کتاب دوباره پشت پنجره

کتاب «دوباره پشت پنجره» سرودۀ مهرداد عباسی است و انتشارات آذرفر آن را منتشر کرده است.دوباره پشت پنجره، مچموعه شعر مهرداد عباسی را در قالب ترانه در برمی‌گیرد.

درباره کتاب دوباره پشت پنجره

ترانه یکی از قدیمی‌ترین قالب‌های شعر است که قابلیت موسیقایی دارد و خوانندگان ‌آن را بر اساس قواعد موسیقی اجرا می‌کنند. درگذشته، ترانه با عنوان «قول» شناخته می‌شد و قالبی نزدیک به غزل بوده است. ترانه فقط شعر یا موسیقی نیست؛ بلکه شامل شعر، ملودی و ریتم می‌شود. درون‌مایهٔ ترانه‌ها معمولاً عامیانه و احساسی هستند و به فراق، غربت، عشق و محبت، دشمنی، دادخواهی، مبارزه با ظلم و ستم و همچنین مضامین اجتماعی اشاره دارند. ترانه‌سرا معمولاً درک درستی از جامعه دارد و زبانش به زبان اکثریت مردم نزدیک است. دل‌نوشتهٔ ادبی هم حاصل تک‌گویی‌های ذهن نویسنده است و اغلب از قواعد نثر پیروی می‌کند. این گونهٔ ادبی اگر موزون باشد، حاصل چینش اتفاقی کلمات است. دل‌نوشته اصول و مبانی از پیش تعیین‌شده‌‌ای ندارد و تقریباً می‌توان گفت نویسنده با نوشتن کلماتی برآمده از امیال و آرزوهایش سروکار دارد. ازاین‌جهت، کلمات از دل بر‌ می‌آیند و بازتاب احساس صادقانه و اندیشهٔ معمولی نویسنده هستند.

کتاب دوباره پشت پنجره مجموعه شعر مهرداد عباسی، شاعر ایرانی را دربرگرفته است. اشعاری که در کتاب دوباره پشت پنجره آمده در قالب ترانه سروده شده است و شاعر در آن به موضوعاتی مانند دلتنگی، زندگی، عشق، حسرت، بی‌قراری و خاطره پرداخته است. زبان روان، ظرافت و لطافت مضامین، نکته‌بینی، استفاده از تشبیهات، استعاره‌ها و کنایه‌های زیبا و جالب از ویژگی‌های آثار مهرداد عباسی در این کتاب است.

در مقدمۀ کتاب دوباره پشت پنجره آمده است که: «باید دوباره تمرین کرد تمرین، چرا که در جنوب کودکانش فقط پنجره هلالی را به تماشا در کوچه‌های تنگ و تاریک نقاشی می‌کنند لیکن هیچ کودکی پشت این پنجره‌ها آرزو نمی‌کند و من درگیر آخرین نگاه تو در پشت آن پنجره هلالی که باز بی پدر متولد شده و شیری برای مکیدن نمانده، پیامبری می‌شوم از جنس بوسه و گاهی ترانه‌ای و گاهی عاشقانه‌ای در آغوش مادری سیاه‌بخت ورق می‌زنم.»

خواندن کتاب دوباره پشت پنجره را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران شعر و ترانه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دوباره پشت پنجره

«با گریه و لبخند

باحجله مشکی

با نام‌های بی‌نام

درحسرت یادت

من نوعروس می‌شم

اما به یادآور

آن لحظه خوابی

کز من گرفتی تو

عشقی که یادم نیست

باید بدانی تو

من عاشقت بودم

دیوانه بودن

هرلحظه پیش تو

اما ندانستی

هرگزندانستی

معنی عشقم را

این دلربایی را

من خاطره می‌شم

اما به یادآور

این خاطرم ابریست

هرجا که توباشی

این حجله طوفانیست

درحسرت تو ماندم

درحسرتم بمانی

یک شاخه گل به دیدار

بر قلب من نشانی

یک قطره اشک برچشم

این روزهای بی تو

یعنی دودست خالی

یعنی که بی‌وفایی»