کتاب صدای زنگوله در گردن باد

کتاب صدای زنگوله در گردن باد نوشتهٔ سیاوش قربانی پور است. نشر ایهام این کتاب را منتشر کرده است. اثر حاضر که در دستهٔ شعر معاصر ایران قرار می‌گیرد، یک مجموعه شعر سپید است. نسخهٔ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب صدای زنگوله در گردن باد اثر سیاوش قربانی پور

کتاب صدای زنگوله در گردن باد که نخستین‌بار در سال ۱۴۰۰ منتشر شده، برابر با یک مجموعه شعر معاصر و ایرانی در قالب «شعر سپید» است. شعر سپید یا شعر شاملویی گونه‌ای از شعر نوی فارسی است که در دههٔ ۱۳۳۰ شمسی و با مجموعهٔ «هوای تازه» سرودهٔ احمد شاملو ظهور پیدا کرد و شاید بتوان آن را با «شعر آزاد» در ادبیات کشورهای غربی مقایسه کرد. تفاوت عمدهٔ این آثار با نمونه‌های قبلیِ «شعر نو» در فرم شعر بوده است. در این سبک عموماً وزن عروضی رعایت نشده، اما آهنگ و موسیقی نمود دارد. در دسته‌بندی شعر نوی فارسی گاه به هر شعر که در قالب شعر نیمایی نگنجد، شعر سپید می‌گویند. برخی از صاحب‌نظران مانند «محمد مستقیمی» شعر سپید را پالاییده‌ترین نوع شعر فارسی می‌دانند که خود را از موسیقی و همهٔ چیزهای دیگر آزاد کرده است. او در کتاب «آیینه‌پردازان» با این تعریف از شعر که کلامی مخیل است، یکی از دلایل خوانده‌شدن شعر سپید را معنی و خوانش سپیدی‌هایی می‌داند که در تقطیع‌های شعر سپید در فضای خیال خواننده بازآفرینی می‌شود و یا خواننده آن‌ها را در فضای خیال خود پر می‌کند. به نظر او در شعر سپید نباید به‌دنبال موسیقی نباشیم؛ چون شعر سپید به‌معنای شعر بی‌قیدوبند است. این شعر از قیود موسیقی که هنر دیگری است، خود را رها کرده و صفت سپیدیش به همین معناست؛ پس نه موسیقی دارد نه نیازی به موسیقی دارد.

کتاب صدای زنگوله در گردن باد را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر ایران و قالب شعر سپید پیشنهاد می‌کنیم.

فهرست کتاب صدای زنگوله در گردن باد

رفتارها

جا به جایی

در پارک

مهاجرت

زمان حرکت

خالی

جدایی

باید

نشاندن فکرها در خشاب

دیوانه

بالش

صحنه‌ی قتل

نامِ تنها

انتظار

چیزهای کوچک

ملافه‌های سفید

پنهان یا پیدا

بازی

فکر تو

مشکل من

هفت روز جست‌وجوی بی‌ثمر

نجاتِ نیمی از تو

خستگی

سقوط

پستچی

به کارد فکر می‌کنم

صندلی‌های غمگین و غمگین‌تر

چند شعر کوتاه:

ماه

کرونا ۱

کرونا ۲

کرونا ۳

خداحافظی

سطحی

ماهیِ سرخِ افتاده بر سرامیک

ها

قول

عذرخواهی

بخشی از کتاب صدای زنگوله در گردن باد

«به من که می‌رسد جور دیگری رفتار می‌کند باران

مثلاً پنجره‌ها و دیوارها را ناخن می‌کشد

قایم می‌شود در هوای آفتابی

و هق‌هقش را برایم می‌فرستد

یا روز که دستش به کلاغ‌ها نمی‌رسد

یا شب که نقاشی کلاغ‌هاست

یا دیگر پرندگان

که پشتِ واژه‌ی کلاغ پیر ‌می‌شوند

و باد که در تاریخ جهان پیچیده است

بر آخرین صفحه می‌ایستد

در تنش دست می‌برد تا کلمات را چون خارها بیرون بکشد

و زمین

که خودش را پشت و رو می‌کند

تا مرده‌ها بیرون بیفتند

دنبال جمله‌های ناتمامِ خود بروند.

همین رفتارهاست که دست در موها تأخیر می‌کند

و چند تار مو که می‌خواهند چیز دیگری باشند جدا می‌شوند:

چند قطره بارانِ اریب

چند پرِ سیاه

چند خارِ نم‌کشیده

چند حرف الفبا

و یا چیزی بی‌ربط مثل مواردی جدید افزوده بر شمار قربانیان.

رفتارهایی گاه بی‌معنا

رفتارهایی که در معنای خود میخ شده‌اند

رفتارهایی که دنبال معنای خود می‌گردند

رفتارهایی که معنای خود را رها می‌کنند

گوشه‌ای می‌نشینند

سر را روی زانو می‌گذارند.»