کتاب چیزهایی که اهمیت دارند!

کتاب چیزهایی که اهمیت دارند! نوشتهٔ جاشوآ بکر و ترجمهٔ زهره صفری است. انتشارات بله این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی مهارت‌هایی برای غلبه بر حواس‌پرتی جهت دستیابی به زندگی معنادار است.

درباره کتاب چیزهایی که اهمیت دارند!

کتاب چیزهایی که اهمیت دارند! راهنمای عملی برای کسانی است که می‌خواهند از شلوغی‌های روزمره فرار کنند و به زندگی با معنا و هدف دست یابند. نویسنده با ارائه راهکارهای ملموس و عملی، به خوانندگان کمک می‌کند تا اولویت‌های خود را شناسایی کرده و به دنبال اهداف بلندمدت خود بروند. این کتاب یک راهنمایی دلسوزانه برای یافتن آنچه واقعاً اهمیت دارد توصیف شده و پرفروش‌ترین کتاب‌های وال استریت ژورنال نیز شناخته شده است. همچنین این کتاب را مارجینالین به عنوان یکی از بهترین کتاب‌های سال ۲۰۲۳ انتخاب کرده است. 

خواندن کتاب چیزهایی که اهمیت دارند! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران  پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چیزهایی که اهمیت دارند!

«گفتگوی ما به این شکل آغاز شد: «جاشوآ، می‌خواهم در مراسم خاکسپاری‌ام بخشی از کتاب مقدس را بخوانی. این آیه‌ایست که برایم بسیار عزیز است و می‌خواهم خوانده شود». بعد یک برگه کاغذ جلویم گذاشت که عنوانش «مراسم یادبود هارولد سالم» بود. آیه مورد نظر از کتاب مقدس که باید می‌خواندم، به وضوح مشخص شده بود. نام دیگر افراد شرکت کننده در مراسم و حتی مدت زمان اختصاص داده شده به هر بخش نیز معلوم بود. برنامه‌ریزی دقیق مراسم خاکسپاری پدربزرگی که هنوز زنده و سرحال در مقابل من نشسته بود، برایم تأمل‌برانگیز بود.

البته خیلی جای تعجب نداشت که پدربزرگم مراسم خاکسپاری خود را پیشاپیش برنامه‌ریزی کرده بود؛ او شخص منظمی بود و همچنین با بیش از هفتاد سال تجربه کشیشی، در بسیاری از مراسم یادبود شرکت کرده بود و احتمالاً متوجه شده بود که داشتن برنامه‌ریزی برای مراسم خاکسپاری خود، کار را برای بازماندگان آسان می‌کند.

آن‌چه در آن لحظه مرا بیش از هرچیزی شگفت‌زده کرد و سال‌ها در ذهنم باقی ماند، اطمینان و آرامش‌خاطری بود که پدربزرگم نسبت به مراسم خاکسپاری خود و درباره پایان زندگی‌اش داشت. او با نگاهی مطمئن، در مورد زندگی‌ای که پشت سر گذاشته بود، کارهایی که انجام داده بود و آرزویش برای پیوستن به همسری که بیش از پنجاه سال در کنار هم بودند، سخن گفت. از دیدگاه او، به هیچ وجه پایان زندگی‌اش روی زمین، پشیمانی به همراه نخواهد نداشت! از نظر من چیزهای کمی هستند که الهام‌بخش‌تر از دیدن مردی باشد که از مرگ خویش نمی‌ترسد.

پدربزرگم تا نود و نه سالگی زندگی کرد. او از نظر ذهنی تیز بود و تا آخرین لحظات زندگی‌اش کار می‌کرد. در دسامبر ۲۰۲۰، پس از یک دوره کوتاه مبارزه با ذات‌الریه، از این دنیا رفت. حتی با وجود محدودیت‌های اعمال‌شده برای جلوگیری از شیوع کرونا، مراسم خاکسپاری او طبق برنامه‌ای که خودش تنظیم کرده بود، برگزار شد. در آن روز در سخنرانی‌ام در مراسم یادبود، الگوی زندگی پدربزرگم را با شرکت‌کنندگان در مراسم در میان گذاشتم؛ زندگی به شیوه‌ای که در پایان زندگی، اطمینان و آرامش برقرار باشد.

همانند آن‌چه «سنکا» گفته بود، زندگی او به اندازه کافی طولانی بود؛ زیرا او فهمیده بود چگونه از آن استفاده کند.»