کتاب نوسلفی ‌گری و پارادایم ‌شناسی امنیت منطقه‌‌ای‌ ایران

نوسلفی‌گری و پارادایم‌شناسی امنیت منطقه‌ای‌ ایران نوشته دکتر حسین خانی کتابی با موضوع امنیت ملی و منطقه‌ای درباره پدیده‌ای به اسم نوسلفی‌گری و تاثیرش بر ناآرامی‌های منظقه‌ای است.

رشد جریان‌های سلفی ـ تکفیری و گروه‌های تروریستی طی سال‌های گذشته در منطقه خاورمیانه نشان دهنده فصل جدیدی از مسائل امنیتی در منطقه است. همچنین امروزه بررسی و تأمل پیرامون پیدایش جریان‌های سلفی ـ تکفیری به دلیل نقش‌آفرینی این بازیگران غیردولتی در منطقه خاورمیانه و تبعات منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای آن، اهمیت خاصی دارد.

درباره کتاب نوسلفی‌گری و پارادایم شناسی امنیت منطقه‌ای ایران

سوال اصلی که در این کتاب به آن پاسخ داده می‌شود این است که در پرتو تهدیدات داعش در سال‌های اخیر، چشم‌انداز امنیت منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران متأثر از چه عواملی خواهد بود؟

کتاب شش فصل دارد که در هر فصل به ابعادی از موضوع پرداخته می‌شود. سلفی‌گری و تاریخچه ان در خاور میانه، نگاه ایرانی به امنیت منطقه ای، روندپژوهی پیشران‌های بحران و امنیت، پیامدهای ژئوپلتیکی و مهاجرتی ظهور نوسلفی‌گری و در نهایت نتیجه‌گیری و ارزیابی مباحث را در این کتاب می‌خوانید.

خواندن کتاب نوسلفی‌گری و پارادایم شناسی امنیت منطقه‌ای ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

پژوهشگران علوم سیاسی و امنیت ملی این کتاب را بخوانند.

جملاتی از کتاب نوسلفی‌گری و پارادایم شناسی امنیت منطقه‌ای ایران

«گروهک تروریستی داعش و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران؛ چالش‌ها و فرصت‌ها» پژوهش دیگری است که نویسنده در این مقاله ضمن پرداختن به چگونگی شکل‌گیری داعش از سال ۲۰۰۳ به بعد در عراق و توسعه آن به سوریه، مبادرت به ترسیم ملاحظات امنیتی جمهوری اسلامی ایران در تقابل با گروهک تروریستی نموده است. بر این اساس، پس از سقط صدام و تغییر شرایط محیطی ناشی از این رخداد، بستر مناسب و مساعدی برای اقدامات گروه‌های سلفی فراهم شده و سلفیون با سازمان‌دهی جدید و تأکید بر اقدام مسلحانه برای استقرار حکومت در قالب گروه‌های وابسته با القاعده ظاهر شده‌اند. بدین ترتیب، برآمدن داعش در عراق و اعلام تشکیل «دولت اسلامی» از سوی این گروه، فصل نوینی از تحرکات تروریستی در تاریخ روابط بین‌الملل گشوده شد که نماد آن را می‌توان «گذار از الگوی سازمان القاعده به الگوی سازمان داعش دانست.»

اقدامات این جریان در عراق با هدف سرنگونی دولت شیعی حاکم بر این کشور و نگاه ضدشیعی داعش به ایران، قابل توضیح است. زیرا احساس داعش بر این است که ایران به لحاظ تأثیر بر منطقه مانع عمده گروه برای گسترش تفکر و اقدامات عمدی آن‌ها می‌باشد. بنابراین با توجه به حمایت علنی و غیرعلنی برخی از حکام عرب منطقه با محوریت عربستان می‌تواند تهدید مزبور را به جنگ فرسایشی مذهبی در کل منطقه تبدیل کند.