کتاب رویای تئو

کتاب رویای تئو نوشته آگوستا اسکاترگود داستان پسری به نام تئو توماس است که از مزرعه‌ی پدربزرگ و مادربزرگش در کنتاکی جدا می‌شود و همراه دایی سخت‌گیرش به شهر ساحلی و فراموش‌شده‌ی دستینی در فلوریدا می‌رود. نشر هیرمند این کتاب را منتشر کرده است و زهرا رحیمی پرگو ترجمه‌ی فارسی این اثر را انجام داده است. تئو در پانسیون رست ایزی، میان کلاس‌های رقص، بوی دریا، بیسبال و یک پیانوی درخشان، باید با قوانین دایی ریموند کنار بیاید و رؤیاهای خودش را زنده نگه دارد. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب رویای تئو

رویای تئو نوشته آگوستا اسکاترگود رمانی نوجوانانه است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. داستان کتاب در دهه‌ی ۱۹۷۰ و در ایالت می‌سی‌سیپی آمریکا جریان دارد و زندگی پسری نوجوان را دنبال می‌کند که پس از مجموعه‌ای از اتفاقات خانوادگی، مدتی را در شهری کوچک به نام دستینی (Destiny) سپری می‌کند. شخصیت اصلی داستان پسری به نام تئو است که پس از مشکلات خانوادگی و بستری شدن پدرش، مجبور می‌شود تابستان را نزد یکی از خویشاوندانش در شهر دستینی بگذراند. او در این شهر با افراد مختلفی آشنا می‌شود و به‌تدریج با محیط جدید، روابط انسانی و شرایط زندگی اطرافش ارتباط برقرار می‌کند.

موضوعات اصلی کتاب رویای تئو شامل خانواده، دوستی، تنهایی، تغییر، رشد فردی و کنار آمدن با شرایط دشوار زندگی است. داستان همچنین به فضای اجتماعی جنوب آمریکا در دهه‌ی ۱۹۷۰ اشاره می‌کند و بخشی از روایت آن به تفاوت‌های فرهنگی و اجتماعی آن دوره مربوط می‌شود. ساختار رمان بر پایه روابط میان شخصیت‌ها و تجربه‌های روزمره آن‌ها شکل گرفته است. نویسنده در طول داستان از گفت‌وگوها، خاطرات و اتفاقات محلی برای نشان دادن روند تغییر نگاه و احساسات شخصیت اصلی استفاده می‌کند. فضای داستان بیشتر در محیط‌های کوچک شهری، خانه‌ها، کافه‌ها و مکان‌های محلی شهری جریان دارد.

زبان کتاب ساده و روایی است و بیشتر برای مخاطبان نوجوان نوشته شده، اما موضوعات آن برای خوانندگان بزرگسال نیز قابل‌درک و دنبال کردن است. آگوستا اسکاترگود در این رمان بیشتر بر روابط انسانی و تجربه‌های احساسی شخصیت‌ها تمرکز دارد تا اتفاقات پرحادثه یا ماجراجویانه.

خلاصه داستان رویای تئو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

کتاب رویای تئو ماجرای جابه‌جایی ناگهانی زندگی پسری دوازده‌ساله را روایت می‌کند که از دنیای آشنا و روستایی کنتاکی به گرمای خفه‌کننده‌ی فلوریدا پرتاب می‌شود. در همان فصل‌های اول، شهر کوچک دستینی با پمپ‌بنزین، رستوران «بخور و گپ بزن»، ساحل خلیج مکزیک و تابلوهای رنگ‌ورورفته‌اش شکل می‌گیرد. کتاب رویای تئو در ۲۹ فصل پیش می‌رود و هر فصل مثل یک برش از تابستان تئو در دستینی است؛ از «به دستینی خوش آمدید» و «زندگی در پانسیون رست ایزی» تا فصل‌هایی مثل «هیچ‌وقت حق نداری پیانو بزنی»، «یک پسر باید قانون داشته و قانونمند باشد»، «تجربه‌ای عالی درباره‌ی تلونیوس مانک»، «اعضای یک خانواده پشت به پشت هم می‌دهند» و «رؤیاهای تئو». در این میان، پیانوی بزرگ سالن رقص خانم سیستر، تیم بیسبال بریوز، شهر صدساله‌ی دستینی و دوستی با آنابل جانسون، دختری که عاشق بیسبال است، به‌تدریج دنیای تازه‌ی تئو را می‌سازند. کتاب رویای تئو علاوه‌بر ماجرای سازگاری با شهر جدید، به رابطه‌ی پرتنش تئو و دایی ریموند هم پرداخته است؛ دایی‌ای که از گذشته‌ی خودش در آلاسکا و ارتش حرف می‌زند، برای تئو قانون می‌چیند و درعین‌حال نمی‌خواهد کسی در زندگی خصوصی‌اش سرک بکشد. در مقابل، خانم سیستر با پانسیون رست ایزی و پیانویش، فضایی می‌سازد که در آن موسیقی، جشن صدسالگی شهر و کلاس‌های رقص، راهی برای نفس‌کشیدن تئو و دنبال‌کردن رؤیاهایش می‌شود.

چرا باید کتاب رویای تئو را بخوانیم؟

این کتاب تصویری زنده از تجربه‌ی «تازه‌وارد بودن» در یک شهر و مدرسه‌ی جدید ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد چطور موسیقی، ورزش و دوستی می‌توانند به یک نوجوان کمک کنند تا با دلتنگی و قوانین سخت‌گیرانه کنار بیاید. فضای پانسیون رست ایزی، شهر ساحلی دستینی و کشف تدریجی استعداد تئو در پیانو، خواندن این داستان را جذاب و پرجزئیات کرده است.

خواندن کتاب رویای تئو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به نوجوانانی پیشنهاد می‌شود که جابه‌جایی، مدرسه‌ی جدید یا دلتنگی برای خانه‌ی قبلی را تجربه کرده‌اند یا به موسیقی و بیسبال علاقه دارند. همچنین به کسانی پیشنهاد می‌شود که دنبال داستانی درباره‌ی رابطه‌ی پیچیده‌ی یک نوجوان و سرپرستش هستند.

درباره آگوستا اسکاترگود

آگوستا اسکاترگود نویسنده‌ی آمریکایی ادبیات کودک و نوجوان است که بیشتر به‌خاطر رمان‌هایی با محوریت خانواده، رشد فردی و زندگی در جنوب آمریکا شناخته می‌شود. او در ایالت کارولینای شمالی متولد شد و بخشی از زندگی خود را در می‌سی‌سی‌پی گذراند؛ تجربه‌ای که تأثیر زیادی بر فضای داستان‌ها و شخصیت‌های آثارش داشته است. اسکاترگود پیش از آنکه به‌صورت حرفه‌ای نویسندگی را دنبال کند، سال‌ها در حوزه‌ی کتابخانه و آموزش فعالیت داشت. او به‌عنوان کتابدار مدرسه و کتابدار بخش کودکان کار می‌کرد و همین ارتباط نزدیک با کتاب‌های کودک و نوجوان، بعدها در شکل‌گیری مسیر نویسندگی‌اش نقش مهمی داشت.

بخش زیادی از آثار او در فضای شهرهای کوچک جنوب آمریکا روایت می‌شوند و معمولاً به موضوعاتی مانند خانواده، دوستی، هویت فردی، تغییرات زندگی و تجربه‌های نوجوانی می‌پردازند. او در داستان‌هایش اغلب از جزئیات فرهنگی و اجتماعی جنوب آمریکا استفاده می‌کند و شخصیت‌هایش معمولاً با چالش‌های احساسی یا خانوادگی روبه‌رو هستند. از شناخته‌شده‌ترین آثار او می‌توان به Glory Be، The Way to Stay in Destiny و Making Friends with Billy Wong اشاره کرد. برخی از کتاب‌های او به موضوعات تاریخی و اجتماعی مانند تبعیض نژادی، تغییرات فرهنگی و روابط میان نسل‌ها نیز می‌پردازند، اما روایت آن‌ها بیشتر بر زندگی روزمره شخصیت‌ها تمرکز دارد.

قسمتی از کتاب رویای تئو

«خانمی که روی صندلی ۲۸ نشسته بود و کمی هم مجنون به نظر می‌رسید از سه ساعت پیش که نور خیره‌کننده‌ای از شیشه‌ی جلو وارد ماشین شد یک‌بند آهنگ تو شادی منی را زمزمه می‌کرد. خب شاید یکی دو دقیقه چرتی هم زده‌ام و حتی هنگام خواب آب دهانم هم راه افتاده است؛ اما به‌محض اینکه دایی‌ام سقلمه‌ی محکمی به بازویم زد درجا پریدم و کاملا هوشیار شدم. دایی ریموند پشت‌سر دخترخانمی که سلانه‌سلانه حرکت می‌کرد و برای سرعتی که دایی داشت کمی پایین بود گفت: از اتوبوس پیاده شو تئو؛ به دستینی رسیدیم. من هم کیف‌ها و دستکش بیسبالم را به‌سرعت برداشتم و دنبالش راه افتادم. به‌محض اینکه در اتوبوس باز شد گرما مثل سیلی محکمی به صورتم خورد و وقتی که صدای فش‌فش بخار موتور دیزل یک‌جورهایی مرا پرت می‌کرد نفسم را حبس کردم و وارد پیاده‌روی سوزان شدم. همه‌جا پیرمردهایی را می‌دیدی که شلوارک و دمپایی لاانگشتی پایشان بود و با لبخند پهنی روی صورت‌هایشان و چمدان‌به‌دست خانواده‌هایشان را در آغوش می‌کشیدند و باعجله وسایل‌شان را روی چهارچرخ‌های داخل ایستگاه دنبال خودشان می‌کشاندند. اما در این مسابقه‌ی دو ماراتون که در پمپ‌بنزین برگزار کرده بودند کسی انتظار ما را نمی‌کشید. صبر کن ببینم اون چیزهای خاکستری لزج که از درخت‌ها آویزونن چیه؟ به دو تا نارگیل که روی زمین افتاده بودند لگدی زدم و از گوشه‌ی چشم دزدکی نگاهی به خورشید در حال غروب انداختم و با دیدن پارچه‌ای که از یک تیر برق به تیر برق دیگری وصل شده و در هوا معلق بود سرم را تکان دادم؛ به دستینی، فلوریدا، شهری که زمان فراموشش کرده است خوش آمدید.»