کتاب قصه ها و حکایات کهن

کتاب «قصه ها و حکایات کهن» نوشتۀ نسرین امینی است و انتشارات امینی آن را منتشر کرده است. قصه‌ها و حکایات کهن، مجموعه از قصه‌های زیبا و دلنشین قدیمی است.

درباره کتاب قصه ها و حکایات کهن

قصه‌ها و حکایات‌ کهن فارسی، گنجینه‌ای از مفاهیم و آموزه‌های اخلاقی شیرین و جذاب است که مانند میراثی گران‌بها نسل به نسل انتقال‌یافته و در اختیار آیندگان قرار گرفته است. کودکان از طریق این قصه‌ها، قدرت درک و بیانشان تقویت می‌شود، خلاقیت در آن‌ها پرورش پیدا می‌کند، دایرۀ واژگانشان گسترش پیدا کرده و شخصیت‌‌های قصه‌ها بر آن‌ها اثر می‌گذارد. قصه‌ها همچنین با ایجاد سؤال در ذهن کودکان به صورت غیرمستقیم به آن‌ها آموزش می‌دهند. کتاب قصه‌ها و حکایات کهن شامل چندین داستان می‌شود. داستان‌های کتاب قصه‌ها و حکایات کهن از آثار ارزشمندی مانند بوستان، گلستان، مثنوی، شاهنامه، کلیله‌ودمنه و دیگر متون گذشته گرفته شده و به زبانی ساده، روان و کودکانه برای سنین کودک و نوجوان بازنویسی شده است. اغلب این قصه‌های قدیمی پندآموز است و کودکان را با متن‌های قدیمی، احوالات گذشتگان و تجربیاتشان آشنا کرده و نکات بسیار مهم و عمیقی را منتقل می‌کند. پایان هر داستان نام کتابی که داستان از آن گرفته شده آمده است. این روش فرصت بسیار خوبی برای کودکان و نوجوانان ایجاد می‌کند تا نام این کتاب‌های ارزشمند فارسی را به یاد بسپارند و در صورت ایجاد علاقه به سراغ کتاب اصلی بروند.

خواندن کتاب قصه ها و حکایات کهن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به کودکان و نوجوانان و همچنین علاقه‌مندان به داستان‌ها و حکایت‌های قدیمی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب قصه ها و حکایات کهن

«گروهی از دزدان عرب در میان کوهی پناهگاهی ساخته بودند و در آنجا به دزدی و راهزنی مشغول بودند. هر کاروانی از آنجا می‌گذشت فوراً راه را می‌بستند و آنها را غارت می‌کردند و از این راه مال و ثروت زیادی به دست می‌آوردند. مردم روستاهای اطراف از دست آنها به فغان آمده بودند؛ چون هرچه داشتند توسط این دزدان غارت می‌شد. لشکر پادشاه نیز نمی‌توانست از پَسِ آنها برآیند؛ چون در تیراندازی و شمشیرزنی مهارت تمام داشتند. هر کس می‌خواست به جنگ آنها برود باید از کوه بالا می‌رفت؛ بنابراین راهزنان به آنها تیراندازی می‌کردند و همه را به قتل می‌رساندند. روزی عده‌ای از بزرگان روستاهای اطراف دور هم جمع شدند تا درمورد این دزدان تصمیم جدی بگیرند. این جلسه چند ساعت طول کشید و با توافق همگی به پایان رسید. از فردای آن روز، کار را شروع کردند. یکی از شمشیرزنانِ پادشاه که هم باهوش بود و هم زورِ بازو داشت مأمور شد که خود را با زیرکی وارد گروه دزدان کند و دربارهٔ آنها تحقیقات لازم را انجام دهد.»