کتاب نی مه در شرجی

کتاب نی مه در شرجی نوشته سیدعباس حسینی مقدم، روایتی از روزهای مقاومت مردم تنگستان و بوشهر در برابر استعمار انگلیس است و شجاعت و مبارزه‌ی رئیسعلی دلواری و همراهانش را در کانون توجه قرار می‌دهد. شخصیت اصلی این داستان، پسری به نام یحیا است که به خاطر اعتبار و آشنایی با زبان انگلیسی وارد قنسولگری انگلستان می‌شود و همزمان با رئیسعلی هم در ارتباط است ولی خیانت یکی از نزدیکانش باعث می‌‎شود توسط انگلیسی‌ها زندانی شود. این داستان را نشر معارف منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نی مه در شرجی

کتاب نی مه در شرجی اثری داستانی است که با الهام از وقایع تاریخی جنوب ایران، به‌ویژه نبردهای مردم تنگستان و بوشهر با نیروهای انگلیسی، نوشته شده است. سیدعباس حسینی مقدم در این کتاب، با بهره‌گیری از عناصر بومی و زبان محلی، روایتی از زندگی، مبارزه و رنج مردم جنوب را به تصویر کشیده است. 

داستان در دوره‌ای پرآشوب از تاریخ ایران می‌گذرد؛ زمانی که استعمارگران برای تسلط بر خلیج فارس و منابع آن، به سرزمین‌های جنوبی ایران یورش می‌برند. ساختار کتاب بر پایه‌ی روایت‌های پیوسته و شخصیت‌پردازی‌های ملموس شکل گرفته و با تمرکز بر خانواده‌ای بوشهری و شخصیت‌هایی چون یحیا، میرزا طاهر و جلیلو، فرازونشیب‌های زندگی در آن دوران را بازتاب می‌دهد. 

سیدعباس حسینی مقدم در رمان نی مه در شرجی، علاوه‌بر پرداختن به مقاومت و ایستادگی، به روابط انسانی، حسادت، وفاداری و خیانت نیز می‌پردازد و تصویری متفاوت از جامعه‌ی جنوب ایران ارائه می‌دهد.

خلاصه داستان نی مه در شرجی

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

داستان نی مه در شرجی با اسارت یحیا، شخصیت اصلی، در زیرزمین عمارت ملک آغاز می‌شود؛ جایی که او به‌ دست نیروهای انگلیسی گرفتار شده و در تاریکی و بی‌خبری، با ترس و امید دست‌وپنجه نرم می‌کند. روایت با بازگشت به گذشته، زندگی یحیا را از کودکی تا نوجوانی دنبال می‌کند: تولد او در خانواده‌ای بوشهری، وابستگی عمیق به مادر و سپس فقدان مادر به‌ دلیل بیماری، سکوت و اندوه پس از این فقدان و تلاش پدر برای بازگرداندن او به زندگی عادی. 

یحیا در کنار پدر، تجارت و زبان‌آموزی را فرا می‌گیرد و به‌تدریج به فردی قابل اعتماد در خانواده و جامعه تبدیل می‌شود. با شدت‌گرفتن بحران‌های اقتصادی و سیاسی، یحیا برای کمک به خانواده، وارد قنسولگری انگلیس می‌شود و به‌ عنوان رابطی میان نیروهای ایرانی و رئیسعلی دلواری عمل می‌کند. در این میان، جلیلو، کارگر قدیمی و حسود خانواده، به‌ دلیل حسادت و طمع، به همکاری با انگلیسی‌ها روی می‌آورد و به یحیا خیانت می‌کند. 

داستان با اوج‌گیری نبرد دلوار، مقاومت رئیسعلی و یارانش و شکست نیروهای انگلیسی ادامه می‌یابد. یحیا در زندان، با امید به آزادی و پیروزی هم‌وطنانش، روزهای سخت اسارت را سپری می‌کند.

چرا باید کتاب نی مه در شرجی را بخوانیم؟

این کتاب با روایت داستانی پرکشش و شخصیت‌پردازی‌های ملموس، تصویری زنده از مقاومت مردم جنوب ایران در برابر استعمار انگلیس ارائه می‌دهد. نی مه در شرجی نه‌تنها به فرازونشیب‌های تاریخی و اجتماعی می‌پردازد، بلکه با پرداختن به روابط انسانی، حسادت، وفاداری و خیانت، لایه‌های عمیق‌تری از زندگی مردم آن دوران را آشکار می‌کند. خواندن این اثر، فرصتی برای آشنایی با فرهنگ، زبان و زیست‌بوم جنوب ایران و درک بهتر تاریخ مقاومت مردمی در برابر سلطه‌ی بیگانگان است.

خواندن کتاب نی مه در شرجی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب نی مه در شرجی برای علاقه‌مندان به رمان‌های تاریخی، دوستداران ادبیات جنوب ایران و کسانی که به روایت‌های مقاومت مردمی و مبارزه با استعمار علاقه دارند، مناسب است.

بخشی از کتاب نی مه در شرجی

«"یحیا" نمی‌دانست چند روز است که در زیرزمین عمارت ملک گرفتار انگلیسی‌ها شده است. سه روز، چهار روز شاید بیشتر گذشته بود. از آن عمارت شلوغ و پررفت‌وآمد هیچ صدایی به اتاق زیرزمین نمی‌رسید. زیرزمین؛ مانند چاه عمیق بود که روی آن را با سنگی بزرگ گرفته باشند. هیچ روزنه‌ای برای ورود نور نداشت. تاریکی مطلق بود. سیاهی، همه چهارگوشهٔ آن اتاق کوچک که به‌زور یک آدم را ایستاده در خود جای می‌داد را پر کرده بود. یحیا بی‌حال و بی‌رمق روی تکه‌حصیری کهنه که نیمی از کف خاکی زندان را پوشانده بود دراز کشیده بود. سکوت هراسناکی همه‌جای آن اتاق تاریک نشسته بود؛ سکوتی که یحیا را با خود به خیال برده بود؛ خیالاتی که مثل موریانه‌ای بی‌صدا و آرام او را از درون می‌خوردند. سرنوشتش چه می‌شد؟ او را به تبعید می‌فرستادند یا همین‌جا به زندگی‌اش پایان می‌دادند؟ تبعید یا پایان زندگی... برای او هیچ فرق نداشت! مرگ به‌دست انگلیسی‌ها برایش عزت بود. اما زندگی در تبعید؛ یعنی خواری و خفت و رنجی سراسر و پیوسته. ملال زندان انگلیسی‌ها لحظه به لحظه او را پیش‌تر درهم می‌شکست. برای فرار از رنج ناامیدی زیر لب "نی‌مه" می‌خواند تا او را به ساحل دریا برساند و فکرش پر از صدای موج‌ها شود. طنین رفت‌وآمد دریا او را آرام کند تا لحظاتی از دست موریانه‌هایی که جان او را می‌خوردند فرار کند. او با خود می‌خواند: 

"پشم واشم از ای عالم جدا شم/ بشم از این عالم جدا شم/ رهی در پیش داژم/ یالئه اگر تو با منی/ از این ره چه باکن/ دل به تو بستم/ دستم بگیر از ای عالم جداکن/...".»