کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی

کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی نوشته عظیمه دانش‌ شهرکی که توسط نشر یافته منتشر شده، به بررسی نقش و کاربردهای هوش مصنوعی در حوزه‌ی آموزش علوم پزشکی پرداخته است. این اثر به‌عنوان منبعی دانشگاهی، مفاهیم پایه، تاریخچه، الگوریتم‌ها و چالش‌های هوش مصنوعی را در زمینه‌ی آموزش پزشکی مرور کرده و به دانشجویان و علاقه‌مندان این حوزه کمک می‌کند تا با تحولات فناوری در آموزش پزشکی آشنا شوند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی

کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی، اثری دانشگاهی است که به‌صورت ساختارمند و فصل‌بندی‌شده، مفاهیم بنیادین و کاربردهای عملی هوش مصنوعی را در آموزش علوم پزشکی بررسی می‌کند. نویسنده، عظیمه دانش‌ شهرکی، در این کتاب ابتدا به تعریف و تاریخچه‌ی هوش مصنوعی پرداخته و سپس با رویکردی تحلیلی، فرصت‌ها و چالش‌های این فناوری را در آموزش پزشکی واکاوی کرده است. ساختار کتاب شامل فصل‌هایی درباره‌ی یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، پردازش زبان طبیعی، تصویربرداری پزشکی، سیستم‌های توصیه‌گر، ارزیابی هوشمند، مسائل اخلاقی و آینده‌ هوش مصنوعی در آموزش پزشکی است.

هر فصل با زبانی تخصصی اما قابل‌فهم، به معرفی الگوریتم‌ها، کاربردها و نمونه‌های عملی می‌پردازد و در کنار آن، به دغدغه‌های اخلاقی و قانونی نیز توجه شده است. کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی اثر عظیمه دانش شهرکی برای دانشجویان، اساتید و پژوهشگران حوزه‌ی علوم پزشکی و فناوری اطلاعات پزشکی طراحی شده و تلاش دارد تصویری جامع از روندهای نوین و ابزارهای هوشمند در آموزش پزشکی ارائه دهد.

خلاصه کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی

کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی با مروری بر مفاهیم پایه‌ای هوش مصنوعی آغاز می‌شود و به‌تدریج به‌سوی کاربردهای تخصصی‌تر در آموزش علوم پزشکی حرکت می‌کند. نویسنده ابتدا تعریف هوش مصنوعی، تاریخچه‌ی آن و سیر تحول این فناوری را از دهه‌های ابتدایی تا امروز شرح داده است؛ سپس به فرصت‌هایی مانند شخصی‌سازی آموزش، شبیه‌سازی‌های پیشرفته، دستیارهای هوشمند، تحلیل داده‌های آموزشی و پیش‌بینی نیازهای آموزشی اشاره شده است. در کنار این فرصت‌ها، چالش‌هایی همچون ملاحظات اخلاقی، حفظ حریم خصوصی، مقاومت در برابر تغییر، هزینه‌های بالا و کمبود تخصص نیز مطرح شده‌اند. در ادامه، کتاب به معرفی یادگیری ماشین و الگوریتم‌های کلیدی آن می‌پردازد و نقش این فناوری را در تحلیل داده‌های آموزشی، بهینه‌سازی محتوا و توسعه‌ی برنامه‌های آموزشی شخصی‌سازی‌شده بررسی می‌کند. 

فصل‌های بعدی به یادگیری عمیق و شبکه‌های عصبی مصنوعی اختصاص یافته‌اند و کاربردهای آن‌ها در شبیه‌سازی‌های آموزشی، آموزش جراحی و تحلیل داده‌های بالینی توضیح داده شده است. پردازش زبان طبیعی و نقش آن در تحلیل متون پزشکی، توسعه‌ی چت‌بات‌ها و دستیارهای هوشمند و همچنین کاربردهای هوش مصنوعی در تصویربرداری پزشکی و آموزش تشخیصی از دیگر بخش‌های مهم کتاب هستند. نویسنده به سیستم‌های توصیه‌گر، ارزیابی و بازخورد هوشمند، چالش‌های اخلاقی و قانونی و روندهای آینده‌ی هوش مصنوعی در آموزش پزشکی نیز پرداخته است. پیام اصلی کتاب، تأکید بر ظرفیت بالای هوش مصنوعی برای تحول آموزش علوم پزشکی و ضرورت توجه به چالش‌های همراه با آن است.

چرا باید کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی را بخوانیم؟

کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی با تمرکز بر کاربردهای عملی و چالش‌های واقعی هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی، به خواننده امکان می‌دهد تا با روندهای نوین فناوری در این حوزه آشنا شود. از ویژگی‌های شاخص اثر می‌توان به ارائه‌ی مثال‌های کاربردی، توضیح الگوریتم‌های کلیدی، بررسی فرصت‌ها و تهدیدها و پرداختن به مسائل اخلاقی و قانونی اشاره کرد. مطالعه‌ی این کتاب به دانشجویان و متخصصان کمک می‌کند تا درک عمیق‌تری از نقش فناوری‌های هوشمند در بهبود کیفیت آموزش پزشکی و توسعه‌ی مهارت‌های میان‌رشته‌ای به دست آورند؛ همچنین آشنایی با ابزارهای نوین و آینده‌ی هوش مصنوعی در آموزش، زمینه‌ی مناسبی برای پژوهش و نوآوری فراهم می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای دانشجویان و اساتید علوم پزشکی، پژوهشگران حوزه‌ی فناوری اطلاعات پزشکی، مدیران آموزشی و علاقه‌مندان به کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش مناسب است؛ همچنین مطالعه‌ی این اثر به کسانی که به‌دنبال راهکارهایی برای بهبود فرایند یادگیری، شخصی‌سازی آموزش و ارتقای کیفیت تدریس در علوم پزشکی هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب هوش مصنوعی در آموزش علوم پزشکی

«هوش مصنوعیی (Artificial intelligence) یا AI شاخه‌ای از علوم کامپیوتر است که به طراحی و توسعه سیستم‌هایی با قابلیت انجام کارهایی که به طور معمول به هوش انسانی نیاز دارند می‌پردازد. این کارها شامل یادگیری از داده‌ها، درک زبان طبیعی، تشخیص الگوها، تصمیم‌گیری، و حل مسئله هستند. AI از الگوریتم‌های پیشرفته و مدل‌های محاسباتی برای شبیه‌سازی توانایی‌های انسانی مانند تفکر، یادگیری، و تطبیق با شرایط جدید استفاده می‌کند. 

تاریخچه هوش مصنوعی:

دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰: آغاز مفاهیم اولیه

مفهوم هوش مصنوعی برای اولین بار در اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ مطرح شد. پیشگامان این حوزه مانند آلن تورینگ، دانشمند بریتانیایی، با طراحی آزمون تورینگ سعی کردند معیاری برای سنجش توانایی ماشین‌ها در نمایش رفتار هوشمند ارائه دهند. در سال ۱۹۵۶، جان مک‌کارتی، ماروین مینسکی، ناتانیل روزنبلات و دیگران در یک کنفرانس در دارتموث، اصطلاح "هوش مصنوعی" را معرفی کردند و پایه‌های این حوزه علمی را بنیان نهادند.»