کتاب حوصله ام پیش تو جا مانده است

کتاب حوصله‌ام پیش تو جا مانده است نوشتۀ مریم زندی در انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به چاپ رسیده است. این کتاب در دسته‌بندی شعر کودک و نوجوان قرار دارد و مناسب برای گروه سنی ۱۲ تا ۱۶ سال است.

درباره کتاب حوصله‌ام پیش تو جا مانده است

کتاب حوصله‌ام پیش تو جا مانده است مجموعه‌ای شامل ۱۸ قطعه شعر در قالب‌های مختلف است که برای گروه سنی ۱۲ تا ۱۶ سال سروده شده است. شعر، دریافت‌های تازه‌ای به کودکان از جهان پیرامونشان می‌دهد و به آن‌ها کمک می‌کند تا از زاویه‌ای نو و با احساسات عالی به جهان بنگرند. شعر ارتباط کودکان را با جهان عمیق‌تر، عاطفی‌تر و دلچسب‌تر می‌کند. شعرخواندن برای کودکان سبب افزایش دقت و هوشیاری می‌شود. همچنین بلند خواندن شعر به او کمک می‌کند تا صدای خود را کنترل کند و با زیر و بم صدا و ریتم آشنا شود. شعر کودک و نوجوان شعری است است که با زبان و تخیل و درک و هیجان کودکان و نوجوانان تناسب داشته و برای گروه‌های سنی مختلف قابل فهم باشد. به‌همین دلیل، شاید حیطۀ شعر کودک نسبت به شعر بزرگسال محدودتر باشد؛ اما باید این نکته را در نظر گرفت که شعر کودک شعری است که کودکان آن را می فهمند و بزرگسالان نیز از آن لذت می‌برند و همین موضوع باعث می‌شود تا هر دو گروه سنی برای خواندن اشعار با یکدیگر تمایل داشته باشند، با ذوق همدیگر را همراهی کنند و آن‌ها را با صدای بلند بخوانند.

اشعار کتاب حوصله‌ام پیش تو جا مانده است مفاهیم و موضوعاتی چون تنهایی، خاطرات، توجه به دیگران، اضطراب امتحان و ... را توصیف کرده است. همچنین این کتاب مصور است. تصاویری سیاه و سفید که رویکردی متفاوت دارند و مخاطب خود را به تفکری نو وادار می‌کنند. گم شده، پرنده، دوشاخه خنده، فکر امتحان، وقت آشتی، حوصله، مترسک، خواب ماهیان و خاطرات عنوان برخی اشعار کتاب حوصله‌ام پیش تو جامانده است، به شمار می‌روند.

خواندن کتاب حوصله‌ام پیش تو جا مانده است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به شعر پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب حوصله‌ام پیش تو جا مانده است

فکر امتحان

«خسته‌ام، ولی/ خواب توی چشم من نمی‌رود/ تا هزار هم شمرده‌ام/ بارها دروغکی/ چشم را به هم فشرده‌ام/ نمی‌شود!/ فکر امتحان هندسه/ در سرم نشسته است/ راه خواب را/ خوب بسته است/ فکر می‌کنم به صد معامله/ به منحنی/ به دایره/ به پاره‌خط/ به برگه‌های خی‌خطی/ پر از غلط/ سؤال‌های سخت و تلخ/ جواب‌های اشتباه/ آه.../ فکر امتحان بد شده،/ لحظه‌ای مرا رها نمی‌کند/ کی دوباره صبح می‌شود؟/ پس چرا/ خواب توی چشم من نمی‌رود؟

*

درس نه!/ بحث نه!/ حوصله‌ای نیست برای کتاب/ حال خوشی نیست برای حساب/ حوصله‌ام کو؟ کجا مانده است؟/ فکر کنم حوصله‌ام روز پیش/ پیش تو جا مانده است...»