کتاب وقتی جهان خوابش برد

کتاب وقتی جهان خوابش برد نوشته سعید جاوید، رمانی درباره‌ی جهانی است که نه با جنگ و انفجار، بلکه با خاموش‌شدن تخیل در معرض نابودی قرار می‌گیرد. نیما رادمنش، نویسنده‌ای گرفتار ناتوانی در نوشتن، متوجه می‌شود بحران او با وضع شهر پیوند دارد. تصاویر ذهنی در این جهان توان تغییر واقعیت را دارند و همین توانایی، مسئله‌ی آزادی و مسئولیت را پیش می‌کشد. انتشارات آفتاب دانایی این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب وقتی جهان خوابش برد

کتاب وقتی جهان خوابش برد اثر سعید جاوید، فضای خیال‌پردازانه را به پرسش‌هایی فلسفی درباره‌ی آفرینش، قدرت و اختیار پیوند می‌زند. شهر الیاد در ظاهر زندگی معمول خود را ادامه می‌دهد، اما شگفتی از زندگی مردم کنار رفته است. کارها انجام می‌شوند، بی‌آنکه زیبایی یا کشف امکانی تازه انگیزه‌ی چندانی ایجاد کند. نویسنده این فرسودگی را فقط حالتی روانی نمی‌بیند؛ جهان داستان از خاموشی ذهن‌ها آسیب می‌بیند و عمق خود را از دست می‌دهد. نیما رادمنش در مرکز چنین فضایی قرار گرفته است. او قهرمانی آماده‌ی نبرد نیست، بلکه نویسنده‌ای است که صفحه‌ی سفید برایش به نشانه‌ی ناکامی تبدیل شده. پیوند بحران شخصی نیما با وضعیت عمومی شهر، نوشتن را از کاری فردی به مسئله‌ای جمعی تبدیل می‌کند. سایه‌ای ناشناس نیز مرز میان تجربه‌ی درونی و رخداد بیرونی را به‌هم می‌ریزد. حضور سایه، اشیای آشنا و اتاق معمولی را به صحنه‌ی مواجهه با واقعیتی ناآشنا تبدیل کرده است.
کتاب وقتی جهان خوابش برد کشمکش خود را تنها بر تقابل یک فرد خلاق با نهادی محدودکننده بنا نمی‌کند. مرکز مطالعات شناخت جمعی، ثبات واقعیت را دلیل نظارت بر خیال می‌داند. نماینده‌ی این مرکز، مرد کت‌طوسی، مسئله‌ای جدی پیش می‌کشد: ذهنی که امکان آفرینش دارد، می‌تواند ترس و نفرت را نیز به واقعیت تبدیل کند. داستان از این راه، دوگانه‌ی آزادی و امنیت را پیچیده‌تر می‌کند. گفت‌وگوهای نیما، سایه و نماینده‌ی مرکز، سهم مهمی در آشکارشدن دیدگاه‌های متعارض دارند. جمله‌های کوتاه، مکث‌ها و تصویرهایی چون نور، ترک و شبکه، به فضای پرتنش داستان شکل می‌دهند. روایت بیشتر همراه تجربه‌های نیما پیش می‌رود، اما گاهی واکنش دیگر مردم و فعالیت مرکز را نیز نشان می‌دهد. این جابه‌جایی‌ها ابعاد اجتماعی ماجرا را گسترش می‌دهند. پرسش اصلی فقط امکان تغییر جهان نیست؛ مسئله این است که چه کسی حق دارد حدود تغییر را تعیین کند و آفریننده تا چه اندازه مسئول پیامدهای تصویر خویش است.

خلاصه داستان وقتی جهان خوابش برد

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
نیما رادمنش مدت‌هاست نمی‌تواند بنویسد و گمان می‌کند استعدادش را از دست داده است. حضور سایه‌ای هوشیار در خانه، این برداشت را تغییر می‌دهد. سایه از پیوند تخیل انسان‌ها با بقای جهان خبر می‌دهد و از او می‌خواهد تصویری تازه بسازد. نیما کم‌کم نشانه‌هایی غیرعادی در شهر می‌بیند و درمی‌یابد تصورهایش می‌توانند بر محیط اثر بگذارند. کتاب وقتی جهان خوابش برد از همین کشف به رویارویی او با مرکز مطالعات شناخت جمعی می‌رسد؛ نهادی که فعالیت ذهن‌ها را زیر نظر دارد. نیما می‌خواهد توان آفرینش را بازگرداند، اما خطر واقعی‌شدن خیال‌های هراس‌آور، تصمیم او را دشوار می‌کند. او باید نسبت میان آزادی تصور و حفظ جهانی مشترک را بفهمد.

چرا باید کتاب وقتی جهان خوابش برد را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب وقتی جهان خوابش برد را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• پیوند تخیل و بقای جهان، بستری برای اندیشیدن به نقش آفرینش فراهم می‌کند.
• تقابل نیما و مرکز، دلایل دفاع از آزادی یا کنترل را در برابر هم قرار می‌دهد.
• داستان، مسئولیت انسان در قبال ترس‌ها و تصورهایش را به پرسشی درباره‌ی زندگی جمعی تبدیل می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب وقتی جهان خوابش برد به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های خیال‌پردازانه با دغدغه‌های فلسفی.
• خوانندگانی که به رابطه‌ی آزادی، امنیت و نظارت علاقه دارند.
• مخاطبانی که از داستان‌های مربوط به قدرت ذهن و مرز واقعیت لذت می‌برند.