کتاب اثبات صدور حدیث «ان لقتل الحسین (ع) ...» با روش اجتهادی تراکم امارات

کتاب «اثبات صدور حدیث «ان لقتل الحسین (ع) ...» با روش اجتهادی تراکم امارات» نوشتۀ ناصر متقی است و میراث ماندگار آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب اثبات صدور حدیث «ان لقتل الحسین (ع) ...» با روش اجتهادی تراکم امارات

روش اجتهادی تراکم امارات نه فقط در فقه و اصول الفقه بلکه در بسیاری از علوم دیگر نیز کاربرد دارد. یکی از کارکردها و نقش‌های روش اجتهادی تراکم امارات، اثباتِ حجّیّتِ احادیثِ ضعیف است، هرچند این احادیث، مربوط به علم فقه و اصول الفقه نباشند. یکی از روایتهایی که با استفاده از این روش اثبات می‌شود که صدور مضمون و محتوای آن از معصوم (ع) است، حدیثی است که مرحوم میرزا حسین نوری در کتاب «مستدرک‌الوسائل و مستنبط المسائل»، «ابواب المزار و ما یناسبه»، باب ۴۹، از «مجموعه‌الشهید» از امام صادق (ع) نقل کرده اند.

حدیث و ترجمۀ آن به این شرح است: «وَ قَالَ إِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَینِ حَرَارَةً فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ لَا تَبْرُدُ أَبَداً ثُمَّ قَالَ ع بِأَبِی قَتِیلُ کلِّ عَبْرَةٍ قِیلَ وَ مَا قَتِیلُ کلِّ عَبْرَةٍ یا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ قَالَ لَا یذْکرُهُ مُؤْمِنٌ إِلَّا بَکی». «برای شهادت حسین (علیه‌السّلام) داغی در قلب‌های مؤمنان است که هرگز سرد نخواهد ‌شد. امام صادق (علیه‌السّلام) بعد از نقل این ماجرا فرمود: پدرم فدای آنکه کشته‌شده هر اشکی است. از امام (علیه‌السّلام) پرسیده شد: معنای کشته اشک چیست؟ امام (علیه‌السّلام) فرمود: هیچ مؤمنی حسین (علیه‌السّلام) را یاد نمی‌کند مگر آنکه اشک می‌ریزد». ناصر متقی در کتاب اثبات صدور حدیث «ان لقتل الحسین (ع)...» با روش اجتهادی تراکم امارات تلاش کرده است با روش اجتهادی تراکم امارات، این روایت را اثبات کند.

خواندن کتاب اثبات صدور حدیث «ان لقتل الحسین (ع) ...» با روش اجتهادی تراکم امارات را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به پژوهشگران دینی و علاقه‌مندان به علوم قرآنی و حدیث پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب  اثبات صدور حدیث «ان لقتل الحسین (ع) ...» با روش اجتهادی تراکم امارات

«مقصود از امارت در روش اجتهادی تراکم امارات سه اماره و یا بیشتر از آن نیست؛ بلکه دو اماره را نیز شامل است؛ چون گاهی از ضمیمۀ دو اماره به هم حجّت حاصل می‌شود؛ مانند اینکه اگر شهرت فتواییِ محقَّقِ قدما به اجماع منقول ضمیمه شود، از انضمام ای ندو به یکدیگر، حجّت حاصل می‌شود و نیازی نیست که امارۀ سوم به آن دو ضمیمه شود، پس در تراکم امارات عدد خاصی شرط نیست؛ یعنی این‌گونه نیست که اماره‌های متراکمه باید سه یا چهار عدد و یا بیشتر باشند؛ بلکه آنچه معتبَر است، این است که از تراکم آنها، حجت حاصل شود که بتوان به سبب آن، استنباط و اجتهاد نمود و مطلوب را ثابت کرد.»