کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز

کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه برگزیدگان جایزه‌ی ا. هنری (۲۰۲۴) است که لیدا طرزی آن را به فارسی ترجمه کرده و نشر نیستان هنر منتشر کرده است. در این کتاب چندین داستان از نویسندگان مختلف گرد آمده است که هر کدام جهان و لحن خاص خود را دارند، اما همگی بر عنصر غافلگیری، جزئی‌نگری و لحظه‌های به‌یادماندنی تکیه دارند. مقدمه‌ی ایمور تولز خواننده را برای مواجهه با منطق خاص داستان کوتاه و تفاوت آن با رمان آماده می‌کند و سپس داستان‌هایی از فضاها و فرهنگ‌های گوناگون، از حیاط یک مدرسه شبانه‌روزی در ایتالیا تا مزرعه‌ای دورافتاده در آمریکا، پیش روی خواننده قرار می‌گیرد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز

کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز با مقدمه‌ای مفصل به قلم ایمور تولز آغاز می‌شود که در آن به تفاوت تجربه‌ی خواندن رمان و داستان کوتاه پرداخته شده است. تولز توضیح داده است که رمان معمولاً با پیش‌آگهی، معرفی تدریجی شخصیت‌ها و فضا و ایجاد حس اجتناب‌ناپذیری در اوج روایت پیش می‌رود، اما داستان کوتاه به‌خاطر ایجاز و تمرکز، میدان اصلی غافلگیری است؛ جایی که یک تصویر، یک جمله یا یک چرخش کوچک می‌تواند معنای کل اثر را دگرگون کند.

در ادامه‌ی کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز چند داستان از برگزیدگان جایزه‌ی ا. هنری (۲۰۲۴) آمده است. داستان «رُی» نوشته‌ی اما بایندر، تابستانی پرآشوب را از نگاه دختری نوجوان روایت کرده است که عمو رُی برای مراقبت از او و خواهرش به خانه‌شان می‌آید؛ مردی پرحرف، الکلی، پر از شایعه و افسانه که حضورش هم تهدید است و هم نوعی بیداری برای راوی. داستان «توپ‌های فوتبال آقای کورتز» نوشته‌ی میکله ماری در مدرسه‌ای شبانه‌روزی می‌گذرد و وسواس یک مرد ناشناس نسبت به توپ‌های فوتبال را به تمثیلی از حافظه، مالکیت و بزرگ‌شدن تبدیل کرده است. این کتاب ۱۳ داستان کوتاه را در بر گرفته است.

مجموعه داستان کوتاه توپ های فوتبال آقای کورتز با کنار هم گذاشتن صداهای متفاوت، تصویری متنوع از داستان کوتاه معاصر ارائه کرده است. عنوان اصلی این کتاب عبارت است از The best short stories 2024: the O. Henry prize winners.

خلاصه کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز

هشدار: این پاراگراف‌ها بخش‌هایی از برخی داستان‌ها را فاش می‌کند!

مقدمه‌ی کتاب بر این ایده استوار است که داستان کوتاه، برخلاف رمان، بر تاریکی آغازین و غافلگیری ناگهانی بنا شده است. خواننده تقریباً هیچ پیش‌آگهی‌ای از فضا، شخصیت و لحن ندارد و همین ناآگاهی میدان اثرگذاری هر جزئی را چند برابر می‌کند. ایمور تولز با مقایسه‌ی آغاز رمان‌هایی مثل «خانه‌ی سرخوشی» و «صد سال تنهایی» با داستان کوتاه «کلیسای جامع» اثر ریموند کارور نشان داده است که چگونه داستان کوتاه با حذف مقدمه‌چینی‌های طولانی، یک لحظه‌ی متمرکز را برجسته می‌کند.

در داستان «رُی» این لحظه‌ی متمرکز در تابستانی شکل می‌گیرد که عمو رُی وارد زندگی دو خواهر می‌شود و مرز میان خطر، آزادی و بلوغ را جابه‌جا می‌کند. در داستان «توپ‌های فوتبال آقای کورتز» این لحظه در کشف گلخانه‌ای پر از توپ‌های مصادره‌شده است؛ جایی که براگونزی می‌فهمد سال‌ها بازی و کودکی در سکوت ثبت و نگه‌داری شده است. در داستان «یتیم» نیز تمرکز بر رابطه‌ای آرام میان نجار پیر و نوجوانی است که با سنباده‌زدن و کار یکنواخت به نوعی شناخت از خود و دیگری نزدیک می‌رسد. کتاب حاضر در مجموع بر لحظه‌هایی تأکید کرده است که ناگهان معنای زندگی روزمره را عوض می‌کنند.

چرا باید کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز را بخوانیم؟

مجموعه داستان کوتاه توپ های فوتبال آقای کورتز فرصتی است برای دیدن تنوع داستان کوتاه امروز؛ از فضای مدرسه‌ای پر از ترس و رؤیا تا خانه‌های معمولی و مزرعه‌های دورافتاده. این کتاب نشان می‌دهد چگونه جزئیات کوچک، یک ضربه‌ی توپ یا یک حرکت دست، می‌تواند گذشته و ترس‌ها و آرزوهای شخصیت‌ها را آشکار کند و تجربه‌ای فشرده اما ماندگار بسازد. این کتاب ۱۳ داستان کوتاه دارد.

خواندن کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به ادبیات داستانی معاصر جهان و قالب داستان کوتاه (برنده‌ی جایزه‌ی ا. هنری در سال ۲۰۲۴) علاقه‌مند هستند.

جوایز و افتخارات کتاب توپ های فوتبال آقای کورت

همه‌ی داستان‌های کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز برنده‌ی جایزه‌ی ا. هنری (۲۰۲۴) هستند. جایزه‌ی ا. هنری (O. Henry Award) یک جایزه‌ی سالانه‌ی آمریکایی است که به داستان‌های کوتاهْ با ارزش و شایستگی استثنایی اهدا می‌شود. این جایزه به نام نویسنده‌ی داستان کوتاه آمریکایی نام‌گذاری شده است.

بخشی از کتاب توپ های فوتبال آقای کورتز

«همانطور که اِسکالی و چارلی ووگان از زیر درختان میدان شهر رد شدند، گویی بعدازظهر اطراف‌شان روشن و خاموش شد. وقتی در فروشگاهها بودند باران آمده بود و برگهای بالای سرشان آن درخشش تیره و سنگینی را داشت که بعد از باران پیدا می‌کنند، خورشید هم سوسویی نامنظم بود در پیچیدگی سرِ شاخه‌ها. جاهایی که باران توانسته بود از میان شاخ و برگها به زمین بچکد، تنها کمی امتداد کوره راه زیر درختان را خیس کرده بود، باقی کوره‌راه، در معرض نیروهای طبیعت، باد کند بتون بود، به درخشش تیره نشسته.

اسکالیِ شانزده ساله کیسه‌ای یخ را به دوش می‌کشید. چارلی، خواهر سیزده ساله‌اش، دو ساک خرید داشت که محتوی یک بطری کوکای دو لیتری بودند و یک شیر پاکتی بزرگ و چند بسته بیسکوییت دایجستیو شکلاتی و خوشه‌ای موز کال و سبز پررنگ و یک قالب کره و پنیر و یک مایونز فوّاره‌ای و جعبه‌اای چای کیسه‌ای.

کنج میدان فواره‌ای کوچک بود. خواهران ووگان طبق معمول که تنهایی یا با هم می ایستادند و داخل را نگاه می‌کردند، ایستادند. اسکالی با یأسی آشنا و تقریباً خوشایند، بی‌درنگ دریافت سکه‌های کوچک و کم‌رنگی که کف لرزان حوضچه را خال مخالی کرده بودند تقریباً همگی مس هستند. سکه‌های بی‌ارزش یکی دو سِنتی که ارزش نداشتند بخاطرشان دستت را تا آرنج خیس کنی.»