کتاب افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی

کتاب افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی نوشته میلاد باقری داستان بلندی است که مرز میان خیال و واقعیت را به چالش می‌کشد و با کمک گرفتن از عناصر فانتزی و اسطوره‌ای، جهانی پررمزوراز را خلق می‌کند که در آن، باورها، سنت‌ها و تضادهای انسانی در بستری خیالی روایت می‌شوند. این اثر، نه‌تنها داستانی درباره‌ی نبرد خیر و شر یا تقابل سنت و نوگرایی است، بلکه به لایه‌های عمیق‌تری از هویت، قدرت، هنر و طبیعت نیز می‌پردازد. نشر موج این رمان را به چاپ رسانده و شما می‌توانید نسخه‌ی الکترونیکی آن را از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی

کتاب افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی داستانی بلند و چندلایه را در بستری فانتزی روایت می‌کند. این کتاب، جهانی خیالی را به تصویر می‌کشد که در آن، هر ستاره نمادی از یک انسان است و با مرگ هر فرد، ستاره‌ای نیز خاموش می‌شود. میلاد باقری با خلق سیاره‌ای به نام L.H۹۲۱۱۱۳۲ و هفت سیاره‌ی دیگر، دنیایی را می‌سازد که در آن، مردمانی با باورها و سبک زندگی متفاوت، در کنار رازها و نیروهای ماورایی زندگی می‌کنند. ساختار کتاب بر پایه‌ی روایت‌های به‌هم‌پیوسته از سرزمین‌ها، شهرها و گروه‌های مختلف شکل گرفته است؛ از جمله دو گروه جادوگر با باورها و جادوهای متضاد که تضاد و تعامل آن‌ها محور اصلی داستان را تشکیل می‌دهد. در کنار روایت داستانی، کتاب با افزودن موسیقی و تصاویر خلق‌شده با هوش مصنوعی، تجربه‌ای فراتر از متن را ارائه می‌دهد. افسانه‌های دنیای واقعی غیرواقعی، با پرداختن به موضوعاتی چون قدرت، هنر، طبیعت و مناسبات اجتماعی، فضایی می‌آفریند که همزمان آشنا و غریب به نظر می‌رسد و مخاطب را به تأمل درباره‌ی مرزهای واقعیت و خیال دعوت می‌کند.

خلاصه داستان افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

داستان افسانه‌های دنیای واقعی غیرواقعی بر مبنای این افسانه‌ی قدیمی شکل گرفته که هر ستاره متعلق به یک انسان است و با مرگ انسان، ستاره‌ی او نیز خاموش می‌شود. باقری با الهام از این افسانه، سیاره‌ای خیالی به نام L.H۹۲۱۱۱۳۲ را خلق می‌کند که مردمانش فاقد فناوری‌اند و زندگی‌شان بر پایه‌ی کشاورزی، دامداری و باورهای اسطوره‌ای شکل گرفته است. در این سیاره، دیواری شفاف و عجیب بخش‌هایی از قاره‌ها را جدا کرده و رازهایی را در دل خود پنهان کرده است. پشت این دیوار، چهار شهر با ویژگی‌ها و فرهنگ‌های متفاوت وجود دارد که هر یک به نوعی از دیگری بی‌خبر است. در شهر تیر، دو گروه جادوگر با باورها و جادوهای متضاد زندگی می‌کنند: گروه پرنده‌ی آبی که جادوی سفید و انرژی‌بخش دارند و گروه بلک‌گلین که جادوی سیاه و انرژی‌گیر هستند. تضاد میان این دو گروه، به‌تدریج به درگیری و اخراج جادوگران سیاه از شهر منجر می‌شود. اما این اخراج، پیامدهایی چون خشکسالی، کاهش محصولات کشاورزی و شایعه‌ی نفرین را به دنبال دارد. مردم شهر، میان باور به جادو و تلاش برای بازگرداندن تعادل، دچار تردید و ترس می‌شوند. در این میان، گروه بلک‌گلین در پی انتقام و بازیابی قدرت خود، دست به جادوهای تاریک‌تر می‌زنند و داستان به سوی تقابل دوباره‌ی این دو گروه و تأثیر آن بر سرنوشت شهر و طبیعت پیش می‌رود.

چرا باید کتاب افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی را بخوانیم؟

افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی اثری است که با ترکیب عناصر فانتزی، اسطوره و واقعیت، دنیایی تازه و پرجزئیات را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. نویسنده با تلفیق داستان‌پردازی، موسیقی و تصویرسازی دیجیتال، تجربه‌ای چندرسانه‌ای را برای مخاطب رقم زده است؛ به‌گونه‌ای که در بخش‌هایی از کتاب، امکان دسترسی به موسیقی‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی و فرکانس خاص از طریق کیوآرکدها فراهم شده است.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دوستداران داستان‌های فانتزی، اسطوره‌ای و ماجراجویانه پیشنهاد می‌شود، همین‌طور به کسانی که به روایت‌های چندرسانه‌ای، ترکیب موسیقی و داستان و تجربه‌ی جهان‌های خیالی با لایه‌های فلسفی علاقه دارند.

بخشی از کتاب افسانه های دنیای واقعی غیرواقعی

«افسانه‌ای وجود دارد که می‌گوید: هر ستاره متعلق به یک شخص است و با به دنیا آمدن هر انسانی یک ستاره نیز در کهکشان بی‌نهایت شکل می‌گیرد و شروع به زندگی‌کردن می‌کند و با مردن آن انسان، آن ستاره هم می‌میرد. اما من فکر نمی‌کنم که با مردنمان فقط یک ستاره بمیرد؛ زیرا ممکن است، پیرامون آن ستاره، سیاراتی وجود داشته باشند که به دور آن می‌چرخند و شاید در آن سیارات موجوداتی زندگی کنند که ممکن است، شبیه به ما باشند و شاید هم نباشند. کسی چه می‌داند، شاید هم‌اکنون که دارید این کلمات را می‌خوانید، شخصی در جای دیگری از این کهکشان بی‌نهایت در حال فکرکردن به این موضوع باشد. بزرگی می‌گوید: هر آن چیز که در خیال بگنجد واقع است. شبی بود که به آسمان نگاه می‌کردم و بین ستارگانی که در آن شب معلوم بودند، یکی را برای خودم انتخاب کردم و سپس در خیالم که همان عالم واقع است، تصور کردم که هم‌اکنون به دور آن ستاره، سیاراتی در گردشند. شروع به خیال‌بافی درمورد آن ستاره و سیارات دورش کردم و سیاراتی را که هرکدام شکلی دارند در خیالم پدید آوردم. خیال‌هایم را آرام‌آرام به قلم در آوردم و سپس به خودم آمدم و دیدم که دنیایی را خلق کردم؛ دنیایی متشکل از هفت‌سیاره که هرکدام با نظم خاص خودشان به دور ستارهٔ زردی در حال چرخیدن بودند.»