشناسی، هرمنوتیک و اگزیستانسیالیسم پیشنهاد می‌شود. همچنین به کسانی پیشنهاد می‌شود که در علوم شناختی، روان‌پزشکی یا علوم اجتماعی به تجربه‌ی زیسته، آگاهی و زیست‌جهان توجه دارند و به‌دنبال چارچوبی مفهومی برای این مباحث‌اند.